Iranïers liggen wakker van verkiezingen VS

Het was onlangs alweer een jaar geleden dat Iran en het Westen een nucleair akkoord sloten. In ruil voor opheffing van de internationale sancties moest Iran hierbij zijn nucleaire programma flink indammen.

Een historische gebeurtenis die niet alleen een eind maakte aan jaren van moeizame onderhandelingen, maar ook aan de internationale sancties tegen de islamitische republiek, die er door het Westen van werd verdacht in het geheim aan atoomwapens te werken. Teheran heeft echter altijd volgehouden helemaal geen plannen te hebben om nucleaire wapens te produceren. Kernenergie zou volgens het land alleen dienen voor vreedzame doeleinden.

Een heuglijke gebeurtenis zou je denken, zo'n verjaardag van de deal. Maar Teheran verkeerde nou niet echt in feeststemming. Nu waren de verwachtingen een jaar geleden ook niet eens zo vreselijk hoog gespannen. We moeten wel realistisch zijn, zo was de teneur. Maar goed: enige hoop op verbeteringen was er natuurlijk wel.

"Tja, het zal heus wel een paar maanden duren, maar dan hoop ik dat de prijzen van levensmiddelen wel wat zullen zakken", riep de een. "Er komt binnenkort een enorme golf van buitenlandse bedrijven, Iran gaat helemaal open en daarmee komen meer westerse invloeden het land binnen die er op hun beurt voor zullen zorgen dat de Iraniërs ook wat meer vrijheden zullen krijgen", wist een ander.

De feestvreugde ontbrak omdat de gewone burger van dat alles nog niets heeft kunnen merken. Van een grote economische opleving en toename van koopkracht is namelijk geen sprake. Veel buitenlandse bedrijven twijfelen nog om naar Iran te komen omdat ze represailles van de VS vrezen, waar nog steeds unilaterale sancties tegen Iran van kracht zijn. Ook de verwachte persoonlijke vrijheden bleven uit. Sterker nog: deze werden juist nog verder teruggedrongen, onder meer door de inzet van duizenden undercover-moraliteitsagenten.

Dat uitblijven van zichtbare resultaten van het akkoord doet president Rohani geen goed. Hij had immers grote beloften gedaan in de aanloop naar de deal. Veel Iraniërs vragen zich zelfs af of de gematigde president zich volgend jaar überhaupt nog kandidaat zal willen stellen voor een tweede termijn. Niet alleen vanwege de tegenvallende resultaten van de deal, maar ook omdat hij op allerlei andere beleidspunten lijkt te worden tegengewerkt door de meer behoudende machtsblokken in het land. En mocht Rohani wel meedoen, dan zou hij wel eens niet herkozen kunnen worden. Is er misschien een comeback van de oerconservatieve voormalige president Ahmadinejad ophanden?, vragen velen zich bezorgd af.

Maar meer nog dan over de eigen presidentsverkiezingen baren die van Amerika de Iraniërs grote zorgen. Vooral het beeld van de Israëllievende Republikeinse presidentskandidaat Trump als opvolger van Obama, is voor veel Iraniërs een ware nachtmerrie. Deze heeft er nooit een geheim van gemaakt hoe hij over Iran denkt en dat is niet erg positief.

De realistische vrees bestaat dat Trump, mocht hij president worden, een uiterst streng anti-Iranbeleid zal gaan voeren waarbij er talloze nieuwe sancties zullen worden ingevoerd en er van het nucleaire akkoord en de bescheiden toenadering tussen de islamitische republiek en 'de Grote Satan' niets meer overblijft. Er zijn zelfs Iraniërs die hebben aangekondigd te zullen emigreren wanneer Trump de volgende president van de Verenigde Staten wordt.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden