Iraniërs hebben recht op basale mensenrechten

Westerse regeringen stellen executies en martelingen slechts sporadisch en plichtmatig aan de orde.

De internationale gemeenschap zet Iran van alle kanten onder druk vanwege zijn kernwapenprogramma. Tegelijkertijd zwijgt men over de grove schendingen van de mensenrechten in dat land. Maar juist nu is het noodzakelijk om in actie te komen voor de mensenrechten in Iran.

In 1977, twee jaar vóór de revolutie tegen het regime van de sjah, organiseerde Amnesty International in Amsterdam een mensenrechtenconferentie over Iran. Een van de belangrijkste Iraanse kranten, Kayhan, publiceerde op de voorpagina een grote foto van een bebaarde man die de conferentie voorzat en een tekst die de zaak bagatelliseerde. De krant schreef zoiets als: „Deze hippie wil voor de mensenrechten in ons koninkrijk zorgen!” Maar velen in Iran zagen die conferentie als steun in de rug. Dat ze niet alleen stonden in hun strijd voor de mensrechten.

Vele Irandeskundigen zien overeenkomsten tussen de revolutie tegen de sjah en de opstand van nu. De massale demonstraties van het afgelopen jaar toonden de wereld dat de bevolking met dit regime wil afrekenen. Het houdt zich staande door grove onderdrukking, executies en gevangenzetting van opposanten en verzetstrijders, soms zelfs door eigen aanhangers te executeren. De controle van de bevolking gaat tot in de kleinste details van het privéleven, tot in de huis- en slaapkamers.

In het Westen is heel weinig aandacht voor deze schendingen. Er worden geen conferenties georganiseerd en de regeringen stellen executies en martelingen slechts sporadisch en plichtmatig aan de orde. Daartegenover is er enorme aandacht voor het Iraanse kernwapenprogramma.

Laten wij duidelijk zijn. Alle kernwapens de wereld uit, te beginnen met de (toekomstige) kernwapens van Iran. Alle vreedzame middelen moeten worden ingezet om te voorkomen dat de moorddadige mullahs kernwapens krijgen. Aandacht voor deze wapens is geen rechtvaardiging om te zwijgen over de schending van de mensenrechten. Met het veroordelen ervan, naast alle sancties, worden twee doelen bereikt.

Het neemt ten eerste een belangrijke propagandawapen uit de handen van Khamenei, de geestelijk leider, en Ahmedinejad, de door het volk afgewezen president die door frauduleuze verkiezingen aan de macht blijft. Deze opgedrongen leiders wakkeren de angst van de bevolking aan door naar het buitenland te wijzen. Een deel van de bevolking gelooft deze propaganda voor het kernwapenprogramma, dat het regime steevast kernenergieprogramma noemt.

Meer aandacht voor de mensenrechten en het aan de kaak stellen van de brute wijze waarop de Iraanse bevolking onderdrukt wordt, zal ongetwijfeld bijdragen aan het lostrekken van de Iraniërs die nog twijfelen over de ware bedoelingen van het regime.

In de tweede plaats is de solidariteit van de wereld heel belangrijk voor de Iraanse bevolking. In dit opzicht heeft het Westen echt een simpel en effectief wapen. Westerse standpunten hebben veel effect op de Iraniërs. Die versterken hun overtuiging en hun rechtvaardige verzet tegen de onderdrukkers. Het zorgt er ook voor dat het regime meer energie aan mensenrechtenschendingen moet besteden.

Onlangs werd onder de internationale druk de doodstraf door steniging van een weduwe, Sakineh Ashtiani, die volgens het regime een illegale relatie had met twee mannen, omgezet. En de internationaal gevierde filmmaker Jafar Panahi is vrijgelaten. Hij is vaker gevangengezet, maar deze keer werd hij opgepakt omdat hij een film in zijn eigen huis wilde opnemen.

De Iraanse bevolking vecht voor een scheiding van kerk en staat en voor de eerbiediging van de elementaire mensenrechten. Moeten de democratische en mensenrechtenorganisaties de Iraanse bevolking in dit nobele doel niet helpen? Waar blijven de westerse regeringen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden