Iraniër met beroepsverbod krijgt hoofdprijs in Berlijn

Gouden Beer voor 'Taxi' van Jafar Panahi, die zijn nichtje moet sturen om prijs op te halen

De winnaar van de Gouden Beer kwam huppelend het podium op. Maar toen ze de trofee in haar handen had en dankjewel wilde zeggen, barstte ze in huilen uit. "Ik kan niets zeggen", snikte ze in het Farsi. Niemand nam het haar kwalijk. Het meisje was tien jaar oud. Hana Saeidi nam de prijs in ontvangst uit naam van haar oom, Jafar Panahi, voor zijn film 'Taxi'.

De Iraanse cineast Panahi mag zijn land niet uit en heeft een beroepsverbod. Met eenvoudige middelen maakte hij een hartverwarmende maar ook politiek prikkelende film, waarin zijn nichtje een aandoenlijke rol speelt.

Het is een voor de Berlinale kenmerkende keuze. De hoofdprijs in Berlijn valt regelmatig op kleine, innemende en maatschappelijk relevante films. Geheel naar die Berlijnse traditie viel dit jaar ook een Chileense film in de prijzen, over priesters die zich aan seksueel misbruik schuldig maakten, alsmede een in twee uur in de straten van Berlijn geschoten thriller, een inktzwarte Russische film over het einde van de wereld, en een Oost-Europees drama over de slavernij van 'zigeuners' in de negentiende eeuw.

Zoals verwacht kreeg ook de Guatemalteekse film 'Ixcanul' een Zilveren Beer. De film gaat over twee vrouwen van een Maya-volk, letterlijk levend op een vulkaan. De Berlinale had zich dit jaar ten doel gesteld speciaal aandacht te besteden aan films waarin oervolken een hoofdrol spelen. Door de festivalsecties heen waren tal van zulke films te zien.

Wat velen verbaasde was dat 'Eisenstein in Guanajuato' van de oude meester Peter Greenaway geheel buiten de prijzen viel. Te barok voor Berlijn, wellicht, hoewel vorig jaar 'The Grand Budapest Hotel', toch ook een uitbundige film en nu Oscar-rijp, wel de op één na hoogste prijs kreeg. Er was zelfs geen prijs voor Elmer Bräk, die zo fraai Eisenstein speelt.

Daardoor liep de enige Nederlandse inbreng in de Berlinale-competitie een prijs mis. Want camera, techniek en productie van Greenaways film kwamen als vanouds uit ons land. Wel waren er drie kleinere prijzen voor Nederlandse films in de sectie jeugd: 'Prins' van Sam de Jong, 'Nena' van Saskia Diesing en 'Giovanni en het waterballet' van Astrid Bussink.

De prijzen voor beste acteur en beste actrice gingen dit keer naar Tom Courtenay en Charlotte Rampling, die in '45 Years' de huwelijkscrisis van een ouder echtpaar spelen. Die film viel met name goed bij het publiek, dat dit jaar weer de kassa's bestormde. Zo blijft de Berlinale wat het steeds meer is geworden: een publieksfestival.

Het publiek kreeg ook dit jaar weer wat het wilde: een rode loper vol grote sterren, van Juliette Binoche tot Cate Blanchett, en veel grote, romantische films, van 'Cinderella' tot 'Queen of the Desert'. Daarnaast bood het festival weer een hele reeks veeleisende films, die buiten het festival het grote publiek nauwelijks zullen bereiken. Een ijzersterke formule.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden