IOC worstelt met erfenis Sotsji

Olympisch Comité toont iets meer realiteitszin dan voetbalbond Fifa

De geldstromen richting Fifa lijken geen dam of kering te ontmoeten, ondanks schaamteloos tentoongespreide arrogantie van de macht aldaar. Bij het IOC is daarentegen bezorgdheid gerezen nu democratieën zich afkeren van haar evenementen.

Weliswaar ligt Sepp Blatter met name in West-Europa onder vuur sinds de WK's voetbal van 2018 en 2022 aan respectievelijk Rusland en Katar zijn toegewezen, zijn herverkiezing blijft waarschijnlijk. Zelfs nu hij het onderzoeksrapport over de zuiverheid van die toewijzingen binnenskamers houdt.

Jérôme Valcke, Fifa's secretaris-generaal, liet zich vorig jaar tijdens het WK ontvallen: "Ik zal eens iets geks zeggen, maar minder democratie is soms beter om een wereldkampioenschap te organiseren". Vorige week zei marketingdirecteur Thierry Weil dat het niet uitmaakt waar een WK wordt gehouden, zolang de televisiebeelden maar goed zijn.

Dan is het geen wonder dat het WK 2022 in een woestijn zonder voetbaltraditie en een onmogelijk klimaat wordt gehouden. Dat vanwege die blunder de traditionele voetbalkalender op de schop moet om het evenement winterklaar te krijgen, is een offer dat iedereen maar moet brengen.

Het IOC kwam al in het geweer tegen de suggestie dat het daarvoor maar moet wijken met haar Winterspelen. Ook op andere gebieden wijken de opvattingen over uitgerekend 2022 uiteen. Waar het de Fifa niet interesseert hoe of waar de WK wordt afgewerkt, daar luidt het IOC de noodklok.

Aanvankelijk waren zeven locaties geïnteresseerd in het organiseren van de Winterspelen van 2022. Twee zijn daarvan over: Peking en Almaty (Kazachstan). München, Stockholm, Davos/Sankt Moritz, Krakau, Lviv en Oslo trokken zich terug, al dan niet onder druk van de bevolking.

In het geval van de laatste, IOC-favoriet Oslo, weigerde de Noorse regering deze maand financieel garant te staan terwijl al dertig miljoen dollar in de wedloop was geïnvesteerd. Alleen al die opgelopen kosten hadden de Noren kopschuw gemaakt. Negatieve publiciteit rond de megalomane Winterspelen van Sotsji en de arrogantie en eisen van het IOC deden de rest.

IOC-directeur Christohpe Dubi bevestigde die mening met de sneer dat de Noorse politici hun beslissing hadden genomen op basis van 'halve waarheden en feitelijke onjuistheden'. Die betroffen in Noorse media geopenbaarde details uit het contract van het IOC. In dit epistel staat opgesomd wat van organisatoren wordt verlangd, onder meer privéontvangst door het staatshoofd en een altijd gevulde koelkast. Dat zijn geen eisen, stotterde het IOC, slechts aanbevelingen . . .

In vergelijking met de kern van het probleem zijn het snacks ter voeding van de verontwaardiging. Feit is dat het IOC net als de Fifa is afgedreven van de werkelijkheid. Maar waar oudgediende Blatter zijn met dubieuze collega-regenten gevulde schijnwereld koestert, lijkt de vorig jaar gekozen IOC-voorzitter Thomas Bach over realiteitszin te beschikken.

Oslo was voor 2022 favoriet, met het succesvolle Lillehammer 1994 in herinnering. Voor het eerst werd door het IOC zelfs een bijdrage in de kosten toegezegd: 880 miljoen dollar. Dat kon het tij niet keren en Bach, die de problemen zegt te onderkennen, kan geen nieuwe wedloop openen. Volgend jaar is het Almaty of Peking, en moet West-Europa het na Turijn 2006 minstens twee decennia zonder Winterspelen stellen.

Veel organisatoren van Zomer- en Winterspelen kwamen door uit de hand lopende kosten in problemen. De roep om versobering werd door het IOC in woord ingewilligd, in daden was van het tegendeel sprake. Met een investering van 51 miljard dollar voor Sotsji als dieptepunt. Slechts 2 miljard zou daarvan voor de Spelen zelf zijn, maar gezien de verhalen over corruptie (zie ook Rio 2016) gelooft niemand dat.

Alle ogen zullen vanaf 5 december gericht zijn op Bach, die met zijn 'olympische agenda 2020' de wegenkaart van de Spelen zal uittekenen. Hij belooft verregaande revisie van het proces voor kandidaatstelling, met lagere kosten en minder dwingende eisen.

"We willen potentiële kandidaatsteden uitnodigen ons te vertellen hoe zij denken dat Olympische Spelen het beste passen in hun sociale, economische, ecologische en sportieve omgeving", zei Bach onlangs. Dat klinkt als zijn voorganger Rogge, die kennelijk steun ontbeerde van zijn 150 anoniem stemmende IOC-leden.

Wat westerse democratieën willen, is transparantie en versobering. In december zal in het mondaine Monaco blijken of de IOC-leden ontvankelijk zijn voor zo'n omwenteling, en wat dat betreft progressiever zijn dan de Fifa.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden