Internethandel in baby’s hoort onmogelijk te zijn

(AFP)

Kinderhandel via internet is een onaanvaardbare misstand. De Tweede Kamer kan er gemakkelijk een stokje voor steken.

We moeten vrezen dat er veel meer kinderen via koop in de verkeerde wieg terecht komen. Baby Donna en Baby J. zijn kort na de geboorte gekocht door een Nederlands echtpaar. Door omslachtige rechterlijke procedures en getreuzel bij de Raad voor de Kinderbescherming bleef Baby Donna gewoon in Nederland.

Bij baby J. blijkt er nu ineens anders en vooral zonder onnodig getreuzel te kunnen worden beslist. Dit kind is eveneens op volkomen illegale wijze in een Nederlands gezin gekomen. De biologische ouders hadden hun (tweede) kind via internet te koop aangeboden. Een Nederlands stel, dat zelf geen kinderen kon krijgen, ging hierop in. Vergeefs hadden zij enkele malen geprobeerd om via een draagmoeder een kind te verkrijgen en daar veel geld aan besteed.

De dag na de geboorte op 3 juli namen de wensouders baby J. uit het Belgische ziekenhuis, nota bene op hun naam geregistreerd, mee. Enkele weken later kwam EO-Netwerk deze zaak op het spoor. Als de feiten rond baby J. bekend raken, wordt er meteen door alle deskundigen vastgesteld dat dit kind illegaal is verkregen, er zelfs sprake is van kinderhandel, en dat het kind dus niet in het gezin mag blijven. Op 27 november besliste de rechtbank in Zwolle dat het Bureau Jeugdzorg Overijssel wordt belast met de voorlopige voogdij over baby J.

Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat nog steeds kinderen op internet worden aangeboden. Dat mensen alles in het werk stellen om een kind te krijgen en daarbij alle wettelijke regels totaal negeren. Dat de obsessieve kinderwens kennelijk blind maakt voor de consequenties voor het kind. Hoe kunnen wij deze koop- en verkooppraktijk van een kind op internet nog steeds toelaten?

Positief is wel dat de Zwolse rechtbank, anders dan de Utrechtse, bij baby Donna in 2007 vrijwel meteen tot een beslissing kwam en niet aarzelde wegens het zogenaamde ’family life’ probleem. Dit betekent dat men meent dat er een zodanige band tussen ouders en kind is ontstaan, dat het schadelijk voor het kind zou zijn om het uit het gezin van de (wens)ouders weg te halen.

Maar bij zo’n beslissing kijkt een rechter ten onrechte alleen naar het gezinsleven op de korte termijn, noem het ’short term family life’. Op de lange termijn zou er, zoals bij baby Donna, niet sprake hoeven te zijn van ’family life’. Als het gekochte kind volwassen wordt en zijn adoptieouders de illegale gang van zaken rond de adoptie ernstig gaat verwijten. Dat het zich als handelswaar behandeld voelt en daardoor diepe gevoelens van minderwaardigheid heeft gekregen.

De kans bestaat dat deze persoon de banden met de ouders, die hem in feite hebben gekocht, verbreekt. Van handhaving van het gezinsleven, dus van ’long term family life’, is dan geen sprake meer. Baby J. hoeft in ieder geval niet in deze valkuil terecht te komen.

Ondertussen hebben de biologische ouders van Baby J. te kennen gegeven toch voor het kind te willen zorgen. Bij de Zwolse rechtbank en de Raad voor de Kinderbescherming was dit kennelijk nog niet bekend, want zij hebben een periode van nog eens zes weken verblijf in een crisisgezin voorgesteld om te kijken wat nu het beste is voor Baby J.

Een kind dat, uit welk buitenland ook, hier onrechtmatig terecht is gekomen, dient op de kortst mogelijke termijn te worden terug gebracht. Het gesleep met een kind van het ene gezin naar het andere moet zo veel mogelijk worden voorkomen . Bij Baby J. kan de Belgische kinderbescherming onderzoeken of het kind weer terug kan worden gebracht naar zijn eigen ouders. En op welke wijze dit gezin gesteund moet worden.

Het wordt hoog tijd dat er in Europees verband een algeheel verbod komt van kinderhandel via internet of welke media ook. En dat er duidelijke sancties komen op het niet naleven daarvan.

Iedereen kan nog steeds bij de burgerlijke stand een kind aangeven zonder dat hij/zij hoeft te bewijzen dat het kind ook inderdaad van hem/haar is. Daardoor kon Baby J. simpel op naam van het Nederlandse echtpaar geregistreerd worden. Deze frauduleuze praktijk komt veel vaker voor. Daarom moet bij elke aangifte van een kind een verklaring van de arts of verloskundige zijn dat het kind uit deze moeder is geboren. De regels moeten aangepast en zo kan het ministerie van justitie een hoop ellende voor kinderen voorkomen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden