internationale bladen en sites

Inzichten, geselecteerd uit

The Hedgehog Review

Friedrich Nietzsche was er nog zó zeker van. Wanneer we al die religieuze verzinsels van ons af zouden werpen, wachtte ons niets minder dan bevrijding. Boven alles zouden we worden verlost van ons schuldgevoel, dat verrekte overblijfsel van angst voor een strenge, straffende God. Maar in de 'bevrijde' westerse wereld verdween ons schuldgevoel niet. Sterker, zo analyseerde Sigmund Freud: vooruitgang komt met toenemend onbe- hagen, gedreven door dat onuitroeibare schuldgevoel.


In ons werelddorp wordt dat alleen maar erger. We kunnen op het vliegtuig stappen om kindjes in Afrika te helpen, of vanaf de bank geld overmaken. De vooruitgang geeft ons macht, macht geeft verantwoordelijkheid en met verantwoordelijkheid komt... schuldgevoel. Want is het ooit genoeg wat we voor anderen doen?


Volgens historicus Wilfred M. McClay schuilt in ons verlangen om aan dit gevoel van schuld te ontsnappen een verklaring voor onze slachtoffercultus. Wie vandaag wil meetellen, identificeert zich niet als held, maar als slachtoffer. Een gedupeerde is per definitie niet verantwoordelijk en hoeft dat nare schuldgevoel dus ook niet met zich mee te dragen. In de rol van slachtoffer zijn we verlost van morele medeplichtigheid en kunnen we ons verheffen boven onze zondige deelname aan een welvarende, beschaafde samenleving.

Reason.com

President Trump rechtvaardigde zijn militaire acties tegen Syrië door te zeggen dat het in het nationale belang was "om te voorkomen dat een land dodelijke che- mische wapens gebruikt". Hij kreeg daarvoor in eigen land de handen op elkaar van zijn critici in de politiek en de media, maar niet die van Nick Gillespie, hoofdredacteur van de libertarische website Reason.com. "Ja, de wereld zou beter af zijn als chemische wapens niet waren uitgevonden", stelt hij. "Maar waarom vereist het gebruik van gifgas om tientallen mensen te doden zo'n andere respons dan het doden van meer dan honderdduizend mensen via meer conventionele middelen?"


Trump begeeft zich na zijn actie in een wespennest, want Amerikaanse inmenging om stabiliteit te brengen heeft geen al te beste reputatie. Hij zou zijn land, maar vooral ook de Syriërs, een grotere dienst bewijzen, stelt Gillespie, als hij de VS zou openstellen voor meer vluchtelingen uit dat deel van de wereld. Helaas is dat iets wat Trump al heeft uitgesloten.

The New York Times

Kent u de Lexiteers? Zij zijn de sterk onderbelichte linkse critici van de Europese Unie die vóór de Brexit hebben gestemd. Je hoeft daarvoor namelijk geen rechtse nationalist te zijn.


Lexiteers voeren linkse argumenten aan om de EU af te wijzen: de Unie is een oligarchie, gebouwd en uitgebreid ondanks breed verzet, met een economisch beleid dat de elite bevoordeelt en de rest achterstelt, en daarbij een vluchtelingenbeleid dat ontelbare Afrikanen naar de bodem van de Middellandse Zee dirigeert.


Een perfecte democratie - een links ideaal, nietwaar? - zullen de Britten misschien niet meteen krijgen na hun uittreding uit de EU, erkent de Britse politicoloog en voormalige trotskist Alan Johnson. Maar ze zullen in elk geval niet meer horen dat hun vertegenwoordigers zich verschuilen achter 'Brussel'. Zolang de progressieve roep om meer democratie wordt genegeerd, zal die meer mensen dirigeren naar het rechtse, populistische kamp.

Waarom is gifgas erger dan een gewone bom?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden