Intellectueel klapvee voor de maandagmorgen, da's pas lastig

De nieuwste bril van Jacques d'Ancona kan iedereen meteen uittekenen. Naar het mantelpakje van Astrid Joosten wordt dagelijks in vele modezaken gevraagd. Linda de Mol zorgde voor een come-back van de haarband en dankzij Caroline Tensen is het boeket gemengde fresia's weer helemaal terug van weggeweest. De televisie is de spiegel van de samenleving, wordt wel eens gezegd. Maar wie bepalen eiegenlijk het gezicht van Hilversum en Aalsmeer? Wie zijn die smaakmakers? Vanaf deze week aandacht voor een aantal mensen achter de schermen die, elk op hun eigen manier, een stempel drukken op de Nederlandse televisie.

Het verzorgen van publiek voor tv-programma's bleek zo'n drie jaar geleden een gat in de markt. “Uit de tijd dat ik nog bij een produktiebureau werkte, wist ik dat veel producers daar vaak enorm mee zitten te tobben”, legt Karlien Weiss, de oprichtster van 'Applaus', uit. “Hoe krijg ik elke week die tribune weer vol?” Bovendien werd de vraag in Hilversum en Aalsmeer naar studiopubliek steeds groter. Karlien en Niesje spreken van een duidelijke trend. Karlien: “Steeds meer producers willen een live publiek. Bij programma's zoals 'All you need is love' voor de sfeer, bij comedyseries vooral voor de feedback naar de acteurs toe. Het speelt nou eenmaal prettiger als je weet dat je niet alleen maar voor een bandje met een ingeblikte lach staat te spelen.”

In 1991 begon Karlien met het aanbieden van haar diensten aan de omroepen. “Na de aanloopfase liep het meteen als een trein. In het begin reed ik nog vaak met een auto vol familieleden naar Hilversum. Vader en moeder, ooms en tantes die door mij naar de studio werden gesleept. Tegenwoordig beschikken wij over een uitgebreid bestand.” “Wij leveren van alles”, vult haar zusje Niesje aan, “van tweehonderd man voor de 'TV-Show' van Ivo Niehe tot en met een heel geselecteerd publiek, dat kan meepraten op de tribune van een serieus praatprogramma. Natuurlijk zet je daar wel een ander soort mensen neer. Als we Julio Iglesias bij de 'TV-Show' in de aanbieding hebben, hebben we een makkelijke week. Maar als het gaat om een uitzending van 'Rondom Tien' over aids, dan weet je dat dat een lastige klus wordt. Daar gaat heel wat tijd in zitten. Soms hang je dan wel twintig minuten aan de telefoon om iemand over te halen om toch te komen. Natuurlijk berekenen we dat door in onze tarieven. Want tijd is geld voor ons. Als we er meer tijd in steken gaan de prijzen ook omhoog. Normaal gesproken berekenen we een vast bedrag per bus van 45 mensen, maar bij zoiets speciaals rekenen we per persoon.”

De tussenhandel in publiek volgt een merkwaardige logica. Voor grote shows als die van Henny Huisman staan mensen rustig twee jaar op de wachtlijst. Bij Sonja en Joop van den Ende moet je betalen om erbij te mogen zijn. Andere producenten, van minder populaire programma's, geven juist geld om hun tribunes vol te krijgen. Aan mensen zoals Karlien en Niesje Weiss bijvoorbeeld, die op maat kunnen aanleveren. Karlien: “Als zij vragen om 250 man binnen drie dagen, dan zorgen wij dat er ook 250 man zitten. Wat je belooft, dat moet je waarmaken. We halen ze uit het hele land, vervoeren ze met bussen. Tegenwoordig vaak van buiten de randstad.” Voor dat vervoer hebben de zusjes Weiss een uitgebreide samenwerking op poten gezet met busmaatschappijen door het hele land. “We halen ze op en brengen ze thuis, onze service gaat van deur tot deur.” Wel moeten de klanten de vervoerskosten zelf terugbetalen. Niesje: “De meesten hebben het er graag voor over, het is weer eens wat anders dan een avondje bowlen of kaarten.”

Met de uiterlijke verschijning van de mensen bemoeien Karlien en Niesje zich niet of nauwelijks. Niesje: “Niet helemaal in het wit of helemaal in het zwart, zeg ik altijd, want dat is lastig voor de belichting. De meeste mensen zorgen toch wel dat ze er op zo'n dag goed verzorgd bij zitten. De vrouwen zijn bijna allemaal de dag ervoor naar de kapper geweest.”

“Meestal weet je zelf wel wat voor soort mensen er bij een bepaald programma passen”, zegt Karlien. “Bij een jongerenprogramma moet je natuurlijk niet met een bus bejaarden aankomen. Als een producer tegen ons zegt: dit keer geen bloemetjesjurken, dan weten wij genoeg. Het klinkt misschien een beetje lullig, maar een bus vol vrouwen van tussen de veertig en zestig jaar is altijd wel ergens vandaan te halen. Het wordt pas moeilijk als er om iets speciaals wordt gevraagd.”

Een publiek met een 'intellectuele uitstraling', tussen de dertig en vijftig jaar, dat op maandagmorgen aanwezig moet zijn, dat is een van de lastigste opdrachten die je kunt krijgen, vindt Niesje. “Die mensen zijn het moeilijkst te vinden en hebben bovendien vaak geen tijd om op een doordeweekse dag naar de studio te komen.” Voor gespecialiseerde opdrachten wordt de uitgebreide kaartenbak uit de kast gehaald, die Karlien en Niesje in de loop der jaren hebben aangelegd. Daarin zit een adressenbestand van clubs, opleidingen en personeelsverenigingen. Niesje: “Voor een programma over vrouwenliteratuur bellen we bijvoorbeeld met een vakgroep vrouwenstudies. Die vinden het vaak leuk om eens iets heel anders te doen.”

Maar voor de meeste mensen gaat het toch vooral om een dagje uit. Niesje: “Er is een mijnheer uit Den Helder die al zeventien jaar vaste bezoeker is van tv-programma's. Hij vindt het prachtig om op de tv te komen en al die beroemde mensen te ontmoeten. Daarom zeggen wij ook altijd tegen de omroepen, dat er voor onze mensen wel een entertainment-element in moet zitten. Je moet het publiek niet als klapvee behandelen, wat trouwens ook zelden gebeurt. De meeste omroepen zorgen wel dat er een kopje koffie klaarstaat met een koekje. Sommigen hebben zelfs een speciale gastvrouw in dienst om de mensen te ontvangen. Je moet natuurlijk wel zorgen dat de mensen het leuk blijven vinden, zodat ze een volgende keer terugkomen.”

Het publiek verzorgen voor de Henny Huisman-show, daar dromen de zusjes Weiss van. Niesje: “Als we dat zouden mogen doen, dan waren we in één klap binnen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden