Integratie kan maar een kant op gaan: de heersende norm blijft

Er komt een onderzoek naar de manier waarop autochtone Nederlanders integreren in de grote steden nu zij de minderheid worden. Een van de vragen daarbij is: 'Wie past zich aan wie aan als er geen meerderheid meer is?' Over de allochtone meerderheid stelt onderzoeker Maurice Crul: "Die zijn mondig en laten zich niet vertellen hoe samenleven hoort." Hij meldt daarom 'integreren werkt nu twee kanten op'.


Het lijkt erop dat dit EU-gefinancierde onderzoek de geesten rijp moet maken dat autochtone stedelingen slechts één van de vele groepen zijn en zich evengoed moeten aanpassen aan minderheden. Absurder kan het niet worden in het integratiedebat.

Fundamentele waarden

We gaan namelijk geen stukjes Nederland, wijken of steden, overdragen aan andere cultuurgebieden. De Nederlandse cultuur blijft onverkort leidend, ook daar. Dat gaat zowel om fundamentele waarden als gebruiken. Bijvoorbeeld de emancipatie van de vrouw is niet onderhandelbaar. Al is een 'witte' Nederlander nog maar de enige in de wijk, zij moet nog net zo goed een rokje kunnen dragen als dertig jaar geleden. Want dat zij dat kan, is dé norm.


Datzelfde geldt voor de taal, voor elkaar een hand geven, voor feestdagen.


Het integratiebeleid richt zich erop nieuwe Nederlanders zich te laten aanpassen aan de Nederlandse samenleving. Niet andersom. Daar is bijvoorbeeld ook de nieuwe integratieverklaring van minister Asscher op gericht.


Dit wil niet zeggen dat men zijn oude cultuur volledig verlaat, maar wel grotendeels. En naarmate de generaties verstrijken telkens meer. Waar gebruiken of waarden conflicteren, zullen de Nederlandse leidend zijn vanaf dag één. Waar ze niet conflicteren, kunnen de verschillende waarden en gebruiken naast elkaar blijven bestaan, maar is het wel wenselijk om als migrant zoveel mogelijk over te nemen. Dit helpt met sociale interactie privé en op de arbeidsmarkt. Dit geldt natuurlijk voor iedereen. Iedereen voedt zijn kinderen op met mores, beleefdheidsregels, hoe je je in situaties moet gedragen zodat je in de maatschappij mee kan komen.


We hebben rondom Turkije gezien waar een parallelle samenleving met eigen clubs, eigen media toe kan leiden. Het is dus niet wenselijk dat nieuwe Nederlanders zich tot het einde der dagen als minderheid blijven manifesteren met eigen omgangsvormen. Ze zullen in gedrag uiteindelijk hoofdzakelijk Nederlander worden. Dat geldt ook voor de grote steden. Als het goed is dan is er dus helemaal geen sprake van dat witte Nederlanders zich hoeven aan te passen, want de nieuwe Nederlanders zijn op de belangrijkste punten gewoon Nederlander geworden. Nederlanders, nieuw en oud, blijven zo de meerderheid.

Geruisloos

Nederlandse migranten naar Canada of Amerika zijn in twee generaties geruisloos opgegaan in die samenleving. Deze landen zijn niet veranderd door de komst van Nederlanders in hun wijken. Dat moet de norm van integratie zijn. Het is niet de bedoeling dat andere cultuurgebieden dependances gaan vestigen. Want dan wordt de angst bewaarheid dat wijken en steden van identiteit veranderen en 'geen Nederland' meer zijn. Een grotere overwinning en groter gelijk kan je populisten niet geven.


Het zal meer draagvlak geven om immigratie stop te zetten, omdat het dan inderdaad leidt tot te ingrijpende veranderingen van je cultuur.


Kort gezegd: zonder integratie geen immigratie. Het idee van dit onderzoek is daarom een gevaarlijke route. Voor zowel de Nederlandse cultuur als voor al die migranten die wél bewust voor Nederland kiezen, in al zijn facetten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden