'Instelling weet niks van islam'

Moslimouders houden hun gehandicapte kind liever thuis. Volgens adviseur Birsen Yurdak moeten de instellingen meer doen om ouders het gevoel te geven dat hun kind in goede handen is.

Onlangs was er nog een voorlichtingsbijeenkomst in Rotterdam over de vraag: hoe bereik je allochtone gehandicapten? Slechts 9 van de 47 lokale gehandicaptenorganisaties kwamen eropaf.

,,Dat vind ik jammer'', zegt adviseur Birsen Yurdak van het Gehandicapten Platform Rotterdam.

Bij de gehandicapteninstellingen heeft het geen prioriteit om allochtone gehandicapten te bereiken, signaleert Yurdak, terwijl dat wel zou moeten. ,,Het is een feit dat allochtone gehandicapten nog steeds veel minder gebruikmaken van het zorgaanbod dan autochtone.''

Het is nog nooit onderzocht hoeveel allochtone gehandicapten in Rotterdam wonen. Maar ze maken aanzienlijk minder gebruik van allerlei voorzieningen, zoals 24-uursopvang en gehandicaptenvervoer, dan te verwachten valt op grond van de bevolkingssamenstelling van de stad.

Maandag legde de Rotterdamse wethouder Bolsius (sociale zaken) in Trouw de vinger op het probleem. Hij wil in debat met de moslimgemeenschap over het probleem dat 'gehandicapte kinderen soms helemaal uit het maatschappelijk leven worden gehouden'. Hij vermoedt dat moslimouders bang zijn de ouderlijke macht te verliezen.

Yurdak ziet het probleem ook bij andere allochtone groeperingen in de stad, zoals Kaapverdianen en Surinamers.

Ze wijt het aan het feit dat de meeste landen van herkomst geen gehandicaptenzorg kennen zoals in Nederland. Allochtone ouders die een gehandicapt kind krijgen, weten vaak niet beter dan dat ze het zelf moeten verzorgen. Maar, bevestigt Yurdak, ouders met een niet-christelijke religie moeten wel een extra hobbel nemen eer ze hun kind toevertrouwen aan de gehandicaptenzorg. Dat komt doordat de meeste instellingen zich niet verdiepen in de achtergrond van bijvoorbeeld moslimkinderen.

,,In de gehandicaptenzorg wordt bijvoorbeeld geen rekening gehouden met halal, de islamitische spijswetten. Op z'n best krijgen moslimkinderen geen varkensvlees. Of ouders zijn bang dat meisjes en jongens samen moeten douchen. Er is nog heel veel voorlichting nodig bij gehandicapteninstellingen over de wensen van allochtonen.''

Het rekening houden met de religieuze wensen, zorgen dat er genoeg Turken en Marokkanen in een instelling werken van laag tot hoog, cursussen aan het personeel over de culturele achtergrond van hun cliënten, stuk voor stuk kunnen ze ertoe bijdragen dat moslimouders gemakkelijker hun kind naar een dagopvang sturen.

,,Het zou mooi zijn als een instelling zou vragen aan een familie: 'Het is Suikerfeest, blijft uw kind thuis of zullen we iets speciaals doen voor alle kinderen?' Dat geeft ouders een heerlijk veilig gevoel: mijn kind is in goeie handen.''

Naast religie is er ook de cultuur. Yurdak, zelf van Turkse komaf: ,,In de Turkse gemeenschap is de regel: je hebt een gehandicapt kind gekregen en daar zorg je zelf voor. Mensen zijn bang wat de gemeenschap ervan zal denken als ze hun kind naar een dagopvang doen. Ze moeten leren daar boven te staan. Want er zijn nog andere familieleden die ook problemen hebben en die anders tekortkomen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden