Inmiddels beschouw ik Louis van Gaal weer als de beste trainer van dit land.

We hebben nog vier maanden te gaan, maar vermoedelijk is het beste sportverhaal van dit jaar zaterdag verschenen. In het magazine van de Volkskrant las ik een interview met Louis van Gaal, dat ik afwisselend leuk, spannend, irritant, meeslepend en ontroerend vond. Toen ik het verhaal uit had, was mijn eerste reactie: goed gezien van die krant om een blijkbaar in- en meevoelende vrouw als interviewster af te sturen op Louis, die spoedig ontdooide nadat hij nog ijzig begon met zijn altijd aan iedereen gestelde publicatie-eis van goedkeuring en ’eindredactie’. Voor mij was dat jaren geleden al een reden om helemaal maar geen verzoek meer in te dienen voor een interview met Louis, maar nu ik het eindproduct van Steffie Kouters lees, vraag ik me af of ik hier wel verstandig aan heb gedaan.

Kouters raakt bij Louis de gevoelige snaar. Wanneer ze komt te spreken over de aan kanker overleden eerste echtgenote van Louis, worden zijn ogen vochtig. Louis is een emotievolle man. Daar weten ook de mannelijke voetbalschrijvers alles van, alleen hebben die mannen het vrijwel altijd moeten doen met andere emoties: met Louis’ verbale agressie, met zijn erupties die de grens van schelden dreigen te passeren, met zijn Feldwebel-gedrag, dat mij als verslaggever van deze prachtkrant ooit zo enorm tegen de borst stuitte, dat ik voorstelde Louis voortaan Ludwig von Gaal te noemen. Achteraf was dat natuurlijk een flauw grapje. Maar spijt heb ik er nooit van gehad, want ik kan nu eenmaal niet tegen een trainer die tegen mij bullebakt alsof ik zijn ondergeschikte voetballer ben.

Maar wat ook waar is, ik geef het schoorvoetend toe, inmiddels beschouw ik Van Gaal weer als de beste trainer van dit land. Dat is een hele ommezwaai, want rond 2000 vond ik hem nog de slechtste bondscoach die we hier ooit hadden. Ook dat was namelijk waar. Bij Oranje faalde Louis jaren aan één stuk en toen ging hij zelfs de mist in op zijn sterkste punt, de tactiek. Twee keer tegen de Ieren en twee keer tegen de Portugezen zag het er echt niet uit.

Van Gaal is een zwart-wit denkende man. Zo lang ik in dit hoekje mag schrijven, zal ik hem van tijd tot tijd hekelen en bewonderen. Als ik kijk naar de puinhoop die Marco van Basten er dit jaar, met goedkeuring van Johan Cruijff, bij het Nederlands elftal van heeft gemaakt, begin ik zowaar naar een nieuwe Oranjekans voor Louis te verlangen. Hij zal in elk geval niet zo dwaas zijn om uitstekende internationals als Mark van Bommel en Ruud van Nistelrooij bij het grof vuil te zetten.

Bijna dertig jaar geleden was ik eens bij Louis te gast in zijn appartement te Antwerpen. Hij stond toen reserve bij FC Antwerp, maar dat was volgens hem volledig de schuld van trainer Guy Thijs. Het was een buitengewoon leuke avond en Louis’ vrouw Fernanda was een schat. Toen en ook later bleken we zekere raakpunten te hebben: zelfde geboortejaar, de jongste uit een groot gezin, als kind op bijna dezelfde leeftijd vaderloos, een warme voorkeur voor Sparta, als voetballer allebei traag, waarbij ik eerlijk toegeef dat Louis iets hoger voetbalde dan ik (in zijn beste periode bij Sparta vond ik Louis zelfs goed genoeg voor het Nederlands elftal!).

Nu dan, zo veel jaren later, is uitgever van chique boeken mijn beroep. Nogmaals, als Louis mij ergert (en dat doet hij regelmatig) zal ik in deze krant akelige stukjes over hem blijven schrijven, maar heel graag zou ik van deze even irritante als fascinerende man ook zijn biografie uitgeven, want een interessantere voetbalman kan ik in dit land eigenlijk niet bedenken. Bij voorkeur moet die biografie geautoriseerd zijn, maar voor de eindredactie werk ik alleen met professionals, daar heb ik Louis niet voor nodig. Ik vermoed dat Louis, zijn zelfverzekerde uitstraling ten spijt, eigenlijk een eeuwige twijfelaar is en zo’n biografie-avontuur helemaal niet aandurft. Desondanks daag ik hem uit deze stap te zetten. (Een biografe heb ik al op het oog!)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden