Informatie

PvdA-Kamerlid Marjet van Zuijlen (28) bracht een werkbezoek aan de Verenigde Staten en deed daarvan wekelijks verslag. Dit was de laatste aflevering.

MARJET VAN ZUIJLEN

De discussie verloopt in Amerika net zoals in Nederland. De overheid moet volgens Al Gore zorgen dat iedereen toegang kan krijgen tot informatie. Ook als deze informatie via nieuwe media de consument bereikt. Dat betekent dat vermeden moet worden dat kabel- of telefoonmaatschappijen monopolies krijgen. De Amerikanen stimuleren vrije concurrentie om betere service, lagere prijzen en meer nieuwe diensten te krijgen. Bovendien moet de overheid regelgeving herschrijven zodat toepassing van nieuwe technologieën mogelijk wordt. Tenslotte dient de overheid maatschappelijk zinvolle diensten te stimuleren en te zorgen voor regels op het gebied van privacy, auteursrecht en briefgeheim.

De verwachting is dat in Amerika het informatietijdperk in het begin van de volgende eeuw werkelijkheid zal zijn. Dan zal iedereen via (combinaties van) de computer, de telefoon en de televisie interactief kunnen communiceren. De traditionele televisie-networks zullen dan in de huidige vorm niet meer bestaan. Bovendien zullen de fusies en samenwerkingsverbanden tussen de computer-, telecommunicatie-, kabel-, elektronische- en amusementsindustrie tegen die tijd voltooid zijn. Binnen Europa en in Nederland zullen zich dezelfde verschijnselen voordoen. De Amerikanen verwachten dat Nederland voorop zal blijven lopen en kijken dan ook met interesse naar de ontwikkelingen. Telecommunicatie-adviseur Walda Roseman zegt het zo: “Jullie moeten zo snel mogelijk de markt vrijgeven, een sterke regulator oprichten en de wetgeving flexibel maken. Alleen zo kan Nederland de concurrentie voor zijn en profiteren van nieuwe werkgelegenheid die ontstaat.”

Niet alleen zijn er in Amerika de afgelopen jaren meer hoog gekwalificeerde banen in de telecommunicatiesector bijgekomen, vooral ook aan de onderkant van de arbeidsmarkt is een groei van de werkgelegenheid te zien. Door ook hier regelgeving te flexibiliseren hebben de Amerikanen de afgelopen jaren veel nieuw werk gecreëerd. Vestigingseisen en winkelsluitingstijden ontbreken nagenoeg en er is een strenge anti-kartelwetgeving. Hiermee is een groot deel van de nieuwkomers op de arbeidsmarkt opgevangen. Ook immigranten ondervinden hier voordeel van. Nederlanders zijn vaak kritisch als ze spreken over Amerikaanse toestanden, maar in Brooklyn, waar traditiegetrouw veel immigranten hun eerste vestigingsplaats hebben, denken ze er anders over. De burgemeester: “Vaak komt discriminatie voort uit de angst voor het onbekende. De grote stad biedt veel kansen voor nieuwe ondernemers die een gaatje in de markt zien. Kinderen van deze ondernemers, tweede en derde generatie Amerikanen, zijn vervolgens vaak te vinden op de universiteiten.”

Helaas blijken deze successtory's niet voor iedereen weggelegd. Een bezoek aan de wijken Crown Heights en Browns Ville in Brooklyn toont de andere kant van de medaille. De zwarte bevolking lijdt onder armoede en werkloosheid. Het is niet moeilijk te voorspellen dat hier in de toekomst ook de informatie-armoede zal heersen die Al Gore tracht te voorkomen. Hoeveel gratis toegankelijke computers de Amerikaanse overheid ook in de bibliotheken zal plaatsen, deze mensen zullen er waarschijnlijk geen gebruik van maken.

Amerikanen zijn bovendien individualisten die een natuurlijke afkeer hebben van de overheid. De overheid is de vijand en belasting is diefstal. Het is deze grondhouding die mijn Europese reisgenoten en ik moeilijk kunnen begrijpen. Politici, journalisten en topambtenaren van Hongaars-socialistisch tot Deens-liberaal van Tsjechisch-conservatief tot rooms-progressief blijken een positiever beeld te hebben van de overheid en de maatschappij veel meer als een samenleving te beschouwen dan de Amerikanen. Deze instelling verklaart waarom Amerikanen bijvoorbeeld meer flexibele uren vaak vertalen in meer feitelijk gewerkte uren en een hoger salaris. Bovendien is in de Verenigde Staten ten gevolge van deze houding de sociale zekerheid slecht ontwikkeld, de rol van vakbonden anders dan in Europa en hebben werkgevers het recht stakers permanent te vervangen door een werkwillige. Solidariteit is geen begrip waar grote waarde aan wordt gehecht. Het is belangrijk dat politici deze verschillen in het achterhoofd houden omdat we anders te makkelijk de positieve kanten van de flexibele Amerikaanse arbeidsmarkt uit het oog verliezen. Het is een van de lessen die ik tijdens deze zes weken heb geleerd. Iedereen neemt iets anders mee naar huis, maar allemaal zijn we beter gaan kijken naar, kritischer gaan nadenken over en meer gaan begrijpen van dit intrigerende land.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden