zomercolumn

Ineens was er een muur van water

null Beeld bas den hond
Beeld bas den hond

Als je van de oude boerderij van Matt Saxton - hoog op Cobb Hill, fantastisch uitzicht - omlaag rijdt naar het dal van de beek Warren Brook, kun je daar linksaf of rechtsaf. 

Vroeger kon je ook rechtdoor, over de beek en omhoog Cooper Hill op. Dat eindigde na een gigantische regenbui in 2005, die Warren Brook als een vernietigend monster door Alstead liet razen. Vier mensen kwamen om.

The Flood, twee woorden die je vaak nog hoort, terloops. Dertien jaar is helemaal niet lang voor het collectieve geheugen van een stadje.

Saxton was dat jaar voorzitter-wethouder. En hij was die nacht niet thuis. "Ik belde met mijn moeder, die had uitzicht op die kruising. Ze zei: 'ik zie de onderkant van Cooper Hill compleet weg...' en toen werd de verbinding verbroken."

"De beek ging daar met een pijp onder de weg door. En de weg was steeds een beetje opgehoogd, om sneeuwruimen makkelijker te maken, dat soort dingen. Niemand zag het als een dam, maar dat werd het die ochtend wel. Het land stroomopwaarts kwam onder water te staan, de boerderij van de Fullers was een eiland.

Grote draaikolk

Aan die kant van de pijp was er zo'n grote draaikolk, iemand zei dat als je er een pickup truck aan zijn trekhaak in had kunnen laten zakken, hij niet nat was geworden. Het water kwam over de weg en erodeerde die. En wat mijn moeder zag, was het bezwijken van die dam. Daar begon wat mensen beschreven als een muur van water.

Later stond ik voor de bibliotheek. Ik zag auto's, dat waren ballen van metaal geworden, van het tuimelen en tuimelen. Het stonk, naar propaangas, septic tanks die waren weggespoeld, stookolie, ik zal het nooit vergeten.

Een groot wit rotsblok dat langs de rivier had gelegen, lag in het midden van de weg. Een man met een bulldozer vroeg of hij iets kon doen en ik zei: 'zet het maar voor de bibliotheek'.

Een foto daarvan is overal gebruikt. Elke keer als ik hem weer in een andere krant zag staan, met het bijschrift dat die rots door de stroming helemaal naar de bibliotheek was verplaatst, moest ik even grinniken. En een lachje, dat was in die tijd heel kostbaar.

Dit gebeurde allemaal in een tijd dat de overheid nog in het teken stond van dienstverlening. Nu, zeker in Alstead, en absoluut zeker in Washington, gaat het over belangenbehartiging. Iedereen vertegenwoordigt een belang, de rest kan naar de hel lopen.

Spinnijdig over immigratie

Maar dan heb ik het over wethouders, machthebbers in het Witte Huis en het Congres. In Alstead kwamen de mensen destijds samen, dat was prachtig mooi. En dat zou nu weer gebeuren. Er is veel negativiteit en wantrouwen. Maar die gaan over concepten, niet over de werkelijkheid.

Er is hier een echtpaar, dat maakt zich spinnijdig over immigratie. Maar immigratie raakt ons in Alstead helemaal niet. Ik begrijp ze niet. Verder zijn het heel aardige mensen. Als groep gaan we beter om met wat ons werkelijk overkomt, dan met concepten."

In de zomermaanden worden onze vaste columnisten Wim Boevink en Rob Schouten vervangen door onze correspondenten. Al deze zomercolumns lees je hier.

Lees ook:

De hooidieven zullen het weten

Even ten noorden van Alstead mondt de Warren Brook uit in de Cold River.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden