Indurain beloont op de Eze Bernard voor zijn diensten

Van onze sportredactie

Het overdreven patriottisme was met enige fantasie te billijken, want Bernard bezorgde de organisatie van de 'Koers naar de Zon' voor het eerst sinds dertien seizoenen een Franse eindwinnaar. Duclos-Lassalle was zijn voorganger.

De 29-jarige slagerszoon misstaat geenszins op de erelijst van de fietstocht van Parijs naar de Cote d'Azur. Hij reed in de afsluitende klimtijdrit van 12 kilometer naar de top van de Col d'Eze alle twijfels aan diggelen. Onzekerheid die de kasteelbewoner zaterdag zelf had veroorzaakt door in de rit van Toulon naar Mandelieula-Napoule op Rominger en ploegmakker Indurain zeven seconden te verliezen, waardoor het verschil met de Zwitser en Tourwinnaar was gedaald tot zeven en elf tellen. Een wankele voorsprong, gelet op de reputatie van Bernards rivalen in races tegen de klok. De ooit als opvolger van Bernard Hinault opgevoerde belofte liet evenwel niets heel van zijn concurrenten. De nog niet in topvorm verkerende Indurain leverde glimlachend dik een minuut in (23.25) en beloonde hem zodoende voor zijn bijdrage in de Tourzege van vorig jaar. Rominger gaf 23 tellen prijs (22.38). Bernard stoof ruim anderhalve minuut sneller omhoog dan Rominger vorig jaar tijdens zijn triomftocht op de flanken van de Eze.

Bernard deed niet mee aan de euforie rond zijn victorie. Wijs geworden door de ellendige ervaringen de afgelopen jaren relativeerde hij zijn eerste winst in een rittenkoers. "Jaren geleden wilde ik meteen meer. Nu niet. Ik heb geleerd dat succes betrekkelijk is. Ik heb echt niet het gevoel dat ik het kopmanschap binnen de ploeg kan claimen."

Niet slecht

De overstap naar Echavarri, vorig jaar, heeft Bernard bepaald niet slecht gedaan. In Spaanse dienst kreeg hij de mogelijkheid zich te onttrekken aan de drukte die in zijn vaderland werd gemaakt rond zijn persoon. Een jaar verschuilen achter de ranke ruggen van Delgado en Indurain beviel hem wel. Dat prestaties van importantie uitbleven, nam hij op de koop toe.

"Ik voelde me lekker in de rol van helper. Er werden geen eisen gesteld. Dat kwam me goed uit" , vertelde hij op rustige toon. "Ik weet wel dat de notoire critici zullen beweren dat Indurain mij de overwinning heeft geschonken, maar ik weet wel beter. Indurain heeft het niet nodig nu al in vorm te zijn. Hij piekt op de Tour en het WK in Spanje. Dat zijn z'n doelstellingen."

Een andere factor die hebben bijgedragen tot de terugkeer van Bernard aan het front is het feit dat hij de afgelopen twee jaar niet geplaagd werd door blessures. In 1989 en 1990 belemmerden een knie-operatie en een ingreep aan een blessure aan het zitvlak de Fransman naar vermogen te presteren. "Ik voel me dit jaar niet alleen lichamelijk in orde, maar ook geestelijk. Ik heb geen enkel probleem met mijn gezondheid. En dat geeft me zelfvertrouwen. Twee jaar geleden dacht ik nog aan stoppen. Dat is nu niet meer aan de orde" , sprak Bernard.

Ploegleider Echavarri had hem vrijdag, nadat hij de leiderstrui van Indurain had inpgepikt, al een verlenging van het contract aangeboden voor volgend jaar. Bernard beschaamde het vertrouwen niet en behaalde na bijna twee jaar, zijn laatste zege was een klimtijdrit in de Vuelta van 1990, weer een belangrijke dubbele overwinning.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden