Indrukwekkend Frans orgelrecital in Orgelpark

Louis Robilliard, orgel, Het Orgelpark Amsterdam, 19/2

Een jaar geleden werd in het Amsterdamse Orgelpark het Verschueren-orgel in gebruik genomen. Het is gebouwd volgens de principes van de 19de eeuwse Franse orgelbouwstijl, zoals ontwikkeld door Aristide Cavaillé-Coll. Om de specifieke kwaliteiten van dit orgel over het voetlicht te brengen, wordt dit jaar een serie Franse Meesters gehouden, waarin Franse toporganisten werken van eigen bodem spelen.

Vrijdag opende Louis Robilliard deze serie met een prachtig recital. Robilliard is organist van de St. François-de-Sales te Lyon, waar een van de mooiste Cavaillé-Coll-orgels van Frankrijk staat. Hij kent dit orgeltype dan ook door en door. Dat was te merken aan de schitterende wijze waarop hij het Verschueren-orgel liet klinken.

Na de ingebruikname klonk de kritiek dat het Verschueren-orgel in de compacte architectuur van het Orgelpark nogal dominant is. Vooral de hoge registers klonken fel en soms onregelmatig. Een en ander was mede een gevolg van het feit dat de orgelbouwer zich moest houden aan het architectonische ontwerp, waarin niet voorzien was in een orgelkas.

Vrijdag was de geluidsdruk van dit instrument nog steeds groot, maar van genoemde manco’s was weinig merkbaar. Het orgel klonk goed in balans. Deels was dit toe te schrijven aan Robilliards registratiekunst. Ook bleek dat aan het orgel gesleuteld is, onder meer door houten dakjes te plaatsen boven de helle registers, die nu regelmatig en minder pregnant klinken en zich beter voegen in het plenum, doordat de directe klankuitstraling naar het kerkplafond wordt afgeschermd.

Het Verschueren-orgel is thans een uitgelezen instrument voor stijlvolle vertolkingen van de muziek van bijvoorbeeld César Franck en Charles-Marie Widor. Deze componisten vonden in Louis Robilliard een geweldige pleitbezorger. Waar vele Franse organisten de neiging hebben virtuositeit voorop te stellen en overwegend heel snel te spelen, neemt Robilliard alle rust om muzikale gedachten tot volle wasdom te brengen. Hij musiceerde in gematigde tempi en met een natuurlijke adem. Zijn poëtische, symfonische aanpak maakte zijn vertolkingen van de 3 Pièces (Fantaise, Cantabile en Pièce Héroïque) tot een grote muzikale belevenis. Elegant en geraffineerd gearrangeerd was vervolgens zijn bewerking van Gabriel Fauré’s Sicilienne uit ’Pelléas et Mélisande’. Grote klasse had zijn weloverwogen en gave uitvoering van de ’Symphonie Romane’ van Widor. Hij liet in dit monumentale en diepzinnige werk het Verschueren-orgel in een veelheid aan kleuren horen, nam vrijheden, maar hield daarbij een constante grip op de grote lijnen met zijn prachtige legato-aanslag. Juist in een ruimte met niet teveel akoestiek is dit in romantisch repertoire een noodzakelijke kwaliteit. Indrukwekkend!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden