Indiërs leren zich overal thuis te voelen

Indiaas restaurant Love My Curry op de High Tech Campus Eindhoven. Beeld Youtube

In Eindhoven leeft een groeiende groep Indiërs vooral in de nieuwbouwwijken van de stad. Daar doen ze vrolijk mee met de avondvierdaagse en het sinterklaasfeest. 

Uit grote rode pannen wordt de curry opgeschept. De kikkererwten, een lepel rijst, lam, een knoflookbrood en samosa’s. Het Indiase restaurant Love my Curry is ondanks de vakantieweek vol rond lunchtijd. Uit een enquête onder de medewerkers hier op de High Tech Campus in Eindhoven bleek voor de lunch grote behoefte aan een Indiaas restaurant, dus is dat toegevoegd aan het rijtje van Subway, AH To Go en Colour Kitchen.

In Eindhoven groeit de groep Indiase migranten hard: in vijf jaar tijd verdubbelde het aantal Indiërs in de gemeente tot meer dan 2600. Die groei zet nog wel even door. Bedrijven als ASML en Philips trekken in hoog tempo technici en ICT’ers aan en verwachten dat te blijven doen. De universiteit trekt veel buitenlandse wetenschappers en als de luchtverkeersleiding van het nabijgelegen vliegveld in 2021 uitbreidt zullen er nog meer kenniswerkers nodig zijn.

De expats, onder wie Indiërs een grote groep zijn, wonen met name in de nieuwbouwwijken van de stad, zegt makelaar Rieks van den Berg van AB Makelaars. Hij specialiseerde zich in de zoektocht naar huizen voor expats en volgens hem willen zij over het algemeen “geen opknapper kopen”. Ze vestigen zich in de nieuwbouwwijken Strijp-S en Strijp-R, maar bovenal in vinexwijk Meerhoven.

Aangeharkt

In Meerhoven is het, zoals in vele vinexwijken door het land, op een doordeweekse middag rustig op straat. Het is hier netjes, aangeharkt, niets op aan te merken. Een ideale wijk, gelegen tussen de High Tech Campus en Veldhoven, op een klein half uur fietsen van het centrum van Eindhoven. De naambordjes naast de voordeuren verraden dat hier veel buitenlandse gezinnen wonen.

De groep buitenlandse kenniswerkers doet zijn best om contact te zoeken, zegt Geert van Buul van een van de drie bewonersverenigingen van Meerhoven. “Met het sinterklaasfeest en de wandelvierdaagse doen ze lekker mee. Ik heb de stellige indruk dat ze willen investeren in hun leven hier. Op de eerste bewonersbijeenkomst met het internationale platform gaf de meerderheid aan dat ze hier langer dan vijf of tien jaar willen wonen.”

Hoewel kennismigranten niet verplicht zijn Nederlands te leren, wil een groeiende groep dat wel. De succesvolste activiteit van het Meerhovense International Platform zijn de Nederlandse taallessen. “In 2017 begonnen we met twee taalklassen, afgelopen jaar hadden we er vijf en dit jaar beginnen we met zes”, zegt coördinator Congli Dong.

Hoogopgeleide vrouwen

De studenten zijn vooral de vrouwen van de mannen die in Eindhoven werken. Ook zij zijn vaak hoogopgeleid en hebben een goede baan opgegeven om met hun partner naar Nederland te verhuizen. In Eindhoven vinden ze niet altijd snel weer werk. “Ze weten dat het makkelijker is als ze Nederlands spreken.”

De internationale inwoners van de wijk doen hun best contact te zoeken met hun Nederlandse buren. Ze hangen posters op in de wijk om hen uit te nodigen voor de nieuwjaarsborrel en een groeiende groep ouders kiest voor een Nederlandse basisschool. Dong: “De kwaliteit van die scholen is goed, ze liggen dichtbij en kinderen kunnen zo met vriendjes spelen in de wijk. Het is altijd goed om veel contact te hebben met Nederlanders.”

Na Bangalore nu thuis in Eindhoven

Het gezin Edward, Neil en Beena Arunraj uit India in hun woning in Meerhoven. Beeld Maikel Samuels

Het gezin Arunraj voelt zich thuis in Eindhoven. De Indiase gemeenschap daar kent elkaar, maar bijzonder hecht is ze niet.

Indiërs leren om zich overal thuis te voelen. “Wij zijn gewend aan multiculturele groepen”, zegt Beena Arunraj in haar nieuwbouwhuis in de Eindhovense wijk Meerhoven. India is zo’n enorm en divers land, waar meer dan twintig officiële talen worden gesproken en nog veel meer onofficiële talen, dat zij en haar man Edward voor ze in Nederland aankwamen al gewend waren met veel mensen samen te leven en te werken. “Ik voelde me al snel thuis”, zegt ze.

Toen Beena en haar man Edward in Bangalore woonden, een miljoenenstad in het zuiden van India, reisde hij al veel naar Eindhoven vanwege zijn baan bij Philips. “Uiteindelijk vroegen ze of ik voor anderhalf jaar naar Eindhoven wilde komen”, vertelt hij. “Om te kijken hoe ik het hier vond. Dat was acht jaar geleden.”

Buitenstaander

Het echtpaar vindt het fijn in Nederland. “Dit is een goed land om te wonen”, zegt zij. “Het is hier goed georganiseerd, je weet dat je belastinggeld goed wordt besteed.” Daarbij werd zes jaar geleden zoon Neil geboren. “Nu hebben we ook een emotionele band met Eindhoven.” Dat vrouwen in Nederland thuis bevallen, is in al die jaren de grootste schok geweest. “Ik begrijp het nu wel, maar toen ik dat voor het eerst hoorde! I freaked out. Moet je voorstellen: alleen mijn oma is nog thuis bevallen. Dat doe je in India niet.”

Nederlanders hebben haar en haar gezin met open armen ontvangen, zegt ze. “Mensen zijn tolerant en aardig. ‘Dat is jouw eigen keuze’, als we ooit weer weggaan uit Nederland, neem ik die zin mee.”

Toch voelt ze zich nog wel eens een buitenstaander. “Het is moeilijk om echt hecht te worden met Nederlanders.” Al heeft ze, sinds ze twee jaar geleden weer begon met werken, meer contacten dan voorheen. Beena is opgeleid als tandarts, gespecialiseerd in complexe behandelingen, maar ze schrijft in Nederland voor het Engelstalige Eindhoven News, heeft een eigen bedrijf en werkt voor TedEx Eindhoven.

Wortels eren

De Indiase gemeenschap in Eindhoven kent elkaar volgens het echtpaar redelijk goed, maar is niet bijzonder hecht. “Dat heeft, denk ik, te maken met de verschillende talen die we spreken”, zegt Edward. “Ik denk dat de taal belangrijker is dan het land waar je geboren bent. Er is bijvoorbeeld ook een organisatie van mensen uit Zuid-Amerika. Behalve de Brazilianen, spreken die allemaal Spaans. Een heel continent. Dat is voor Indiërs anders.”

Het echtpaar heeft aan de ene kant Indiase en aan de andere kant Nederlandse buren, met beide hebben ze goed contact en zoon Neil speelt met de kinderen.

De vriendenkring van het echtpaar is internationaal. Onder hun beste vrienden zitten Nederlanders, Indiërs en Zuid-Amerikanen. “Maar misschien iets meer Indiërs”, zegt Beena. Ze zette de organisatie voor Indiase Tamils in Eindhoven op, samen vieren ze belangrijke feestdagen. “Omdat het belangrijk is je wortels te eren”, zegt ze. “Voor alle expats is dat hetzelfde: het is altijd zoeken naar balans tussen integreren en je eigen cultuur behouden.”

Lees ook:

Basisscholen worstelen met toestroom expatkinderen

Nederlandse scholen verwachten de komende jaren een forse groei van het aantal kinderen van expats. Terwijl bedrijven in hoog tempo buitenlandse technici en ict’ers aannemen, moeten scholen een antwoord vinden op de toestroom van deze leerlingen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden