Indiase cross-over verzandt al snel in gemeenplaatsen

Koningin Beatrix komt donderdagavond aan bij het Concertgebouw in Amsterdam voor het concert East Meets West. (ANP)

Werd het Amsterdam India Festival een week geleden nog geopend door prinses Máxima, donderdag woonde koningin Beatrix het concert van het Frankfurter gezelschap Ensemble Modern in het Concertgebouw persoonlijk bij.

Behalve de Koningin waren nog meer hoogwaardigheidsbekleders uit Oost en West aanwezig, zo bleek uit de inleiding van burgemeester Cohen. Die liet doorschemeren dat de muzikale entourage van het festival een mooie voorwaarde schiep om zaken te doen.

Even verderop, in het Muziekgebouw aan ’t IJ, kreeg het Ives Ensemble diezelfde avond de VSCD Klassieke Muziekprijs 2008 uitgereikt. Pikant detail is dat het Ives Ensemble in het nieuwe subsidiesysteem werd afgewezen door het Nederlands Fonds voor Podiumkunsten.

In het Concertgebouw speelde de Frankfurter evenknie van het Ives Ensemble een concert met louter Indiase componisten. Europeanen zijn weliswaar al lang gefascineerd door de Indiase muzikale tradities, maar omgekeerd zegt de westerse klassieke muziek een Indiase musicus niet zoveel. Uitzonderingen daargelaten is men daar vooral geïnteresseerd in de westerse pop en jazz. Indiase componisten die westerse avant-garde-elementen in hun muziek verwerken, worden beschouwd als blanke imperialisten: je vindt ze eigenlijk alleen buiten India.

In het India-project ’Rasalîla’ (spel met gevoelens) van Ensemble Modern uit 2003 probeerde het ensemble samen met een vijftal Indiase componisten een dialoog aan te gaan tussen Oost en West. De musici zochten gemeenschappelijke grond in een vorm die je nog het best zou kunnen omschrijven als ’hedendaagse arrangementen van traditionele Indiase muziek’.

In de oorspronkelijke opzet uit 2003 zaten werken van notencomponisten zoals de in India geboren Klarenz Barlow; je zou je kunnen voorstellen dat Ensemble Modern voor zijn Amsterdamse versie te rade was gegaan bij een componist als Peter Adriaansz of bij de Amsterdamse India-werkplaats Karnatic Lab – om het programma echt een Nederlands-Indiaas tintje te geven.

Nu sprongen eigenlijk alleen de werken van Uday Bhawalkar en Dhruba Ghosh er uit, omdat die componisten dicht bij hun eigen traditie bleven en daardoor het meest authentiek waren. De andere werken op het programma probeerden goedbedoeld Echte Nieuwe Muziek met hun eigen taal te mengen. Daar verzandde de cross-over vaak in gemeenplaatsen: east meets jazz.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden