Inderdaad, waarom nemen wij kindbruidjes niet in bescherming?

Ik heb iets goed te maken. Twee weken geleden schreef ik over kindhuwelijken - een fenomeen dat ik plaatste in verre buitenlanden. Shirin Musa, Nederlandse van Pakistaanse komaf, oprichtster van vrouwenorganisatie Femmes for Freedom, wees me er fijntjes op dat het verschijnsel ook hier voorkomt. Onbestraft.

Ze heeft het gelijk helaas geheel aan haar zijde. Ook in dit land treden kinderen in het huwelijk - illegaal uiteraard, met de zegen van een geestelijke. Na de plechtigheid moeten ze aan alle echtelijke plichten voldoen.

Hoeveel kindbruidjes Nederland telt weet niemand. In april publiceerde instituut Forum de verkenning 'Migrantengemeenschappen over huwelijksdwang', gebaseerd op groepsgesprekken. Daarin staat dat binnen de Somalische gemeenschap islamitische huwelijken 'op (zeer) jonge leeftijd' 'geen uitzondering' zijn. Zodra een meisje geslachtsrijp is, wordt het tijd dat ze trouwt en kinderen baart. Binnen de Afghaanse gemeenschap zijn informele huwelijken evenmin ongebruikelijk - vanuit de idee dat je zo minder risico loopt om op de verkeerde verliefd te worden. Weetje: zulke verbintenissen moeten, op straffe van 'sancties', voor de niet-Afghaanse buitenwereld verborgen blijven.

Toch maar even Shirin Musa gebeld. Kindhuwelijken, zegt ze, komen voor in álle migrantengemeenschappen - of ze nu islamitisch, christelijk of hindoeïstisch zijn. Dat weet ze uit eigen ervaring, van slachtoffers, van hulpverleners, van de politie. Ze zag foto's van 13-jarige Roma-meisjes die getrouwd en zwanger waren, ze kent 17-jarigen die tegen hun wil een imamhuwelijk ondergingen. Zal ze nog even doorgaan?

Het ergste vindt ze dat de overheid er soms aan meewerkt. Voorbeeld uit de praktijk: meisje werd verliefd op jongen van school maar was toegezegd aan neef. De familie dreigde met geweld, ze moest onderduiken. Politie en hulpverleners wierpen zich op als bemiddelaars. Een religieus huwelijk met de medescholier leek hun dé oplossing.

Shirin Musa: "Kijk, ik snap dat ze dat een beter idee vinden dan een doorgesneden keel. Maar zo ondermijnen ze wél de rechtsstaat. Kindhuwelijken zijn een schending van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Het doet pijn dat die universele rechten blijkbaar niet voor gekleurde meisjes gelden. Waarom mogen zij niet net als andere meisjes zoenen in het fietsenhok? Zonder te hoeven kiezen tussen afgeslacht worden of eindigen als slavin bij je schoonfamilie? Waarom neemt de samenleving ze niet in bescherming?"

In november nam de Tweede Kamer een motie aan waarin de regering verzocht werd te inventariseren 'hoe, waar en met welke omvang in Nederland onwettige informele (kind)huwelijken worden gesloten waar imams en mogelijk overheidsorganisaties bij betrokken zijn'. Minister Asscher antwoordde in april: zo'n onderzoek was overbodig. Dat zou 'niet veel nieuwe inzichten opleveren die een andere keuze voor de aanpak betekenen'.

Shirin Musa wijt de onverschilligheid rond het verschijnsel aan 'cultuurrelativisme'. Vrij vertaald: laat die migranten toch met rust. Nog betere verklaring, volgens haar: de meisjes in kwestie geven geen overlast. "Je ziet ze niet, je hoort ze niet, ze kosten de samenleving geen geld. Als ze bushokjes zouden slopen, dan was er allang ingegrepen."

Het zijn, ben ik bang, ware woorden. Beschamend ware woorden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden