Ina Hut laat adoptieouders met vragen en in verwarring achter

De westerse kinderwens weegt zwaarder dan het belang van het kind, zegt Ina Hut, aftredend directeur van adoptiebureau Wereldkinderen. Hoe moeten adoptieouders dat interpreteren?

Iedereen heeft recht op een kinderwens, zegt Ina Hut, die gisteren aankondigde te stoppen als directeur van Wereldkinderen. Maar dat betekent niet dat iedereen ook recht heeft op een kind.

Aspirant-ouders claimen het recht op adoptie en bestuurders zijn gevoelig voor hun eis. Een recente lobby van onder andere Paul de Leeuw was zo succesvol, dat minister Hirsch Ballin van justitie de doe-het-zelf adoptie en adopties van jonge kinderen uit Amerika toch blijft toestaan. Terwijl hij eerder zei die te willen verbieden, omdat die adopties moeilijk te controleren zijn.

Voor Hut was dit de druppel, het slotakkoord van een vermoeiende ’strijd’. De westerse kinderwens en economische belangen hebben volgens haar te veel invloed op het wereldwijde adoptiesysteem. Het belang van het kind raakt ondergesneeuwd. Slechts voor ’een hele kleine groep kinderen’ is interlandelijke adoptie dé oplossing, zegt zij.

De kritiek die Hut formuleert is niet nieuw. Criticasters als Hilbrand Westra van United Adoptees International en oud-hoogleraar adoptie René Hoksbergen zeggen al jaren dat het bij adoptie steeds meer lijkt te draaien om de ouders. En dat de geldstromen waarmee interlandelijke adoptie gepaard gaat kinderhandel in de hand werken.

Maar nu komt deze boodschap van een vrouw, die 6,5 jaar lang het grootste adoptiebureau van Nederland leidde. Die in deze functie verantwoordelijk was voor honderden adopties, veelal uit China, een land dat de afgelopen jaren vanwege kinderhandel in opspraak raakte. Die als insider dus onderdeel uitmaakte van het adoptiesysteem dat zij nu zo stevig bekritiseert.

Hoe moeten adoptieouders die boodschap nu interpreteren? Moeten ze wakker liggen van de vraag: was het wel in het belang van mijn kind om door ons geadopteerd te worden?

Die vraag is moeilijk te beantwoorden. Adoptie is een complex fenomeen dat de wereld op verschillende niveaus raakt. Op het microniveau van dat Chinese meisje, dat te vondeling werd gelegd en na een aantal akelige weeshuismaanden werd opgenomen in een liefdevol, Nederlands gezin. Haar ouders zullen zeggen: adoptie was de beste optie.

Maar er is ook dat macroniveau, van duizenden kinderen die jaarlijks vanwege adoptie van de ene naar de andere kant van de aardbol vliegen. Van geld, dat in de vorm van onkostenvergoedingen van het rijke westen naar het arme oosten of zuiden stroomt. Van mogelijke – en soms bewezen – misstanden en moeilijk te controleren lokale overheden.

Hut verlaat nu deze adoptiewereld vol voetangels en klemmen. Maar haar organisatie Wereldkinderen gaat dóór, met een nieuwe directeur, op de door Hut ingeslagen weg. Vorig jaar besteedde Wereldkinderen ongeveer eenderde van haar budget aan het versterken van arme gezinnen en het stimuleren van lokale adopties in veertien landen. De rest van het geld ging naar een slinkend aantal adopties, die steeds vaker kinderen met bijvoorbeeld een medisch probleem betreffen.

De adopties via Wereldkinderen zijn volgens Hut wel degelijk ’ethisch verantwoord’. Maar tegelijkertijd zet ze dus grote vraagtekens bij interlandelijke adoptie op macroniveau. En geeft ze, op de website van Wereldkinderen, ook aan dat ze er ’persoonlijk steeds meer moeite mee heeft om in deze setting de verantwoordelijkheid te dragen’.

Daarmee laat Hut de adoptieouders toch in verwarring achter.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden