In Zuid-Libanon is niet veel meer om op te schieten

BEIROET - “Op dit moment wordt er een staakt-het-vuren aangekondigd in de drie desbetreffende hoofdsteden tussen Hezbollah en Israël dat morgenochtend om vier uur ingaat”, opent de Libanese premier Hariri de persconferentie in Beiroet.

Hij ontvouwt zijn handen, en een koor van camerasluiters gaat door de ruimte. “Het is geen vredesakkoord, slechts een wederzijds besluit dat vanaf nu beide partijen geen burgerdoelen, noch burgers zullen aanvallen. Dit wordt gecontroleerd door een comité waarin ...”, hij zet zijn bril op om zijn tekst te lezen, “waarin Frankrijk, Amerika, Syrië, Libanon en Israël plaats nemen. Het verschil met het akkoord van 1993 tussen Hezbollah en Israel is dat het deze keer op papier is gezet.”

Rafik Hariri en Faris Bwaiz, de Libanese minister van buitenlandse zaken, zijn bruin gepoederd terwijl de Franse minister van buitenlandse zaken, Hervé de Charette, er wat bleekjes bijzit. Men kijkt elkaar verbaasd aan. Is dit alles? Is hier nu 15 dagen lang intensief over onderhandeld. “Wie heeft het akkoord ondertekend”, roept een journaliste. “Uh, niemand. Het is een wederzijds besluit”, antwoordt de premier. De persconferentie gaat uit als een nachtkaars. Waar het op neer komt is dat er niets is veranderd. Hezbollah mag niet op Israël schieten, doch wel op Israëliërs in de Veiligheidszone, en Israël mag op Hezbollah schieten, mits ze daar maar geen burgers of bezittingen van burgers bij raken. Israel trekt zich niet terug, Hezbollah ontwapent niet.

Voor de bewoners van het zuiden is met het staakt-het-vuren nog geen einde gekomen aan hun ellende. “Ik roep iedereen op om morgenochtend om 6 uur, twee uur na het ingaan van het staakt-het-vuren terug te gaan naar zijn huis in het zuiden,” zegt parlementsvoorzitter Nabib Berrie. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Want er wordt dan wel niet meer geschoten, veel om op te schieten is er niet meer. Hariri: “Vanaf het begin was het alsof de Israëliërs erop gericht waren om dat te vernietigen wat we net hadden herbouwd.” Hij doelt onder andere op twee elektriciteitscentrales die het land na 14 jaar 24 uur per dag stroom konden leveren. Beiroet krijgt, na de bombardementen, slechts vier uur stroom per dag.

Michal Lindvall, woordvoerder van de Unifil in Zuid-Libanon kan het probleem beamen: “We hebben nu 13 wegen in het gebied die gebombardeerd zijn. Er is een brug opgeblazen en een waterreservoir in Sultaniye, dat aan 46 dorpjes water geeft, is ook gebombardeerd.” De infrastructuur van de streek die direct grenst aan de Veiligheidszone lijkt systematisch buiten werking te zijn gesteld. Hezbollah zelf lijkt er weinig onder te lijden want ze maakt gebruik van veldweggetjes. “Het zijn vooral de dorpelingen die nu moeilijk te bereiken zijn”.

Zoals blijkt in het nu rustige strijdgebied. Een klein bestelautootje komt aangereden uit de richting Tyrus op de weg naar Kanaa toe. De weg slingert zich door olijfboomgaarden en groene velden. Maar zo'n 10 kilometer voor Kanaa komt er een abrupt einde aan de weg. Een Israëlische luchtaanval heeft woensdag het asfalt veranderd in een veld met aarde, met in het midden een krater van 15 meter doorsnee.

De man, die met een lading brood op weg is naar Kanaa, vraagt aan de journalisten die om de krater heenstaan, “Zeg, hoe moet ik nou verder? Is er geen andere weg?” Jawel, die is er wel, maar dan moet hij eerst weer naar Tyrus terug, en dan via een andere weg landinwaarts. “Maar daar is ook gebombardeerd.”

De brodenman tuurt naar de ravage. Hij haalt zijn schouders op, klimt in zijn auto, en draait om.

Een witte Mercedes stopt nu voor het gat. De bestuurder uit Saddiqine, een dorpje na Kanaa. Hij is in Beiroet geweest op familiebezoek. “Toen ik naar Beiroet ging, zat dat gat er nog niet.” Hij denkt het gat te kunnen omzeilen om zich, met auto en al, een weg te banen door de olijfboomgaard. “Nee, dat heeft de VN gisteren al geprobeerd met het resultaat dat Israël donderdag nog een bom heeft gegooid, even verderop. Nu zijn er twee kraters.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden