In wereldse termen heeft de Bond gewoon verloren

Van onze kerkredactie AMSTERDAM - De Gereformeerde Bond blijft. Zelfs het Samen-op Weg-proces kan de 'bonders' er niet toe brengen de bestaansreden van de Bond op te geven: De 'verbreiding van de waarheid' van de gereformeerde orthodoxie in een groot, on-orthodox en zelfs vijandig kerkverband.

In wereldse termen heeft de Bond gewoon verloren. Ruim een decennium van steeds fellere strijd tegen de plannen voor een nieuwe fusiekerk hebben uiteindelijk niets opgeleverd. De fusie gaat door. Maar de meeste Bonders denken niet (hoofdzakelijk) in wereldse termen: 'God heeft blijkbaar iets anders met de Kerk en de Bond voor dan wij dachten', zo is na uitvoerig zelfonderzoek geconcludeerd.

De 1700 kerkenraadsleden van 'bondsgemeenten' zaterdag in Amersfoort bijeen, leken door hun nederlaag eerder gesterkt dan verzwakt: “ . . .geen vleselijke macht, geen programs van afscheiding, geen houding van assimilatie, maar geloven op hoop tegen hoop, dat God ons haar - die gereformeerde kerk - in de weg van het recht zal weergeven. Dat is niet 'méégaan'! Dat is niet kunnen héén gaan en de kerk prijs geven aan wie er geen recht op hebben”, zo gaf secretaris J. van der Graaf dat gevoelen weer. Nederlaag of geen nederlaag, de Bond presenteerde zich zaterdag als een machtige dam tegen afval en verval. Op naar een 'nieuw reveil' in de gemeente, de kerk en de samenleving!

De bonders die deze zaterdag elders moesten doorbrengen, omdat ze als synodelid waren afgevaardigd naar de gecombineerde synode van de drie Samen op Weg-kerken moeten zich balling hebben gevoeld. Want het kamp van de 'overwinnaars' is een dorre woestijn vergeleken bij dat van de 'verliezers'. De gereformeerde synodevoorzitter Vissinga mag dan 'de Geest voelen waaien' door de pakken papier over de 'arbeidsorganisatie' van de fusiekerk, daarin staat Vissinga toch vrijwel alleen. Terwijl de Bonders zich in hun raadselachtige maar rijke tale Kanaüns over de plaats van de gelovige in de kerk en de plaats van de kerk in de samenleving bogen, hield de trio-synode zich uitsluitend bezig met kwesties van management, in het dáárbij horende dieventaaltje.

Het is op zijn minst tactloos de kruidenierskwesties zo vaak en zo lang op de voorgrond te plaatsen. Tactloos tegenover de 'bonders' maar vooral ook tegenover díé leden van de kerk die van 'ambtsdragers' nog morele steun verwachten in deze tijden van krimp en twijfels. In de synode-wandelgangen zei een bondsdominee sarcastisch: “Ik hou mijn mond vandaag. Laten zíj maar eens zien wat ze bedoelen met een nieuw elan.”

De Nederlandse kerkgeschiedenis is er een van scheuringen. Dat automatisme is door de Bond doorbroken. Nu moeten de orthodoxen, de vrijzinnigen en de midden-orthodoxen voor de verandering eens bewijzen dat ze elkaar werkelijk genoeg te zeggen hebben, al lijken ze niet in elkaars kerk en niet in elkaars God te geloven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden