In wedstrijd Nederland-VS springt Stein er als komeet uit dans

AMSTERDAM - Tranen met tuiten huilend stond Clifford Stein, derdejaars student van de Amsterdamse opleiding jazztheater-en showmusicaldans donderdagavond op het toneel van de Amsterdamse Schouwburg. Zojuist had hij onder daverend applaus te horen gekregen dat hij de Philip Morris Scholarship 1994 (een bronzen beeldje en 10 000 gulden) had gewonnen. Die prijs komt hem alleszins toe, hoe moeilijk de jury het ook moet hebben gehad om uit zo'n honderd dansstudenten uit Amsterdam en New York de beste aan te wijzen.

Moeilijk vooral, zo benadrukte voorzitster Ine Rietstap, omdat die studenten hun talent konden tonen in tien dansavonden die in kwaliteit en danstechniek nauwelijks vergelijkbaar waren. Het aanbod bevatte moderne theaterdans, eigentijds ballet en jazztheaterdans.

In het kader van het Internationaal Theaterschool Festival Amsterdam namen Amsterdamse en Rotterdamse dansstudenten het op tegen het neusje van de zalm van de dansafdeling van de New Yorkse Juilliard School en de Alvin Ailey American Dance Center. Bij een gelijke stand na afloop van deze Nederland - New York danswedstrijd bleek Clifford Stein (1972) op de laatste avond over de meeste drive, vitaliteit en technische virtuositeit te beschikken.

Het tekent deze Georges ChakirisJohn Travolta uit Leiden (die zijn VWO niet afmaakte omdat hij liever danser wilde worden en regelrecht uit de Leidse Balletschool van Carol Schrijnemaekers naar de jazzdansopleiding in Amsterdam ging) dat hij dat zelf totaal niet in de gaten had. Al direct in het nummer 'In my father's house' van Fred Benjamin, op traditionele Urban Gospel muziek, sprong Stein in het oog door zijn veerkracht en superieure lichaamsbeheersing.

Even later sprong diezelfde vonk over in het opzwepende 'Seasonal Fire', dat docent Milton Myers van de Alvin Ailey Dance Center met zeven Amsterdamse en zes Amerikaanse studenten had ingestudeerd. Vooral in dit enerverende nummer werd duidelijk welk internationaal volwaardig niveau de jazz- en showmusical afdeling van de Amsterdamse Theaterschool in de afgelopen zes jaar heeft bereikt.

Kloof

Zo internationaal verbroederend als de jazz- en showdans in het Amerikaans-Amsterdamse dansonderwijs werkte, zo diep toonde zich een avond eerder de kloof tussen de moderne theaterdans in de Juilliard School en het Amsterdamse dansvakonderwijs. Hoewel over de hele linie de Juilliard-studenten in danstechnisch opzicht bedrevener en ook een stuk volwassener ogen, brachten ze dermate sleets repertoire (onder andere 'Esplanade' van Paul Taylor uit 1975) dat zij de zure vruchten plukken van de historische wet van de remmende voorsprong.

Goed onderwijs ademt mee met de ontwikkelingen in de samenleving, zo las ik in de Festivalkrant. Bij de Juilliard Dance Department lijkt die adem sinds 1975 in de keel te zijn gestokt. Want ook recenter Amerikaans repertoire riep vooral herinneringen op. Diverse moderne technieken (zoals van Limon en Graham) worden grondig en gedegen beheerst, maar helaas ook als kapstok gebruikt om totaal afgedragen jassen aan op te hangen.

Sliding

De studenten bevestigen dat de Juilliard Dance Department niet alleen de internationale reputatie opbouwde graadmeter van de nieuwe Amerikaanse dans te zijn, zij lieten ook zien dat het daar momenteel diep treurig mee gesteld is. Eigenlijk kan men in 1994 toch niet meer met goed fatsoen met Taylors oubollige gedraaf en ruimtelijk vakkundig gehups (op basis van keep-smiling & sliding op het altaar van Bach) komen aanzetten. Te dwaas wordt die knallend oranje outfit anno 1975 op het podium zeker wanneer tegelijkertijd buiten op het plein de Oranje-legioenen een staaltje echte eigentijdse dans op de Amsterdamse esplanades neerzetten.

Tegen deze Americanitis-oude stijl brachten de Amsterdamse studenten behalve eigen werk ook twee acrobatisch getinte duetten op spitzen van Jiri Kylian en Ed Wubbe in stelling, naast het al tien jaar kabbelende 'In Golven' van Jacqueline Knoops.

Dit Nederlandse aandeel werd niet opwindend of hemelbestormend uitgevoerd, maar gaf wel aan dat inleving in een choreografisch idee doorslaggevender is dan volleerd pasjes beheersen.

Geheel terecht ging de prijs dus niet naar een gasterende student, maar naar een Nederlandse danskomeet: Clifford Stein.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden