In Twente voelen de kabouters zich zeer op hun gemak

Geloofsgrond | Hoe beïnvloeden een plek en het geloof op die locatie elkaar? Trouw onderzoekt die vraag deze zomer en reist het land door. Vandaag: op de oude grond in Twente, een streek vol kabouters en andere 'natuurwezens'.

Een bosrijke heuvel in Twente, vlabij de Duitse grens. Een paar mannen met mountainbikes rusten nog even uit in de schaduw van drie reusachtige beuken. In haar blauwe zomerjurk loopt Nienke Riemersma op het drietal af. "Dit is een krachtige energieplek", roept ze de bezwete fietsers toe. "Jullie kunnen er zo weer tegenaan. Jullie barsten van de energie. Voelen jullie het?" Ze spreidt haar armen: "Je hebt hier een gigantische hemel-aarde-verbinding."

Als de fietsers aanstalten maken om van de heuveltop te vertrekken, neemt Riemersma samen met nog een stuk of tien anderen hun plek onder het bladerdak in. Sommigen doen hun schoenen uit om de ritselende bladeren tussen de tenen te voelen. Een man vlijt zijn rug tegen de boomschors. Hij sluit zijn ogen. Ook Lydia van Oort loopt tevreden rond. "Ik ben hier verbonden met oude energie", zegt ze. Ze denkt even na, en zegt dan: "Drieduizend jaar oude energie." Volgens Van Oort is de energie een teken dat in voorchristelijke tijden op deze plek druïden bezig waren - en als medium kan ze het weten. "Er is op deze plek nog altijd een onzichtbare druïde aanwezig", zegt ze.

Vandaag delen Lydia van Oort (58), Nienke Riemersma (64) en haar man Eric André de la Porte (75) hun kennis over kosmische energieën en onzichtbare wezens met een groep belangstellenden. Vanuit heel Nederland zijn ze gekomen, tot helemaal uit de buurt van Eindhoven toe. De mannen en vrouwen hopen vandaag in het Twentse De Lutte in contact te treden met 'natuurwezens', de verzamelnaam waarmee de aanwezigen kabouters en elfen, draken en kobolden, nimfen en eenhoorns, goden en godinnen bedoelen.

Deze wezens zijn, gelooft de groep onder de bomen, in Twente weer volop actief. Trouw mag aanwezig zijn op deze 'natuurwezensbelevingsdag', op voorwaarde dat alleen de drie initiatiefnemers aan het woord komen. De anderen in de groep wensen anoniem te blijven. Geloof in kabouters is lang niet overal vanzelfsprekend, laat staan geaccepteerd. "Sommigen kunnen er thuis niet over praten", zegt Riemersma.

Zij en haar man hebben al jaren makkelijk contact met de andere wereld. Het echtpaar ontbreekt het nog wel aan het vermogen de wezens te zien. "We voelen ze", zegt Riemersma. "Zien is niet het belangrijkste", voegt haar man toe. "Het is een voelen en een innerlijk weten."

Ideeën over het bestaan van kabouters, feeën en elfen leven in kleine kring. De aanhangers delen hun opvattingen op websites en internetfora. Net als mensen, geloven ze, zijn kabouters ooit vanuit de kosmos op aarde terecht gekomen. Na eeuwen radiostilte zoeken de natuurwezens sinds enige tijd weer contact met de mensen. 'Dat betekent dat we weer volop in staat worden gesteld om opnieuw met hen kennis te maken en samen te groeien naar meer eenheid, harmonie en vreugde', schrijft Riemersma op de website die ze aan dit dit thema heeft gewijd.

Geen dagelijkse kost

"Dit is geen dagelijkse kost. Ook niet voor ons", legt ze uit. "Ik doe ook gewoon de afwas." Ze vertelt dat ze niet actief naar de wereld aan gene zijde van het zichtbare heeft gezocht. Lang geleden begon ze innerlijk stemmen te horen. Ze vatte het op als signaal uit een andere dimensie. "Die wereld zoekt contact met ons." En van het een kwam het ander. Waarom juist zij, haar man en nog wat anderen benaderd zijn, weet ze niet. Maar het voelt wel, zo vertelt ze, alsof ze een voerhoede zijn die de 'Nieuwe Tijd' van eenheid met de kosmos kenbaar moet maken. "Maar we zijn geen dominee of priester. Mensen moeten het zelf ontdekken."

Ondertussen gaat de excursie verder. Eric André de la Porte diept uit zijn broekzak een stukje bergkristal. Hij bukt zich en voorzichtig legt hij het witte steentje in een kuiltje. "Ik doe dit uit respect voor de Aarde. De natuurwezens vragen ons in eenheid met de natuur te leven", zegt hij en stopt het holletje toe met zand en bladeren. "Ik hoop dat mensen open gaan staan voor de nieuwe energie."

Twente is een streek waar kabouters zich zeer op hun gemak voelen, vertelt hij, terwijl hij met zijn voet wat bladeren opzijveegt. "Oale groond, oude grond, heet het in het Twentse dialect", zegt hij en wijst op het groen. "Het landschap is hier iets minder overhoop gehaald dan bijvoorbeeld in de Randstad. In Drenthe zitten ze ook."

Waar de meeste aanwezigen de kabouters enkel voelen, zijn de ervaringen van medium Lydia van Oort een stuk intenser. Ze voelt niet alleen natuurwezens, ze ziet ze ook. Overal. Verderop, in een verbouwde Twentse boerderij, neemt ze plaats achter een tafel bezaaid met pastelkrijt. Ze buigt zich over een vel papier. In zachte tinten tekent ze de wezens die ze ziet. "Het is hier aardig druk", zegt ze. Er verschijnen figuren op het blaadje die omgeven zijn door een geel licht. Aandachtig luisteren de aanwezigen naar haar observaties. "Er zijn hier elfen, kabouters en allemaal andere natuurwezens", vertelt Van Oort. Een enkeling knikt instemmend. In de ruimte staan schilderijen van wezens die ze schilderde naar aanleiding van eerdere ontmoetingen met de multidimensionale wereld. "Het is wel even wennen dat je niet alleen bent."

Contact met de kosmos

Sinds begin jaren negentig staat ze in contact met de kosmos. Later begon ze ook aura's, kabouters en andere wezens te zien. Het is een vredig universum dat ons omringt, valt op te maken uit het verhaal van Van Oort. "Als je elkaar in waarde laat, is er niets aan de hand." Ze schiet in de lach: "Ze vinden ons wel interessant, hoor."

Ook kabouterschilder Rien Poortvliet, denkt Van Oort, had ervaringen die zij heeft. "Volgens mij had hij er ook contact mee. Het is niet voor niets dat hij ze tekende." Kabouters zien er wel een beetje anders uit dan in de bekende boeken van Poortvliet, weet ze. "Ze dragen geen puntmuts." Ook een baard is niet standaard. Van Oort houdt haar handen een paar decimeter van elkaar. "Zo groot zijn ze in het echt."

Ooit was Eric André de la Porte hoogleraar algemene beginselen van het recht aan de bestuurskundefaculteit in Enschede. Hij kon, vertelt André de la Porte, zijn draai steeds minder vinden in de academische wereld. "Ik voelde me beperkt, ruimte voor gevoel was er niet." Academisch onderzoek schoot erbij in. Privé verdiepte hij zich in verschillende spirituele stromingen.

Langzaam maar zeker ruilde hij de juridische wetten in voor de kosmische. In 1992, na 25 jaar universitair werk, verliet hij de Universiteit Twente. In zijn afscheidscollege benadrukte hij nog het belang van de kosmische wetten. "Van collega's heb ik daarop niets teruggehoord", zegt hij. Als de groep zich even later per auto verplaatst naar een volgende plek, merkt hij op: "Als oud-professor die in kabouters gelooft, word ik graag belachelijk gemaakt. Dat geeft niet. Ik hoef de mensen niet te overtuigen."

Een paar kilometer verder houdt de groep halt bij de Tankenberg, een ander uitzichtpunt. Heel in de verte zijn hoge windturbines te zien. Daar is Duitsland. In een gemetseld koepeltje is de aandacht van de groep al snel gericht op een kluwen aan onzichtbare energielijnen ('leylijnen') die hier aanwezig zou zijn.

Godin Tanfana

Een informatiebord legt uit dat op deze plek ooit geofferd werd aan de heidense godin Tanfana, 'omringd door allerlei boze geesten en hellehonden'. Riemersma zucht bij het zien van de tekst. "Duivelse krachten? Dat heeft de kerk ervan gemaakt. Wij hebben andere boodschappen gekregen. Ze is van oorsprong een nimf en heeft ons gevraagd haar te helpen met de nieuwe tijd mee te gaan." Van Oort is zichtbaar in haar element. Ze ziet overal lichtstralen. "Geel, met roze gevuld." Riemersma: "Hoor je dat? De liefde is hier!"

Deelnemers aan de 'natuurwezensbelevingsdag' zoeken contact met oude energie. Rechts: medium Lydia van Oort (staand) wijst naar de door haar geschilderde godin Tanfana, zittend Nienke Riemersma en echtgenoot Eric André de la Porte.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden