In Ter Mors gaat een oerkracht schuil

Twentse alleskunner traint nog niet voluit, maar wint wel haar tweede wereldtitel in Kolomna

Op Jorien ter Mors staat geen maat. De grootste twijfels zijn binnen haar nieuwe pluk-de-dag-principe in zekerheden getransformeerd. En ook weer niet.

Amper een jaar geleden vreesde ze dat lichaam en geest door roofbouw zodanig beschadigd waren, dat ze haar sportcarrière niet zou kunnen voortzetten. Nu schudt ze de wereldtitels ogenschijnlijk achteloos uit haar benen.

In Kolomna waren dat er twee, op de 1000 en 1500 meter, de afstanden die door de combinatie van snelheid en duurvermogen het beste bij haar passen. Daaraan koppelde ze een vierde plaats op de 500 meter. Hetgeen bij Ter Mors tot de conclusie leidde dat ze op het WK sprint over twee weken in Seoul 'ook hele mooie dingen kan laten zien'. Zelfs het WK allround zou een reële prooi zijn geweest, indien ze zich daarvoor had gekwalificeerd.

Daarvoor was geen ruimte in haar drukke programma. Ze mag dan in training nog altijd niet optimaal worden belast, wedstrijden rijden kan ze dus als geen ander. Ze wil in Seoel ook nog een gooi doen naar de wereldtitel shorttrack, het spel waarbij het alle kanten op kan. En dat in wat ze altijd als een 'tussenjaar' van herstel, opbouwen en aftasten heeft gezien.

Gisteren stond ze na haar imponerende triomf op de 1500 meter blakend van zelfvertrouwen in de catacomben van het ijsstadion van Kolomna. "In theorie kan ik vier keer wereldkampioen worden. Dat is bizar, wie me dat voor dit seizoen had gezegd, had ik voor gek verklaard."

Aan al dat succes ligt buiten de combinatie met shorttrack een basis van zuinigheid ten grondslag. En die zuinigheid, zo luidde gisteren een van haar vele 'misschiens', is mogelijk de sleutel tot haar huidige succes. Want als ze nu zonder volledige trainingsbelasting de hele wereldtop voor schut zet, wat is er in de toekomst dan van haar te verwachten?

"Misschien opent dit de ogen voor anderen, gaan ze ook dingen anders doen. Misschien kan ik veel beter worden, misschien ook niet. Misschien omdat ik zo'n relaxte opbouw heb gehad en minder verwachtingen, heb ik aan het eind van een race zoveel meer over. Je weet niet waar het aan ligt. Ik denk wel dat het volgend jaar weer veel beter kan, als ik een zomer goed kan doortrainen. Al is het de vraag óf ik wel zo hard moet trainen. Eigenlijk vond ik het rustige programma dit jaar wel prima zo."

Die nonchalance over het ontbreken van zware arbeid verraadt de relaxte aard van een sprinter, terwijl twee jaar geleden de drie kilometer nog als haar sterkste onderdeel werd beschouwd. Noodgedwongen heeft ze zich afgelopen jaar moeten toeleggen op de kortere afstanden, en vooral de starts. Maar ondanks die beperking moet er in haar een oerkracht schuilgaan.

Gisteren stond Ter Mors voor de taak al in de eerste rit een tijd neer te zetten waarop alle anderen zich zouden stukbijten. Toen ze bij een blik op het rondebord 25.6 zag staan, "dacht ik: dat is echt niet hard genoeg. Het gas moet erop. Je kunt anders wel uitrekenen waar je bij een normaal verval op uitkomt. Maar die extra versnelling kost veel energie."

Het was Ter Mors niet aan te zien. Met een zeldzaam laag verval van 1,3 seconden in drie rondes moest ze heel diep gaan, maar dat was aan haar vlekkeloos blijvende techniek niet af te zien. In tegenstelling tot Heather Richardson (tweede) en Brittany Bowe (derde), die furieus openden, op 1100 meter nog een ruime marge hadden, maar vervolgens wankelden op hun verzuurde benen.

In dat behoud van haar gepolijste techniek moet volgens Yvonne van Gennip een van haar geheimen liggen. De drievoudige olympische kampioene van 1988 (1500, 3000 en 5000 meter) volgt als begeleider van de ploeg de ontwikkelingen van Ter Mors met grote belangstelling.

"Zij heeft een geweldige techniek, ze staat recht boven de schaatsen en laat zich naar links en rechts vallen. Meer is het niet, maar niemand kan dat zoals zij bij vermoeidheid. En ze kan daarbij in de bochten ook nog blijven doorversnellen. In die bochten moet je de middelpuntvliedende kracht het werk laten doen door tegenwicht te creëren. Daarvoor moet je sterk zijn. De meesten draaien daar juist uit.

"Door de problemen van afgelopen jaar heeft ze nu alles in haar bagage. Ze heeft haar grenzen nog beter leren kennen, niet alleen lichamelijk maar ook in het hoofd. En ze heeft onmiskenbaar enorm voordeel van shorttrack. Je ziet steeds meer het effect van multidisciplinair trainen, net zoals bij Dafne Schippers."

Wat Van Gennip zorgen baart, zijn de vele blauwe plekken die Ter Mors oploopt bij de valpartijen op de kleine ijsbaan. Zelf is de wereldkampioene geschrokken van het nieuws uit Dordrecht over Sjinkie Knegt.

"Die ligt in puin. We klagen al jaren over de vaste boarding bij wereldbekers, die geeft niet mee. Het is van de zotte dat het nieuwe lossekussensysteem niet verplicht is. Elk jaar lopen mensen iets op, ik krijg nu alweer frustratie van dit nieuws. Zeker als dat uit eigen land komt."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden