In Rotterdam is Happy to be alive? urenlang een overbodige vraag

En dan legt Pharrell Williams 'Provider' stil. Hij kijkt geëmotioneerd de enorme Nile-zaal op North Sea Jazz in. Hij heeft dan al gegrapt over zijn rammelende show van twee jaar terug, toen hij vrolijk dronken op datzelfde podium stond. En hij heeft al kort wat gezegd over het politiegeweld in de VS. Maar het laat hem niet los. Want twee van het soort providers waarover hij zingt zijn vorige week niet thuisgekomen, waarna als zinloze wraak in Dallas vijf politieagenten zijn doodgeschoten.

"They're killing us back home, Rotterdam", stamelt hij. Tot dan toe verloopt de popshow van de hitmachine nogal vlak, maar zijn aanklacht over de rotte appels in het Amerikaanse politiekorps - 'and no convictions, none' - zet de show in een ander licht. Des te krachtiger zijn die twee euforische afsluiters, megahit 'Happy' en 'Freedom'.

Dat we toch maar verdomd blij mogen zijn dat we hier met zijn allen samen van muziek kunnen genieten, is de gedachte die broeit onder sterke shows van onder anderen Fresku, Flying Lotus, Anderson .Paak. Een gedachte die op North Sea Jazz veel weerklank vindt, wat publiek betreft het meest gemengde popfestival van Nederland. Van hippe jazzcats tot stoere urban fans, van avontuurlijke muziekpuristen tot welgestelde babyboomers die ongegeneerd losgaan op Earth, Wind & Fire, Level 42 of festivalafsluiter Simply Red gisteravond.

Daarnaast werden er ook muzikaal weer een hoop bruggetjes geslagen, zoals je van North Sea Jazz mag verwachten. De experimenteerdrift uit de jazz vindt zijn weg in de electronica van een maniakale Flying Lotus, die vanachter zijn doorzichtige schermen met psychedelische visuals voor een overweldigende ervaring zorgt. Bij FlyLo's label Brainfeeder tekende onlangs de Nederlandse knip & plak-kunstenaar Jameszoo, die live overeind blijft met geweldig toetsenwerk van Niels Broos. Ook van Brainfeeder: de fenomenale bassist Thundercat, die zijn reusachtig zes-snarige bas bespeelt als een flamencogitaar.

Er waren meer van dat soort virtuozen (we noemen een gitaarlegende als Buddy Guy), maar je trof ook virtuositeit in minder verwachte hoek: zoals bij Jeremy Ellis, die met zijn samplermachine en drumcomputer in dienst van hiphopformatie The Roots voor een bizarre, minutenlange samplersolo zorgde.

Voor oudgedienden is op North Sea Jazz altijd veel plaats, maar het mooie is dat de programmeurs ook een neus hebben voor de toekomst. Wat dat betreft is Gallant de ontdekking dit jaar, een jonge soulzanger die stuiterend op het podium zijn gierende falset smeert over elektronisch aangedreven r&b.

Maar wat nieuwkomers betreft steekt er eentje bovenuit: Anderson .Paak, protegé van rapgrootheid Dr. Dre, net als Kendrick Lamar ooit. Hij zingt, hij rapt, deels vanachter zijn drumstel, deels vanaf een verhoging. Enthousiast: "Hey Rotterdam, are you happy to be alive?" Hij vermaakt met een doldrieste show waarin pop met soul met hiphop zit gestopt, liveoptredens waarmee Anderson .Paak en zijn band razendsnel hun reputatie vestigen. Hij is een artiest die vernieuwt én teruggrijpt op het verleden - beter kan North Sea Jazz haast niet worden samengevat.

North Sea Jazz - POP

HHHHH

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden