In Nederland mag je met vrouwen doen wat je wilt

'Die zijn makkelijk', willen 'het' altijd wel. Ráre vooroordelen hebben veel islamitische jongens over witte en zwarte meisjes, zegt de deskundige van de Rutgersstichting die jonge daders van zedendelicten weer op het goede spoor tracht te brengen. De jongens kunnen hun handen niet thuishouden, maar meisjes uit hun eigen groep zijn taboe.

Els Bakker (33) en Dorien Dollé (46) geven al 8, respectievelijk 18 jaar les op een scholengemeenschap van meer dan duizend kinderen in een zwarte wijk in Amsterdam. Ze zijn lesbisch, maar dat weten alleen de collega's. Hartgrondig beamen ze de ervaringen van hun Utrechtse collega's. “In het vbo geef ik wiskunde aan metaal- en elektroleerlingen”, vertelt Dollé. “Ik heb dan een groep van 27, van wie 21 jongens. Stevige boys, een kop groter dan ik, met een eigen taal. Ik hoor steeds vaker: Vuile flikker, mietje, poot. Iemand die zwak is, een hoge stem heeft of braaf studeert, wordt zo in de hoek gezet. Ik reageer daar altijd op, maar durf het niet over mezelf te hebben. Dat is jammer want ik zou best een identificatiemodel voor de kinderen willen zijn.”

Bakker vult aan: “Er is op onze school wel een man die openlijk homo is. Maar als vrouw moet je steviger in je schoenen staan, zeker in het vbo. En bij allochtone jongens moeten wij het respect echt afdwingen. Ik heb geen zin bij voorbaat een vieze pot te worden in plaats van een strenge juf die respect krijgt.”

Bakker heeft sinds kort voor het eerst een vriendin. “Vroeger dacht ik vrijheid, blijheid. Discriminatie is zo makkelijk af te doen als het je niet raakt. Het valt me nu pas op dat lesbisch zijn op school niet mag. Dat heeft als effect dat ik niet besta. Laatst heb ik mijn relatie nog tegen een leerlinge ontkend, nadat een jongen homo's slecht en tweederangs had genoemd. Als ik ja zeg, heb ik geen enkele controle over de informatie die uitwaaiert over de school. Ik heb geen zin om schietschijf te zijn.”

Desgevraagd twijfelen Bakker en Dollé hardop over de steun van collega's in geval zij in de problemen zouden komen. Ook al werken zij op een tolerante school, met een humane directeur.

“Stel dat ik in de eerste klas vertel dat ik lesbisch ben. En ouders gaan klagen en halen hun kind van school . . . Ik vertrouw er niet op dat de leiding mij dan zal steunen. Gelijkwaardigheid wordt bij ons wel met de mond beleden maar de praktijk is anders. Je moet het als homo zelf uitzoeken”, vat Bakker de schoolpraktijk samen.

“Als iemand in de gang 'vieze Turk' roept wordt er tegen opgetreden”, aldus docente Bakker. “Maar wanneer het 'vieze homo' klinkt, zullen medeleerlingen niet zo snel wat zeggen. Combineer dat met het feit dat je ook geen steun van de leiding krijgt . . . Nee, als docente of als puber kun je bij ons op school geen homo zijn”, luidt de conclusie van Bakker en Dollé.

De drie aanranders van Sloterdijk, die de taakstraf seksualiteit opgelegd kregen, moeten 29 augustus voor de kinderrechter verschijnen om hun vonnis aan te horen. Inmiddels heeft rechter Bartels het volgende groepje aanranders op bezoek gehad. In zwembad de Meerkamp in Amstelveen hebben ze eind mei meisjes lastig gevallen. Bartels: “Vier Marokkaanse en een Hindoestaande jongen van 13, 14 en 15 jaar. Vier mogen er op cursus, de zestienjarige houden we nog even vast, die is echt te ver gegaan.”

De namen van de docentes zijn gefingeerd.

CULTUURCONFLICTEN

- Marokkaanse tieners in stadsdeel de Baarsjes beroven bejaarde autochtone vrouwen. Bij een Marokkaanse zou ik dat nooit doen, voor haar heb ik respect geleerd, zegt een dertienjarige dader.

- Een vrouw is voor haar huis aangerand door een veertienjarige jongen die pas drie maanden hier was. Ze is zijn twaalfde slachtoffer. Hij had in Turkije gehoord dat je in Amsterdam 'alles met vrouwen mag doen'.

- Enkele lesbische vrouwen wonen vlakbij een Marokkaans jongerencentrum waar vooral jongens komen. De vrouwen worden nageroepen, uitgescholden, met de dood bedreigd, de banden van de auto van een van hen worden lekgestoken. De vrouwen vragen om opzegging van het huurcontract van het jongerencentrum wegens discriminatie. Het alternatieve woon-werkproject wil de jongens nog een kans geven, want 'anders kunnen deze randgroepjongeren nergens meer terecht'.

- Het Sloterparkbad in Amsterdam heeft twee kleine eilandjes in een meer voor naaktrecreatie. Ondanks 'bewaking' komt het regelmatig voor dat Marokkaanse en Turkse jongens en mannen, in groepjes of alleen, door het water of over het toegangsbruggetje richting eilandjes gaan. Zelf met zwembroek aan. De naaktliggers voelen zich bekeken als in Artis.

- Een lesbische docente (middelbare school) krijgt van een aantal allochtone leerlingen te horen: wij willen van jou geen les meer want jij bent lesbisch.

Mohamed Sini, Marokkaans lid van de Nederlandse Gezinsraad, reageert bezorgd op bovenstaande voorbeelden van het cultuurconflict. Hij maakt zich zorgen over jongeren die van thuis vervreemden en gezinsverbanden die verbrokkelen: “Er is geen ware multi-culturele samenleving, er zijn geen gedeelde normen en waarden. De jongens uit deze voorbeelden zijn gedesoriënteerd geraakt. Gelijkheid van vrouwen zegt hun weinig, in hun land van herkomst is de vrouw feitelijk ondergeschikt.”

“Maar de problemen zullen afnemen naarmate de jongens zich herkennen in de samenleving, als er voldoende Marokkaanse en Turkse agenten en docenten rondlopen. Stel dat een lesbische docente wordt uitgescholden. Als een Marokkaanse leraar die jongens aanspreekt en grenzen stelt in de taal die zij begrijpen, zal het afgelopen zijn. Tot die tijd moeten we de ouders ervan doordringen dat hun zoons meer begeleiding nodig hebben en dat dit gedrag niet getolereerd kan worden.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden