'In mijn hoofd zit het goed'

Interview Na alle onrust over partner, trainer, vader en gezondheid gelooft Michaëlla Krajicek in nieuwe kansen

Helemaal gezond en helemaal gelukkig. Michaëlla Krajicek beantwoordt de vraag hoe het met haar gaat met een open glimlach. Want ze weet als geen ander dat het in haar turbulente carrière vaak anders is geweest. Nu, op 26-jarige leeftijd, heeft de tennisster de rust gevonden waar ze op weg naar volwassenheid zo vaak naar snakte.

"In mijn hoofd zit het goed", zegt Krajicek in de Bossche Maaspoort waar het Nederlandse Fed Cupteam dit weekeinde met Australië strijdt om een plaats in de wereldgroep. "Ik ga trouwen, ik krijg veel steun van Richard en rond mijn vader is alles rustig en goed. En dat heeft een positieve invloed op me. Ook ben ik nu wat ouder en kijk ik anders tegen dingen aan."

Sinds haar profdebuut in 2003 (!) kende de carrière van Krajicek een, nog voorzichtig gezegd, grillig verloop. In hoog tempo wisselden triomfen en tragedies elkaar af, zowel op het sportieve als op het persoonlijke vlak. "In het leven gebeuren dingen soms expres, lijkt het wel", vertelt Krajicek. "Er zijn misschien een of twee dingen die ik mij kan verwijten."

Bijvoorbeeld de keuze voor Allistair McCaw, de Zuid-Afrikaanse conditietrainer met wie ze ook naast de baan een relatie kreeg. "Dat was mijn eigen keuze, maar wel een heel slechte", blikt Krajicek terug op 'mijn eerste ex-vriend'. "Als net 19-jarige dacht ik er niet over na. Als er nu naar kijk denk ik: hoe stom kon ik zijn. Het zijn dingen waarvan je moet leren. Ik heb er de tol voor betaald."

Die relatie ging ten koste van het tennis en zorgde ook voor een verwijdering tussen 'Misa' en vader Petr, jarenlang de coach van zijn dochter. Petr stak zijn weerzin tegen McCaw niet onder stoelen of banken. Na de uitschakeling van Krajicek op Roland Garros in 2008, noemde hij hem een 'tennis-analfabeet'. Een moeilijke tijd voor Krajicek, met één voet op de drempel naar volwassenheid.

"Mijn vader was altijd zo dichtbij mij en van de ene op de andere dag was hij er niet meer. Bijvoorbeeld op de trainingen. Het was plotseling zo extreem anders. Hij bedoelde het goed, maar het had anders moeten gaan. Dat was ook mijn eigen koppigheid. Ik dacht dat het wel goed was."

En lachend: "Ja, koppigheid is wel iets dat in onze familie zit."

"Ik heb twee periodes gehad, waarin ik serieus dacht dat het wel mooi was geweest. Omdat het allemaal niet opschoot met mijn resultaten. Het was niet omdat ik het tennis niet meer leuk vond. Ik heb ook vaak de vraag gehad of ik nog doelen had en waarom ik er niet mee stopte. Tennis blijft mijn sport, en voor mijn gevoel heb ik er toch veel mee bereikt."

Nu de rust in het hoofd is teruggekeerd, heeft Krajicek besloten om haar singlecarrière weer een serieuze kans te geven. De laatste jaren stond ze vooral als dubbelspeelster op de baan, en niet zonder succes. Met de Tsjechische Barbora Strychova staat ze als duo twaalfde op de ranglijst van 2015. Toch wil ze op eigen voet verder, omdat ze denkt dat ze nog niet klaar is.

"Ik vind dat ik voor mijzelf nog veel te bewijzen heb. Ik geloof er gewoon nog in en mijn knie is op dit moment heel goed."

"Het ultieme doel is mijn beste ranking te verbeteren, maar dat is nu nog heel ver. Ik heb er veel voor gedaan om fitter te worden. Met mijn dieet bijvoorbeeld en ik heb in James Fitzpatrick een nieuwe conditietrainer. Ik heb er zin in."

Op de erelijst van Krajicek prijken drie singletitels, een kwartfinale op Wimbledon (2007) en als hoogste ranking de dertigste plaats, in februari 2008.

In Dijon speelde ze vorige week sinds lange tijd weer in het enkelspel, als nummer 441 (!) van de wereld. "Omdat ik op gravel niet graag single, ga ik tot Roland Garros vooral dubbelen. Daarna ga ik mij echt focussen op mijn single."

Belangrijk detail in de herstart van Krajicek is of het lichaam het volhoudt. Twee enkel- en drie knieoperaties deden haar carrière geen goed. "Ik ben eind vorig jaar behandeld met bloedplasma", zegt Krajicek. "Eigen bloed gaat in een machine en wordt dan in de knie gedaan. Dat heeft uitstekend gewerkt en mijn knie voelt nu heel goed."

"Ik mag niet klagen en laten we hopen dat het zo blijft."

"Na mijn laatste knieoperatie in 2012 zei een dokter dat ik veertig procent kans had dat ik zonder pijn kon lopen. Soms kijk ik video's terug, waarop ik in het water oefen. Ik moest alleen op dat been staan, en dat kon ik niet. Zo erg was het."

"Iedereen kan van alles zeggen, maar ik heb laten zien dat ik de wilskracht heb. Zelfs mijn vader, die altijd alles bekritiseert, is trots op me dat ik nog doorga."

Nu Australië, straks . . .

Net in de voorgaande wedstrijden tegen Japan en Slowakije nemen Kiki Bertens en Arantxa Rus de enkelspelen voor hun rekening in de Fed Cup-ontmoeting met Australië. Bertens opent vandaag in de Maaspoort het duel tegen Jarmila Gajdosova, Rus speelt de tweede enkelpartij tegen Samantha Stosur. Morgen volgen de omgekeerde singles en de wedstrijd wordt afgesloten met het dubbelspel tussen Michaëlla Krajicek/Richel Hogenkamp en Gajdosova/Casey Dellacqua. De winnaar van de ontmoeting speelt volgend jaar in de wereldgroep van de Fed Cup, de vrouwelijke tegenhanger van de Davis Cup.

De wedstrijd in Den Bosch wordt op gravel gespeeld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden