In Marokko achtergelaten meisjes zijn radeloos

Mohamed Sayem van het Steunpunt Remigranten. Beeld Trouw

"We hebben dit jaar, tot nu toe, zo'n vijfentwintig meldingen van achtergelaten vrouwen binnengekregen. Een deel van de vrouwen is terug naar Nederland gebracht. Allemaal vrijwilligerswerk", zegt Mohamed Sayem vanuit de Marokkaanse stad Berkane.

Het is intensief werk, en emotioneel flink pittig, zegt Sayem. "Het is een luizenstreek. Je denkt dat je leuk met je ouders op vakantie bent en dan zijn ze ineens weg. Wat denk je dat dat met die puberdochters of jonge vrouwen doet? Als je je eigen ouders al niet eens meer kunt vertrouwen... Zó melden ze zich hier: in de steek gelaten, radeloos, ontroostbaar verdrietig."

De gevallen van achterlating waarmee hij deze zomervakantie te maken kreeg, zijn te verdelen in twee groepen. "Je hebt de meerderjarige dochters die vaak in Nederland zijn geboren, met een Nederlandse nationaliteit. Voor die vrouwen kun je relatief makkelijk bij de ambassade een nieuw paspoort regelen. Die zijn snel terug."

Voor minderjarige meisjes ligt dat lastiger, zegt Sayem. Voor hun terugkeer moeten ouders toestemming geven. En die hebben juist besloten dat hun kind in Marokko moet wonen. Omdat ze vinden dat dochterlief in Nederland te losbandig leeft, of omdat er in Marokko een geschikte huwelijkspartner is.

Via de medewerkers van Stichting Steun Remigranten (SSR) in Nederland en maatschappelijk werk, werd onlangs een vader zo 'gemasseerd' dat hij inzag dat zijn dochter in Marokko doodongelukkig werd en zijn beslissing verkeerd was. Sayem: "Maar als dat niet lukt, volgen soms lange juridische procedures en ben je zo een paar maanden verder".

Er wordt al jaren van alles bedacht om achterlating en gedwongen huwelijken van allochtone meiden tegen te gaan en veel subsidie aan campagnes uitgegeven. SSR werd in 1989 opgericht om naar Marokko terugkerende gastarbeiders te helpen. Er kwam een steunpunt in Berkane. "Maar de laatste jaren zijn we steeds vaker met achterlating geconfronteerd. We hebben jaarlijks zo'n 35 zaken", aldus Sayem (48) die al veertien jaar in Noordoost Marokko werkt.

Het steunpunt in Berkane draait nu op betaalde hulp aan remigranten op financieel gebied. Maar de organisatie krijgt sinds december 2011 geen subsidie meer om vrouwen naar Nederland terug te helpen. Onbegrijpelijk, vindt Joke Verkuijlen, bestuurslid van SSR. "We zien jaarlijks dat er vrouwen worden achtergelaten. We vinden dat als land onwenselijk en onmenselijk. Dus worden er allerlei dure campagnes bedacht om het probleem op de kaart te zetten. Maar voor de organisatie die al ruim twintig jaar zorgt dat gedumpte vrouwen terug naar Nederland komen, is er geen geld."

"Sommige meiden hebben best wel iets zien aankomen, die hebben hun vriendinnen of hun mentor op school soms voorzichtig gewaarschuwd, of desnoods een noodplan ingevuld", zegt Sayem. "Maar dan nog...Dit doet zoveel pijn. Deze meiden verdienen de beste begeleiding. Hier in Marokko, maar ook als ze terug zijn in Nederland. Want het vertrouwen in hun ouders is niet zomaar hersteld."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden