In Lombardije vallen niet de bladeren, maar de renners

Nibali was veruit de beste daler in de Ronde van Lombardije. Beeld BELGA

Aan het eind van het seizoen boekt de Italiaan Vincenzo Nibali toch nog een aansprekende zege.

De beste afdaler kreeg zaterdag langs de boorden van het Italiaanse Comomeer luidkeels waardering van de wielerfans. Vincenzo Nibali pakte de hoofdprijs in wat weleens wordt omschreven als een achtbaan: de Ronde van Lombardije.

Nibali tartte de wetten van de zwaartekracht zoals alleen de 32-jarige Italiaan dat kan. De korte scherpe bochten die elkaar snel opvolgen sneed hij met een precisie aan alsof het zijn verjaardagstaart was. Nibali doet vergeten dat elke bocht een risico inhoud. Zo natuurlijk lijken zijn soepele bewegingen op de fiets dat je je afvraagt wat de rest van het peloton aan het doen is. Overleven waarschijnlijk.

Voor Nibali eindigt 2017 uiteindelijk toch nog met een hoofdprijs. De Siciliaan greep zijn zeges in de Vuelta en de Giro en eindigde in beide rondes op het podium, maar een echt aansprekende zege bleef dit jaar uit. "Een klassieker winnen heeft meer uitstraling dan een rit in een van de grote rondes", schetste hij de verhoudingen.

Voor Nibali is het na 2015 de tweede keer dat hij 'Lombardije' naar zijn hand zet. Hij schatte zijn zege van twee jaar geleden hoger in, omdat hij tot op dat moment nog geen klassieker had weten te winnen. Zaterdag waren alle ogen op hem gericht. Met die druk weet Nibali wel raad. "Quintana en Uran reden steevast bij mij. Ik heb mijn kaarten toen gezet op de voorlaatste klim."

Verstand op nul

Het was een gevalletje 'verstand op nul, blik op oneindig', reduceerde Nibali zijn tactiek tot geveinsde oppervlakkigheid. De wetenschap dat hij kan dalen als geen ander maken zijn woorden niet bepaald geloofwaardig. Zijn talent voor dalen kwam hem in de 111de editie van Lombardije goed van pas. "Deze stiel verlies je niet. Ik ben nu 32, nog maar ik voel mij nog altijd jong en sterk."

De Ronde van Lombardije heet de Koers van de Vallende Bladeren, de herfst aangrijpend als metafoor voor wat de afsluiting is van een lang wielerjaar. De bladeren zaten zaterdag echter nog net zo stevig aan de takken als toen ze uit de knop schoten.

Vallen deden wel de waaghalzen die Nibali's spoor probeerden te volgen. De Belg Laurens de Plus schoot in de afdaling van de Madonna del Ghisallo over de vangrail. De barrière mag dan auto's behoeden voor een duik in de diepte, voor wielrenners die een bocht missen fungeert hij onbedoeld als een katapult.

Zeven ribbruiken en twee gebroken rugwervels

De Plus hield wat schaafwonden over aan zijn duik in het ravijn. Zijn landgenoot Jan Bakelants verging het minder goed. De coureur ligt met zeven ribbreuken en twee gebroken rugwervels in het ziekenhuis in Como. Volgens zijn ploeg is hij aanspreekbaar en kan hij zich bewegen. Bakelants' fiets hing letterlijk tussen de bladeren.

Beste Nederlander was Sam Oomen, die dit jaar doorbrak als specialist in het rondewerk. Oomen (22) eindigde als elfde in Lombardije. Hij kon de kopgroep met grote namen heel lang volgen en waagde zich in de finale aan een aanval, die door Nibali teniet werd gedaan. "Het was man-tegen-man. Ik probeerde op een van die laatste beklimmingen aan te vallen en dat lukte vrij goed. Tijdens de slotklim wilde ik misschien iets te graag en daardoor miste ik net de aansluiting met de groep die uiteindelijk voor de tweede plaats mocht strijden. Dat is jammer, want ik had ook nog wel een aardige sprint in de benen gehad."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden