In Limburg

Vrijdag en zaterdag gelogeerd in kasteel Vaalsbroek. Prachtige locatie - we hadden iets te vieren. Vanaf de muren zien al eeuwen dode edelmannen je genieten van de eendenborst, de kalfslende met truffelsaus en van mooie wijnen - dit is pas dineren.

Dit is geen plek voor voetballers, denk ik, maar dat heb ik dus mooi mis. In het café dat bij het kasteel hoort, zie ik wie hier de laatste jaren zoal hebben geslapen. Nwankwo Kanu, Finidi George en alle andere beroemdheden van de Nigeriaanse selectie, de grote jongens van AC Milan, Girondins de Bordeaux en AS Monaco. Deze clubs hebben zich in het kasteel voorbereid op wedstrijden tegen, vooral, Roda JC. De ingelijste en van handtekeningen voorziene shirts sieren de wanden van het café. Edelmannen en edelvoetballers zij aan zij. Nu zeggen de ingelijste voetbalshirts nog niet zo veel. Er is nog niet genoeg tijd overheen gegaan, maar in de loop der jaren zullen ze steeds waardevoller worden.

Zelf kreeg ik enkele weken geleden een oranje shirt met hierop de handtekeningen van alle huidige internationals. Ook de krabbels van Marco van Basten en John van 't Schip staan er op. Leuk natuurlijk (hartelijk dank nog), maar dat shirt zal pas echt bijzonder zijn wanneer ik net zo oud mag worden als mijn opa van moederskant. Hij werd geboren in 1868, ging met ons kinderrijk buurtje op 92-jarige leeftijd nog gezellig een dagje naar het verre Amsterdam, alwaar de bedrijfsleider van de Bijenkorf hem vriendelijk verzocht niet de gehele middag met ons op de roltrap te spelen.

Opa woonde bij ons in huis, nou ja, eigenlijk woonden wij bij hem in zijn grote huis. Hij had een zeer uiteenlopende belangstelling. Als plaatsvervangend burgemeester van ons stadje sprak hij in 1923 het koninklijk paar toe. Die handgeschreven toespraak heb ik in huis. Grappig toontje; in zijn pleidooi om een brug over de rivier de Eendracht wekt opa de indruk dat hij Wilhelmina en Hendrik voor de laatste keer waarschuwt. Opa maakte veel mee. Hij zag de eerste auto komen, het eerste vliegtuig en hij was er ook nog toen Joeri Gagarin als eerste mens de ruimte in ging. Opa was trouwens een geboren verteller. Zijn vader en grootvader waren ook stokoud geworden. Opa had van zijn opa gehoord dat hij op 23 september 1811 in hun Zeeuws-Vlaamse dorpje Retranchement Napoleon had gezien. Sterker nog, Napoleon had een uurtje gerust in het geboortehuis van opa. In de tijd van Napoleon was dat huis de herberg van Hendrijck van Hanegem, in rechte lijn een voorvader van Willem.

Edelmannen, edelvoetballers, shirts, opa - in Vaalsbroek val ik van de ene associatie in de andere. Op zaterdagochtend zie ik in het kasteel op de leestafel de regionale krant. Een dag eerder belde Christine Bakker-Klaassens, de dochter van de legendarische voetballer Jan Klaassens, mij met de vraag of ik vrijdagavond in Venlo bij de onthulling van haar vaders standbeeld aanwezig kan zijn. Ik kon er dus niet zijn, want ik zat een stukje zuidelijker in Limburg aan de kalfslende met truffelsaus.

In de regionale krant zie ik zaterdagochtend de trotse Christine, haar moeder en de twee kleinzonen van de kanthalf, naar hun Jan omhoog kijken. Prachtig beeld. In zijn Venlo heeft Jan Klaassens de eer gekregen die hij ten volle verdient. Jan was een icoon van de voetbaljaren vijftig en ook nog een stukje van de jaren zestig. Mooie loopbaan bij VVV, Feyenoord en Oranje. Jan rookte niet en dronk geen alcohol, voor zijn sport leefde hij als een monnik. Het kon niet voorkomen dat deze sublieme sportman in 1983 zo maar, 51 jaar jong, tijdens een partijtje tennis een fatale hartaanval kreeg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden