In Israël verandert niets, aldus de krant Ha’aretz

Bij uitzondering deze week in de bladen een kijk in de Israëlische media. Zij raken niet uitgeschreven over het Libanon-rapport. In de Israëlische krant Ha’aretz liep Gideon Levy al vooruit op de publicatie van het eerste onderzoeksrapport over de wijze waarop Israël afgelopen zomer de oorlog in Libanon heeft gevoerd. „De publicatie”, zo schrijft de kritische commentator, „is een marginale gebeurtenis. Behalve het lot van verscheidene personen, die op zijn best zullen worden vervangen door gelijksoortige personen, zal er de dag erna niets veranderen. De generaals en politici die de oorlog vanaf de eerste dag hebben bejubeld, in een angstwekkend eensgezind koor, zullen de televisieschermen weer vullen, dit maal vermanend, als meelijwekkende verdedigers op de maandagochtend na hun verloren wedstrijd. En wij zullen hen hun steun voor de oorlog vergeven. Zelfs als degenen die de oorlog leidden gedwongen worden op te stappen, zullen geen van hun opvolgers behoren tot degenen die zich van het begin af aan tegen de oorlog hebben verzet. De conclusie: wat was, zal zijn, ook na het rapport, en zelfs in de volgende oorlog. De koppen zullen morgen verklaren dat Israël zijn les heeft geleerd. Kolder. Het bewijs? Nu al heeft men het over de komende oorlog, deze zomer.”

Newsweek duikt deze week de Groene Zone in Bagdad in, voor een reportage over het laatste Amerikaanse bolwerk in Irak, dat onlangs in het hart werd getroffen door een aanslag in het Iraakse parlement. Interessant intermezzo tussen alle politieke stukken is het historische verhaal over het Amerikaanse Jamestown, de Engelse kolonie in Amerika die 400 jaar geleden het vertrekpunt vormde voor een nieuwe natie. In de VS is Jamestown een weinig imposant openluchtmuseum, met replica’s van de schepen waarmee de Britten de oceaan overstaken. Opvallend is hoe klein deze schepen waren, met het meegenomen vee moeten het drijvende kinderboerderijen geweest zijn.

The Economist legt Boris Jeltsin netjes af. Het is makkelijk grappen te maken over deze eerste president van het nieuwe Rusland, tevens liefhebber van wodka, vrouwelijk schoon en een dansje op z’n tijd. Maar The Economist wijst er terecht op dat zijn successen op het democratische vlak door Poetin alweer (bijna) zijn teruggedraaid.

China komt er beroerd vanaf in het artikel over de doodstraf, met circa 8000 executies vorig jaar. Ook bezorgd is het blad over de risico’s die de Chinezen nemen met hun handel in aandelen. Eén plof en de wereldeconomie zal de gevolgen voelen.

Die Zeit kijkt kritisch naar het mediacircus rond de laatste uitspraken van Raf-lid Boock. Die beweerde dat niet Christian Klar maar een ander in 1977 aanklager Buback vermoordde. Fetisj van terroristen: jezelf tot middelpunt moorden, aldus Die Zeit. Dit deel van onze geschiedenis levert, na honderden boeken, films en podiumdiscussies, geen nieuwe inzichten meer op. Dus waarom blijven de dealers de Raf-mythe zo pushen? Waarom dat eeuwig durende pact tussen Raf, politici en openbaarheid? Het is nu zelfs Raf-lid Boock, al vaker betrapt op leugens, die de discussie vormgeeft. Zonder getuigen, zonder bewijs.

Natuurlijk mogen nabestaanden weten wie hun geliefde vermoordde, en moet de juiste man veroordeeld worden. Maar wat we nu waarnemen is de verandering van de Raf-geschiedenis in politieke porno, aldus Die Zeit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden