In iedere scène denderen de acteurs over hun grenzen heen

Chicks for money and nothing for free
Jongerentheater vanaf 15 jaar. Kopergietery en Het Kip. Tournee t/m 30/5. Info: www.kopergietery.be

Op het toneel staat een glazen kubus waar hoogstens één jongen in past. Maar dat idee blijkt een misverstand. Opgevouwen zit hij in een hoek als de tweede zijn been naar binnen steekt. Met hangen en wurgen vinden de beide mannen net genoeg ruimte. Zien hoe de derde persoon zich naar binnen wringt is haast niet te verdragen. Gezichten en ledematen plakken tegen de beslagen zijkanten terwijl de drie om beurten een broeierige herinnering ophalen over hun eerste seksuele ervaring. De claustrofobische ervaring is compleet als één van de drie een sigaret opsteekt. Een golf van afschuw en verontwaardiging gaat door de zaal. De drie jongens stappen bezweet maar ontspannen naar buiten, alsof ze uit de sauna komen.

De vernieuwing in het jongerentheater komt nog steeds uit Vlaanderen. Dat bewijst de voorstelling 'Chicks for money and nothing for free' van de Gentse Kopergietery en jongerengroep Het Kip, die nu door Nederland toert. In iedere scène zoeken de spelers hun grenzen op, of ze denderen daar met een sneltreinvaart overheen, net zoals tieners dat in het dagelijks leven doen. Nieuw en vernieuwend is de theatrale vertaling hiervan, die de vorm heeft van een bizarre topsport vol spectaculaire vondsten. Het is fysiek theater met energieke choreografieën rond slaan, huilen, vechten, stoeien en bier drinken, met testosteron als motor. Soms roept het ronduit afkeer op maar je blijft toch kijken. Ze slaan elkaar écht, dat is te zien aan de rode plekken op hun blote bovenlichaam. Ook het schoppen gaat zó ver dat een van hen in een gierende huilbui uitbarst, waarbij je bang bent dat het misschien niet meer om acteren gaat.

Verrassend is een choreografie in scheerschuim. Twee naakte mannen zijn hiermee helemaal volgespoten en zien eruit als vogelmensen met rafelige veren. Met de mimiek en motoriek van verdwaalde zonderlingen dansen ze een duet, waarbij er natuurlijk steeds meer schuimvlokken van hen afvallen. De scène eindigt rond een houten tobbe achter een doorzichtige achterwand. Sfeervol uitgelicht scheren ze elkaars lichaam en gooien ze emmers water over zich heen. Een groepje jongens met petjes op de voorste rij heeft er dan schoon genoeg van: ze staan op en lopen stoer de theaterzaal uit. Maar de andere middelbare scholieren in de zaal schrikken er niet van en zitten juist op het puntje van de stoel. Ze zien zichzelf, sterk uitvergroot in een theatrale spiegel.

De scène met meisjes - dezelfde jongens in een onhandig jurkje - is voor de hand liggend. Maar het onhandige gedraai om elkaar heen en de oplopende spanning of je wel of niet wordt afgewezen zijn grappig en ontroerend.

Het eindigt met een bierballet. Honderden blikjes rollen over het speelvlak en één voor één gaan ze open, nadat ze nog even flink door elkaar zijn geschud. Ze nemen een slok, laten een boer en gooien het blikje weer weg. Dat gaat maar door, zoals op een feest dat allang afgelopen had moeten zijn.

Na afloop krijgen de acteurs een staande ovatie van het publiek dat nog lang napraat in de foyer van het theater.

Meer grensverleggend jongerentheater is te zien tijdens het festival Breakin'Walls. Vooral de voorstelling 'Raven' is bijzonder. Regisseur Alexandra Broeder maakte eerder verrassend theater met onvermoede acteerprestaties van jonge kinderen. Nu zet zij tienermeisjes met anorexia op het toneel, in samenwerking met het kunstenaarsduo L.A. Raeven. Het thema van deze festivaleditie is angst. 18|4 t/m 21|4 in Amsterdam. Info: www.breakinwalls.nl

Breakin'Walls

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden