In ieder geval één hond lust er brood van

De eerste zwerfhond die ik zag in Sotsji was een kleintje, van een nauwelijks te definiëren ras. Hij was onder een bankje gaan zitten dat uitkeek over de Zwarte Zee. Het was een lichtbruin hondje, een soort teckel, maar dan met een grote kop en lang, droezig haar. Normaal had ik het beest waarschijnlijk niet opgemerkt, maar omdat iemand vlak voor ik het bankje passeerde op het pootje van de hond ging staan, stoof hij onder enorm gejank de boulevard op. Daar verging het hem overigens niet veel beter. Een man in een zwarte leren jas - en een kind aan de hand - kreeg het beest voor zijn voeten. De schop miste de fopteckel maar net, waarna de hond onder een hek door een tuin binnenglipte.

Voor we afreisden naar Sotsji was het één van de thema's die het nieuws bepaalden. Dat gaat altijd zo: als er nog niet wordt gesport is alles nieuws. De duizenden zwerfhonden van Sotsji verging het niet anders. Nooit maakte iemand zich druk over de beesten, maar nu de Winterspelen zich aankondigden werd het plots een thema. Vooral nadat het stadsbestuur van de kustplaats besloot om een groot aantal van de honden af te maken. Ze vonden het geen gezicht, zoveel onverzorgde honden op straat.

Dat besluit zorgde ook weer voor ophef. Kon niet, die beesten zomaar dood maken Boze mensen, actiegroep en voilà: inmiddels is er in de bergen achter Sotsji een asiel uit de grond gestampt waar zwerfhonden worden opgevangen. In het gebouwtje, dat is gefinancierd door de miljardair Oleg Deripaska zijn al tientallen honden opgevangen. De organisatie hoopt dat de Fikkies en Astors uiteindelijk worden meegenomen door olympische toeristen. Wat er met de beesten gebeurt als Sotsji weer uit de olympische schijnwerpers verdwijnt, is vooralsnog onduidelijk. Maar elke geredde hond is er één, nietwaar.

Inmiddels zie je de beesten overigens wel wat frequenter opduiken rond het olympisch park. Ook in de buurt van de mediahotels zie je ze vaker. Gisteren nog zag ik een Amerikaanse verslaggever toenadering zoeken tot een hond. Hij probeerde het beest, 's ochtends na het ontbijt, een stuk brood te geven. Vertederend beeld vond ik dat: in ieder geval één hond die heel even baat heeft gehad bij de Winterspelen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden