In het Witte Ziekenhuis

Ze is weer aan het werk, dat wil zeggen op campagnepad, na een longontsteking van drie dagen. Hillary Clinton is een mens. Een vrouw van 68. Haar tegenstrever, Donald Trump, is ook een mens, een man van 70. Dat zijn respectabele leeftijden, dan treden wel eens pijntjes op, al helemaal als je ook nog eens een fysiek en mentaal tamelijk moordend programma af te werken hebt, dat maandenlang duurt.

Maar een pijntje kan voor de campagne noodlottig zijn. Het gaat om het Amerikaans presidentschap. En in geen andere campagne werd de gezondheidstoestand van de kandidaten zo hoog opgespeeld. Is het omdat Hillary een vrouw is? Dus van het 'zwakke' geslacht? Trump probeert die notie te gebruiken door vaker vragen te stellen naar het uithoudingsvermogen van Clinton, door haar af te zetten tegen de gespierde, masculiene Poetin.

Amerika is het land van het perfecte lichaam, de witste tanden. De obsessie met gezondheid is er groter dan elders. Kort na de ziekmelding van Clinton, kwam Trump zich laten zien bij de talkshow van Amerika's televisiedokter Dr. Oz, en overhandigde hem twee A-4tjes met de summiere resultaten van medische tests die hij onlangs onderging.

Ik las op de site van Trouw een verslag. En ik citeer:

'Uit de gegevens zou blijken dat hij 107 kilo is, maar eerdere berichten gaan uit van 120 kilo. Trump is zeventig jaar en 1,88 meter lang. Daarmee heeft hij in het gunstigste geval een Body Mass Index (BMI) van 30,3 en valt hij volgens het Voedingscentrum in de categorie 'veel te zwaar'. Daarnaast slikt Trump het medicijn statin tegen een te hoog cholesterol en hartkwalen. Vermoedelijk komen er vanavond meer details over de gezondheid van Trump naar buiten, al zal daar niets tussen zitten dat zijn campagne zou kunnen schaden.' Einde citaat. Over Clinton is het verslag positiever:

'Wat er verder ook mankeert aan Clinton, met haar gewicht zit het wel goed. Bij een lengte van 1,72 meter met een gewicht van 72 kilo heeft ze volgens het Voedingscentrum een 'gezond gewicht'.

Ik laat nu even buiten beschouwing dat wij hier kennelijk ook meegaan in de weging van de gezondheid van de Amerikaanse presidentskandidaten, maar aangenaam relativerend was een artikel in het jongste nummer van Die Zeit. Het las als een kleine geschiedenis van de verborgen gebreken van Amerikaanse presidenten.

In 1841 stierf president Harrison na een hardnekkige longontsteking waar niemand van wist. In 1850 verhulde president Taylor dat hij cholera had, tot hij eraan dood ging. Lincoln leed aan een zeldzame erfelijke ziekte, Woodrow Wilson doorstond al voor zijn ambtsperiode meerdere hartaanvallen, en kreeg er ook één tijdens, in 1919, waarna zijn vrouw voor hem waarnam, Calvin Coolidge leed in 1924 aan een klinische depressie.

Roosevelt!

De zo vitale John F. Kennedy werd door acht medicamenten op de been gehouden. Carter leed aan aambeien en alvleesklierkanker, Reagan aan huidkanker en een vergrote prostaat, Bill Clinton aan rosacea en hardhorendheid, George W. Bush kampte met een meniscus en een alcoholverleden.

Zo bezien struikelde het Amerikaanse leiderschap de wereldhegemonie binnen. Beterschap, Hillary.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden