In het tanige lijf van Rodman klopt een vrijgevig hart

In Cleveland wordt dit weekend gefeest en gevierd. Officieel heet die party: All Star weekend en de beste basketballers uit de NBA mogen er hun kunstjes vertonen, terwijl heel veel mensen op dees aard via de (betaal-)televisie zullen toekijken. Verleden jaar werd het evenement in San Antonio gehouden en hielden mensen in The Alamo Dome spandoeken hoog waarop te lezen stond: “Where is Dennis?”

MART SMEETS

Voor de goede verstaander: Dennis is Dennis Rodman, het stoutste jongetje van de gehele NBA. Verleden jaar speelde Rodman zeer sterk, was verreweg de beste rebounder van allen, maar werd genegeerd door de NBA-leiding en de coaches die de spelers selecteerden. Rodman, met al zijn grillen, kleuren haar en tatouages hoorde niet thuis op het jaarlijkse feest. Hij was te controversieel, te gek, te wild. Hij was niet voorspelbaar in zijn acties, hij was niet in te tomen door NBA-baas David Stern en zijn mensen en dus was men hem liever kwijt dan rijk.

Dit jaar is Rodman er weer niet bij. Officieel is hij geschorst en pas op 11 februari mag hij het shirt van de Chicago Bulls weer aandoen. Rodman heeft een cameraman in het kruis geschopt en Stern heeft een zware straf uitgesproken: Rodman moest elf wedstrijden in de ijskast plaatsnemen, want hij was recidivist, hij had in vijf jaar tijd te veel voor opschudding gezorgd en hij kreeg te horen dat hij beterschap moest beloven, dat hij een professionele zielenknijper moest raadplegen en dat dit zijn allerlaatste overtreding in de grote NBA-wereld was. Rodman toonde spijt en zijn manager kwam terug met een voorstel: de grillige forward van de Bulls zou terugkomen en elf wedstrijden spelen en iedere wedstrijd zou hij zijn verdiensten aan een goed doel schenken.

De Amerikaanse sportwereld sidderde. Wat was dit nu weer? Wat wilde Rodman? Een witte voet halen? Tonen dat er een klein, warm hart in zijn tanige lijf klopte? Was deze opzienbarende, financiële knieval zijn laatste teken van groot leven? Kijk, Rodman heeft een dik salaris bij de Bulls en omgerekend komt hij op 120 000 dollar per wedstrijd, natuurlijk, een onwaarschijnlijk bedrag , maar goed, Rodman wilde tonen dat hij goed van zinnen was en dus legde hij een lijstje bij de NBA neer van charitatieve instellingen die van zijn goedheid mochten gaan profiteren.

Rodman heeft in een officieel persbulletin gezegd dat hij “deze geste doet als buiging naar zijn fans die hem gedurende zijn loopbaan altijd gesteund hebben”, maar neemt nergens het woord 'sorry' in de mond. Rodman vindt (en niet helemaal ten onrechte) dat hij opgejaagd wild is en dat scheidsrechters en NBA-bazen voor hem andere brillen opzetten dan dat zij voor de rest van de NBA-spelers doen. Feit blijft dat de schoppende beweging naar de cameraman op geen enkele manier is goed te praten.

Rodman zal op 11 februari, tegen Charlotte, zijn dagsalaris schenken aan de James Jordan Boys and Girls Foundation . Drie dagen later, tegen Atlanta, gaat zijn geld naar de March of Dimes/Chicago. Vervolgens komen Orlando en Y-me Breast Cancer Awareness, Denver en de Magic Johnson Foundation, Golden Sate en de Wilma Rodolph School for Developmentally Disabled Children, dan Portland en de Sickle Cell Disease Association of Illionois, Cleveland en de Pediatric Cancer research Foundation, Sacramento en de Rainbow coaltion, Milwaukee en de Chicago Housing Authority Youth Programs om 4 op maart deze opzienbarende toernee af te sluiten met de wedstrijd tegen San Antonio, waarmee geld naar de Chicago Police Department-100 Club gaat.

Voorwaar een fraaie lijstje. Rodman (en zijn adviseurs) hebben aan alles gedacht: ziektes, armoede, ras, geloof; alles en iedereen in Amerika krijgt een beetje van de boosdoener.

Rodman is het gesprek van de dag. Zijn goedheid (??), uitgedrukt in bovenstaand lijstje, is door velen in de USA met een verholen glimlach ontvangen. Slim, werd er gezegd, zoals hij zijn doelen had gekozen, of zoals hijzelf opmerkte: ik heb gedacht aan ieder soort mens in dit land, want ik neem aan dat mijn supporters inderdaad uit alle geledingen van de bevolking komen.

In Cleveland is Rodman er niet bij. Daar, in de swingende stad, danst de NBA. Er zijn party's te over, sommigen van de sterren laten zich daar zien, maar het gesprek van het weekend is natuurlijk het lijstje van Rodman. Een sportman die, als knieval voor zijn publiek, dik één miljoen dollar als boetedoening weggeeft. Voor zo'n actie hadden de bazen van de NBA toch een plaatsje in één der teams voor hem moeten inruimen. Maar neen, voor leuke gekken is over het algemeen geen plaats in de grote sport. Soms is dat jammer.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden