Klein verslag

In het stille, oude Deventer, waar het even waaide

Beeld Wim Boevin000

De kloof, daar is het niet pluis. De kloof is een engte, een tussen rotswanden uitgesleten rivierdal. Je hebt er bergen voor nodig. En goeie schoenen voor wie er zo nodig moet wandelen.

Of je hebt een snelweg nodig, de A7 richting Dokkum. Daar opende zich een paar weken geleden een kloof tussen Randstad en provincie, tussen stad en platteland.

Stokoud, middeleeuws fenomeen.

Het is een taai gerecht. Ik eet het met lange tanden. De zogenaamde Verlichting in de stad, de zogenaamde Duisternis op het land. Ertussen wankelt een figuur. Zwarte Piet.

Een steen des aanstoots voor de één. Gekoesterd cultuurgoed voor de ander. Hij gaat er natuurlijk aan, hij rot al op zijn sokkel. Misschien rot hij in de stad harder dan op het land. In grote steden stormt het meer, draagt de wind ideeën, hebben tradities het zwaar.

In Deventer werd over de kloof gesproken. In de Grote Kerk, de Lebuïnus. Een debat. Tweehonderd mensen op biezen stoelen. Waar ooit een altaar stond een podium met een luie fauteuil en een staande schemerlamp.

Er waren ook mensen uit de Randstad op afgekomen, en een paar verslaggevers uit Amsterdam.

Eén zat op het podium. Wierd Duk. Verslaggever voor De Telegraaf. Sterk profiel. Schuwt de hyperbool niet. En dus kon De Telegraaf schrijven over de 'Slag om Dokkum'.

Vertrekken uit de Randstad

Ook op het podium de man die drie maanden geleden was gevraagd deze avond te organiseren, een avond over de kloof tussen stad en land. En toen niet kon bevroeden dat de kloof door Dokkum overal op zou duiken. Karel Smouter doceert journalistiek en werkt voor De Correspondent, en verruilde het volle, dure Amsterdam anderhalf jaar geleden voor Deventer.

Zo'n beweging kriebelt ook in mij. Vertrek uit de Randstad. Naar het beschouwelijke Deventer bijvoorbeeld. Stad aan de rivier. Uitzicht op velden.

'Aemstelledam' werd voor het eerst vermeld in 1275. Toen bestond Deventer al 500 jaar. Die Lebuïnus had er een houten kerkje gebouwd, in de achtste eeuw. Er is bijna achteloos veel geschiedenis in Deventer. We zaten op oude graven.

Een kloof bestaat niet meer, zei Vincent van Rossem, architectuurhistoricus met emeritaat. Televisie en auto hadden alles gelijk gemaakt. Hij zat in de luie stoel en dat paste wel bij zijn denken. Hij had zich uit Aemstelledam teruggetrokken op Texel. Hij leek me uitgedacht.

Smouter zag vooral een mediakloof. In Amsterdam een accumulatie van journalisten. De Randstad bepaalt het nieuws.

Scherpte verschafte vooral Wierd. Er is wel degelijk een kloof. Een kloof in mentaliteit. Hij zag een links dictaat vanuit het westen, een revolterend gezond verstand elders. Een veenbrand van mensen die zich in de media niet vertegenwoordigd voelen. Daarom waren de regionale kranten verdwenen. Die speelden Volkskrant of NRC. Ze hadden De Telegraaf moeten spelen.

Prikkelend, die Wierd, je kon ervan in de lach schieten. Ernstige ondertonen, afgeven op links dat onwelgevallige standpunten taboeïseert, maar tegelijk waarschuwen tegen gevaren van extreme verrechtsing.

In het stille, oude Deventer was even een wind opgestoken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden