In het overzicht was geen plaats voor Johan Cruijff

Het is nu een week geleden. De storm is gaan liggen en in de kranten waarop zijn afbeelding te zien was, wordt de vis al weer verpakt. Nu worden anderen vijftig. In tamelijke anonimiteit en wel zo prettig.

Ik pak het meesterlijke boek: The Sports 100, a ranking of the Greatest Athletes of all Time. De schrijver: Bert Randolph Sugar, een geëerd en respectabel schrijver en sportjournalist uit Amerika. Ruim veertig (goed verkochte) boeken staan op zijn naam, het is maar dat u dat weet. Hij kent de sportwereld dus. Ik ben gek op lijstjes en blader in de pil. Wie is The Greatest? De Top Tien van Sugar maakt al veel duidelijk: Amerikaans gedacht, maar goed, dat was bekend. Dus?

Volgens Sugar: 1. Jim Brown, 2. Jim Thorpe, 3. Babe Didrikson-Zaharias, 4. Jackie Robinson, 5. Babe Ruth, 6. Jesse Owens, 7. Wilt Chamberlain, 8. Pele, 9. Ernie Nevers, 10. Michael Jordan.

Uhhh, op goed geluk schat ik dat u, als lezer van deze prachtkrant op zijn minst zeven van de bovengenoemde Greatest niet kent. Wie is Ernie Nevers bijvoorbeeld? Ik weet het, maar ik ben gek. O ja, een American football-speler (1903-1976), een man die 'alles' kon en dat 'alles' ook nog heel goed. Ik test mezelf en neem de top 25 door. Ik ken ze allemaal en soms knik als ik het met Sugar eens ben. Ik noem u wat namen met hun Sugariaanse rangschikking: 11. Carl Lewis, 13. Paavo Nurmi, 15. Muhammed Ali, 23. Martina Navratilova.

Tot dit moment heb ik drie vrouwen geteld (ook Jackie Joyner staat hoog) en maar liefst vier non-Amerikanen. Opvallend. Gespannen lees ik verder. Emil Zatopek is terecht opgenomen, net voor Wayne Gretzky (op 29 en 30), ik kom Rod Laver en Edwin Moses tegen, ik zie O. J. Simpson op plaats 43 staan, Hank Aaron gaat Diego Maradona met twee plaatsen vooraf en de man op plaats 57 ken ik niet: Henry Armstrong. Blijkt een zeer goede bokser geweest te zijn, in de jaren dertig sloeg hij iedereen het licht uit de ogen. OK, ik ga verder, Sebastian Coe (zojuist verslagen in Engeland) staat op 59, Wilma Rudolph op 65, en Jean-Claude Killy op 69, vlak voor Chris Evert.

Dan kom ik mannen tegen als Bronko Nagurski (ooit vroeg zijn coach hem, de football-speler, welke plaats hij speelde. Nagurski antwoordde: “Allemaal” en dat was ook zo), Otto Graham (prof-basketballer maar meer nog prof-quarterback), Sam Snead (een eerbiedwaardige golfspeler die het tot diep in de tachtig deed), Willie Shoemaker (wereldberoemde jockey die met een zatte kop tegen een paal reed en verlamd en verzuurd in bed verblijft), maar ik miste nog steeds . . .

Ik kwam Sonja Henie tegen en Johnny Weissmuller en kwam bij de slotpagina's. Daar was Al Oerter, vier keer goud met de discus en na hem Nadia Comaneci, dan Sachel Paige en op 97 (mijn hart klopte ineens fel en ongeremd) las ik. . . Fanny Blankers-Koen. Welk een gerechtigheid dacht ik, wat zou Fanny trots zijn dit te horen.

Maar ik bladerde door. Zou het. . . neen toch. Die Sugar had zijn klassieken toch wel geleerd. Hij was toch wel eens in Amsterdam geweest. . . Abebe Bikila op 98, daarna Johan L. Sullivan (natuurlijk) en nummer 100 was ene Gearge Gipp, een man die in 1920 overleed en ooit een formidabel footballer bij Notre Dame was.

Ik zeeg terug in de kussens. Dus niet. Sugar was hem vergeten. . . of had hem gewoon overgeslagen. Ik zag dat er nog een annexje was en vestigde daar mijn hoop op. Heel geestig, maar de titel van dat hoofdstuk was 101's en hier stonden rijen namen. Wie? Een kleine greep: Arthur Ashe, Franz Beckenbauer, Sergei Boebka, Juan Manuel Fangio, Steffi Graf, Bernard Hinault, Miguel Indurain, John McEnroe, Toni Sailor, Alberto Tomba, Lasse Viren en Cy Young.

Ik bladerde terug. Zeker overheen gelezen, dan kon niet anders, want als Jackie Jensen en Tris Speaker wél deze lijst hadden gehaald, waarom hij dan niet?

Nogmaals bladerde ik en verloor me in prachtige vertellingen van een man die blijkbaar wist waar hij over schreef.

Hij portretteerde de Greatest Hundred en gaf een annexje erbij met de volgende honderd.

En neen, in dat overzicht was geen plaats voor Johan Cruijff, zelfs geen eervolle vermelding, zelfs geen asteriksje van 'boven alles en iedereen verheven' of 'aparte klasse'.

Neen, gewoon niet genoemd.

Waren wij in dit landje dan misschien even doorgeschoten de afgelopen weken?

Zou kunnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden