In het leven van 2012 zijn de eigen gevoelens leidend

'Met lege handen kun je iets nieuws beginnen", zegt Marja van Gogh in Diakonia, vakblad voor diakenen. In de protestantse kerk zijn diakenen traditioneel belast met de zorg voor armen. Marja van Gogh is diaken in Almere, een taak die ze op zich nam nadat haar leven 'leeg' was geworden. Terwijl het eerst zo vol was: ze had een fulltime baan, een man en kinderen, en deed daarnaast een studie. In 2004 viel ze letterlijk om, vertelt Van Gogh. "Ik werd lichamelijk ziek, het was te veel." Na een periode van kwakkelen werd ze afgekeurd. Met een groep mensen uit haar kerk ging ze in 2007 naar Iona, een eilandje voor de Schotse kust dat een bakermat van het christendom in Noord-West Europa is. "Ik vond het prachtig op Iona, maar ik zag het niet direct. Op één van de laatste dagen was ik gevraagd om in de kerkdienst iets te vertellen. In mijn beleving had ik veel verloren: mijn baan, mijn studie, mijn gezondheid, een gezellige thuisbasis. Ik stond met lege handen. Hoe moest ik verder? Dat heb ik in de dienst gezegd: 'Hier ben ik, dank u God. Hier sta ik met lege handen. Dit is mijn kans om een nieuw begin te maken.'" Op Iona, zegt Van Gogh, kreeg ze het inzicht 'dat ik leeg gemaakt ben om opnieuw te beginnen'. Eenmaal weer thuis ging Van Gogh zich inzetten voor de diakonie. Onlangs kwam ze op straat ten val. Ze kwam terecht in een woonzorgcentrum. "Ook daar was ik een beetje diaken. Je ziet dat kwetsbare ouderen het echt heel moeilijk hebben."

Zoals Van Gogh in het woonzorgcentrum diaken bleef, zo bleef dominee Bob Rebel (1932) ook na zijn pensionering zendeling. Hij woont na jarenlange zendingsarbeid in Zuid-Afrika nu in een aanleunwoning in Pretoria. In Doorgeven, informatieblad over zending, evangelisatie en diaconaat van de christelijke gereformeerde kerken, zegt Rebel over zijn buren en medebewoners: "Velen zijn ongeïnteresseerd en ongevoelig voor de boodschap van de Bijbel."

Rebel en zijn vrouw Henny hebben wel overwogen om na het emeritaat ('aftree', zeggen ze in Zuid-Afrika) terug te gaan naar Nederland, maar ze vermoedden dat ze zich in het veranderde vaderland niet meer thuis zouden voelen. Hoewel wonen in Nederland wel een voordeel zou hebben: de aanleunwoningen hoeven er niet dag en nacht bewaakt te worden.

Dat christenen een minderheid vormen, is niet alleen in verre zendingsgebieden het geval. De Waarheidsvriend, wekelijkse uitgave van de Gereformeerde Bond in de PKN, signaleert: "Veel Nederlanders die niet in plaatsen als Middelburg en Barneveld wonen, komen in hun dagelijks leven weinig christenen tegen - en kunnen zich daarom moeilijk een reëel beeld vormen van waar het in het christelijk geloof in essentie om gaat."

Hoofdredacteur Vergunst van De Waarheidsvriend vervolgt: "De kerkelijke verdeeldheid en de verscheidenheid aan dogmatische en ethische opvattingen maakt het waas voor de ogen van seculiere landgenoten alleen maar groter."

Die opvattingen komen tot uiting, schrijft Vergunst, bij onderwerpen als koopzondagen, vloeken en het huwelijk ('ontrouw, beleving van seksualiteit'). "Waar christenen geen ruimte zien voor een uitgebreid economisch leven op zondag of voor het homohuwelijk, lijkt het alsof ze anderen hun normen willen opleggen, normen die niet zouden passen bij het leven dat we in 2012 leiden. Op al de genoemde onderwerpen wringt het als voor veel Nederlanders het leven een doel in zichzelf geworden is, waarin hun eigen gevoelens veel meer leidend zijn dan dat het eigen geweten gestempeld wordt door een autoriteit buiten henzelf."

Ook in het katholiek onderwijs is het bijzondere karakter al lang verwaterd. Volgens het commentaar van het Katholiek Nieuwsblad is dat de schuld van de bisschoppen. Die hadden ('een van de belangrijkste taken van de bisschop') de katholiciteit van de scholen moeten toetsen, maar dat is er 'bij gebrek aan eenheid en moed van de bisschoppen nooit van gekomen'. Kijkend naar het katholiek onderwijs haalt de commentator met een verzuchting een uitspraak van Antoine Bodar aan: "Soms zijn gelovigen beter af met de heidenen dan met mede-katholieken."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden