In het gevaar schuilt de uitdaging

De twee Nederlandse bergbeklimmers die een lawine op de K2 overleefden, blijven nog een paar dagen in Pakistan om op temperatuur te komen. Ten minste elf collega-klimmers vonden de dood. Wat bezielt mensen om zulke risico’s te nemen?

  • Laatste overlevende K2-drama terug in kamp
  • Albertine Bloemendal

    Met zijn 8611 meter is de K2 net niet de hoogste berg ter wereld. Maar de ’Killer Mountain’ is wel de gevaarlijkste. En daar ligt juist de uitdaging.

    De op een na hoogste berg ter wereld – na de Mount Everest – ligt enigszins verscholen in het Karakoramgebergte in de noordwestelijke Himalaya, op de grens van Pakistan en China. Dit gebied is zo’n 500 kilometer lang en herbergt buiten de poolgebieden het hoogste aantal gletjsers ter wereld.

    De K2 wordt gekenmerkt door buitengewoon steile wanden. De noordzijde helt het sterkst. Er zijn routes vanuit China die klimmers over deze steile noordwand leiden, maar de meeste avonturiers proberen de top via de zuidelijke route vanuit Pakistan te bereiken. De expeditie die afgelopen weekeinde in de problemen kwam, volgde de zuidelijke Cesen-route naar de top. Volgens de expeditieleiders zou deze route minder last hebben van steenslag, vallende stukken steen.

    Maar volgens Frits Vrijland, voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Klim- en Bergsportvereniging (NKBV), bestaat er geen ’makkelijke route’ naar de top van de K2. „Klimmers hebben onderweg altijd met steenslag en allerlei andere gevaren te kampen, waaronder ijs, sneeuwlawines en natuurlijk de steile wanden en enorme hoogte.”

    In 1995 bereikte Ronald Naar als eerste Nederlander de top van de K2. Ook hij nam een zuidelijke route. „Er gebeuren veel ongelukken op de K2”, vertelt Naar. „De kans dat je er weer veilig vanaf komt, is niet heel groot.” Maar dat is volgens hem juist de grote aantrekkingskracht van de berg.

    Naar beschrijft de K2 als een spannende berg die erg mooi oogt, maar ook als gevaarlijk en lastig te beklimmen. „Het niveau van de klimmers is hoger, omdat het technisch een lastige berg is. De berg heeft veel meer rots dan bijvoorbeeld de Mount Everest.”

    Volgens Naar is de Mount Everest bijna helemaal te beklimmen met stijgijzers (ijzeren punten die in het ijs grijpen), maar op de K2 zijn hele stukken die je met handen en voeten moet beklimmen.

    De grootste uitdaging komt volgens Naar bij de afdaling. De afgelopen vijftig jaar hebben 281 klimmers de top bereikt. 24 van hen kwamen tijdens de afdaling alsnog om het leven. Door uitputting en een gebrek aan reserves zijn veel klimmers niet meer in staat om ook de afdaling veilig uit te voeren.

    „Onder het grote publiek mag de Everest het meest bekend zijn, maar onder de grote klimmers, de echte fijnproevers, staat de K2 zeker hoger in aanzien”, stelt Naar.

    Volgens Vrijland hebben in totaal vier Nederlanders op de top van de K2 gestaan en hun beklimming overleefd. Zo’n twintig Nederlanders zouden het hebben geprobeerd. Tot dusver is er geen enkele Nederlander op de berg omgekomen.

    De K2 trekt allerlei soorten klimmers aan, zegt Vrijland. „Ook klimmers die er absoluut niet thuis horen. Maar die komen gelukkig ook niet zo hoog.”

    Naar zegt de laatste tien jaar veel mensen ontmoet te hebben die zeiden dat ze de top van de K2 wel zouden willen beklimmen. Maar uiteindelijk doet bijna niemand het. Naar: „Als het erop aankomt, doen ze het in hun broek.”

    Meer over

    Wilt u iets delen met Trouw?

    Tip hier onze journalisten

    Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
    Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
    © 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden