In Ethiopië hebben de Britten het monopolie op buitenlands voetbal nog stevig in handen.

Vergeefs speurde ik vorige week in Ethiopische kranten naar een berichtje over het WK schaatsen. Toe nou jongens, één regeltje maar, noem de winnaars nou even... Maar niks, nog geen syllabe. Bart Veldkamp mag dan Keniaanse hardlopers zo gek hebben gekregen om aan de alternatieve Elfstedentocht deel te nemen, in buurland Ethiopië weten ze nog altijd niet wat een schaats is. Hoewel ik graag de uitslag had willen weten, troost het me toch dat de globalisering nog niet zo zeer is voortgeschreden dat een provinciale sport als het schaatsen overal op aarde valt te volgen.

Ethiopië is natuurlijk het land van de hardlopers. Ken ik Haile Gebrselassie, vraagt een taxichauffeur bescheiden. Maar natuurlijk beste man, en Abebe Bikila erbij. En zelfs de kersverse wereldkampioene 3000 meter indoor Meseret Defar weet ik voort te brengen. Toch heb ik de indruk dat de Ethiopiërs in hun hart liever grote voetballers waren geweest dan hardlopers, want heel Ethiopië onder de twintig loopt in t-shirts met voetbalnamen erop. Koploper moet wel Christiano Ronaldo zijn, wiens voor deze contreien redelijk blanke kop menig busje siert. En verder moet ik steeds de vraag beantwoorden of ik Van Nistelrooij (gek genoeg een naam die ze hier vrij gemakkelijk uitspreken) en Van Persie ken, en als ik zeg dat ik Rob heet, veronderstellen ze zelfs dat ik familie van Arjen Robben zou kunnen zijn, zoals Haile Gebrselassie van Haile Selassie zeg maar.

Na een tijdje begint het op te vallen dat ze hier alleen maar spelers uit de Engelse competitie op handen en om hun lijf dragen. Komt doordat ze niks anders te zien krijgen. Als wereldmacht mogen de Britten dan geheel zijn weggezonken, in Ethiopië hebben ze het monopolie op buitenlands voetbal nog stevig in handen. Er is altijd wel ergens een Engelse voetbalwedstrijd op tv te zien, en uit de cafeetjes stijgen clubs als Bolton Wanderers of Sunderland op alsof ze internationale grootheden zijn.

Ethiopische straatjochies kennen de meest obscure elftallen uit hun hoofd en proberen ze uit op toeristen. Zelfs over Martin Jol beginnen ze opgewonden Amhaarse lofredes af te steken. Als tegenprestatie roep ik de naam van de enige Ethiopische voetballer uit de Nederlandse competitie die ik ken, Youssouf Hersi van Vitesse. Maar dat zegt hen dan weer niks. Want in Ethiopië moet je in Engeland spelen, anders stelt het niks voor.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden