In een wereld vol contrasten

Nederlandse ex-profs toerden gisteren door Kaapstad. Ruud Gullit: „De jonge generatie heeft nog last van hoe de ouderen denken. Dát moet worden uitgebannen.”

Bewoners van het township Crossroads bij Kaapstad kijken met eerbied naar oudere voetballers uit Nederland en België. Slechts een hek scheidt hen van ze – zo dicht zullen zíj de grote spelers van nu, straks actief op het WK in Zuid-Afrika, nooit kunnen naderen. En toch is het WK goed voor zijn land, zegt Simon Nomolkma. Hij woont in een van de golfplaten huisjes hier en staat met zijn zoontje te kijken.

Goed, hún situatie zal door het toernooi niet verbeteren. Hij haalt er zijn schouders over op. Zijn buurman valt hem bij: dit is hun lot. Nomolkma hoopt slechts dat zijn zoon een aardige voetballer wordt, zoals hijzelf vroeger. Daarom ziet hij hem graag spelen op dit Cruyff Court, waarop nu aandacht wordt gevraagd voor de kandidatuur van Nederland en België voor het WK 2018.

Hier zal, zoals elders al gauw zou gebeuren, geen actie worden gevoerd tegen zoiets geldverslindend als een WK. Het is rustig in Crossroads, de politie kijkt werkloos toe, de geweren omlaag. „Het kan hier lastig werken zijn”, zegt een agent. „Er wordt iemand vermoord en ze schieten weg tussen de huisjes. Dan zijn ze vaak niet meer te vinden.”

Wie de eindeloze rijen van krotten aan de randen van Kaapstad aan zich voorbij heeft zien gaan, kan zich daar een voorstelling bij maken. Groter kan het contrast niet zijn met de wijngaarden en de majestueuze huizen in het gegoede deel van Kaapstad, ’s middags op weg naar een KLM-clinic op een welaangeschreven basisschool. Maar de kinderen in Crossroads hadden vrolijk gezwaaid. Ze hadden het WK in een notendop uitgebeeld: zíj met hun vaders achter het hek, op grote afstand van de oud-voetballers en hun gevolg uit een andere wereld.

Dat kan ook Gilles De Bilde niet zijn ontgaan. De Belgische ex-international heeft voor een tv-serie een team van daklozen begeleid. Hij heeft zelf donkere zijden van het leven gezien. „Niet dat ik dakloos ben geweest, maar ik heb niet de makkelijkste jeugd gehad”, zegt De Bilde. „De mensen doen nu hun best om Afrika er goed te laten uitzien. Maar daarmee roei je armoede niet uit.”

Enige relativering wil De Bilde wel aanbrengen. „Ik heb in België ook schrijnende dingen gezien waarvan je dacht dat die in onze beschaving niet mogelijk waren.” Een politieagent kiest hetzelfde perspectief. „Overal in de wereld zijn er gebieden met problemen”, zegt hij. „Vertel niet dat waar jij woont, geen no-go-areas zijn.’’

De agent wordt, ontspannen tegen zijn auto leunend, uiteindelijk zelfs filosofisch. „Wij zijn meer doeners dan praters”, luidt zijn verklaring voor de duizenden moorden per jaar. „Als je er oog voor hebt, heeft zelfs dit zijn mooie kant. Het centrum van Kaapstad met zijn hoge gebouwen is mooi, en dit is op een andere manier mooi. Of het WK qua infrastructuur enige verbetering zal brengen, weet ik niet. Maar kijk hier in het township: de meeste mensen hebben geen baan. Ze moeten overleven en dat proberen ze dan ook. Dat is iets moois om over na te denken.’’

De woorden galmen na, op reis naar een welgesteld deel van Kaapstad. Op een openbare basisschool geven ex-internationals Ruud Gullit, Aron Winter, Ronald de Boer en Pierre van Hooijdonk een clinic, waarvoor ook twee scholen uit de townships zijn uitgenodigd. Onder toeziend oog van Jan Pruijn, technisch manager van Ajax Cape Town, beginnen de laatste drie alvast met een rondo met de voetballertjes. Gullit wordt op de tribune (opnieuw) omringd door kinderen. Hij voert, zegt hij even later, een ‘leuk gesprek’.

Gullit blijkt de vraag te hebben gesteld die voor buitenstaanders onontkoombaar is. Wat vinden jullie er zelf van, had hij gezegd: de welvaart hier en de armoede in de townships? Gullit: „Dan zeggen ze eerst: dat komt door de ouders. Ze zoeken werk, vinden het niet en worden lui. Zo zit dat erin geramd bij kinderen van betere standen. Nee, zei ik ze, er ís geen werk en daaraan moet worden gewerkt. De jonge generatie heeft nog last van hoe de ouderen denken. Dát moet worden uitgebannen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden