In een beschaafd land gaat het strenge asielbeleid van Teeven te ver

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Uitgeprocedeerde asielzoekers dienen Nederland te verlaten. Het is een even simpele, als soms niet uit te voeren regel.

Dat blijkt keer op keer als de groep naamlozen door een gebeurtenis in de publiciteit een gezicht krijgt. Het levensgrote dilemma dat dit oplevert, is niet of nauwelijks oplosbaar; laat dat duidelijk zijn. Maar dat ontslaat de Nederlandse samenleving niet van de plicht om te blijven streven naar een humane oplossing.

De Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan riep vorige week andere gemeenten op mee te doen en de rondreizende uitgeprocedeerden in ieder geval een bed te geven en regelmatig eten. De burgervader krijgt het momenteel ook wel bijzonder voor zijn kiezen. In de Bijlmer verkeert nu een grote groep uitgeprocedeerden in een te slopen garage in bijna onmenselijke omstandigheden en in totale uitzichtloosheid.

Van der Laan mag er niets aan doen, ook al escaleren de omstandigheden waarin de groep moet verkeren. Anderhalve week geleden kwam een van hen al om het leven bij een ruzie in de Vluchtgarage. Elders in Amsterdam raakte een lotgenoot zwaar gewond bij een ongeluk.

Volgens advocaten is de stress bij deze groep mensen, als gevolg van hun uitzichtloze bestaan en hun kommervolle omstandigheden, ondraaglijk.

Van der Laan zou hun een iets draaglijker bestaan willen geven. Maar hij weet heel goed dat als Amsterdam daartoe overgaat, in weerwil van het onverbiddelijke beleid van staatssecretaris Fred Teeven, de hoofdstad een aantrekkelijke plek wordt voor uitgeprocedeerden elders in het land.

Zijn oproep aan collega-burgemeesters om mee te doen aan een soort bestuurlijke ongehoorzaamheid is daarom logisch. En, eerlijk gezegd, ook heel goed te begrijpen. Teeven laat de lokale overheden behoorlijk in de kou staan. Zijn strenge beleid is dan wel consequent, maar overschrijdt uiteindelijk verre dat wat nog acceptabel is vanuit het oogpunt van medemenselijkheid.

Natuurlijk, kansloze asielzoekers een bed en eten geven, zal uiteindelijk ook weer de aantrekkelijkheid van Nederland vergroten voor volgende kanslozen die hier een toevlucht zoeken. Dat is een dilemma waaraan niet valt te ontkomen. Het is, cynisch genoeg, een belangrijk argument tegen medemenselijkheid.

Er is echter een grens. Een grens, die een beschaafd land dient te eerbiedigen, willen wij onszelf als Nederlanders nog recht in de ogen kunnen kijken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden