In Denemarken kun je beter een vrouw nafluiten dan feminist zijn

De Deense kroonprinses Mary (midden) was begin mei bij een bijeenkomst van Women Deliver, een organisatie die zich inzet voor het welzijn en de rechten van vrouwen. De prinses is beschermvrouwe van de wereldwijd opererende organisatie. Beeld Getty Images

Wie dacht dat Scandinavië een feministisch bolwerk was, heeft het mis. Ja, Zweden puilt uit van de feministen, zo blijkt uit een enquête van het YouGov-Cambridge Globalism Project. Bij de Denen echter durft slechts een op de zes zich feminist te noemen. 

Voor het jaarlijkse bevolkingsonderzoek worden zo’n 25.000 mensen in 23 landen ondervraagd over onderwerpen als populisme en immigratie. Ruim een op de drie inwoners van Zweden noemt zichzelf feminist, van de vrouwelijke bevolking is dat bijna de helft. Hoe anders is het gesteld aan de overkant van de Sontbrug. Slechts een op de zes Denen durft zich feminist te noemen. 

Daarmee hebben ze een kleiner aandeel feministen dan bijvoorbeeld Turkije, de Verenigde Staten en Italië. Tegelijkertijd vindt een derde van de vrouwelijke Deense respondenten het acceptabel op straat te worden nagefloten. ­Alleen in Nigeria is nafluiten nog ­breder geaccepteerd.

En dat terwijl Denemarken op andere lijstjes wordt genoemd als de op een na beste plek ter wereld om vrouw te zijn. De salariskloof is minimaal, kinderopvang goed geregeld en het land zou de gelukkigste vrouwelijke pensionado’s voortbrengen van Europa.

Te gevoelig

Rikke Andreassen, hoogleraar communicatie aan de Roskilde Universiteit, beargumenteert in The Guardian dat de reden dat Denen een beperkte mate van seksuele intimidatie tolereren, voortkomt uit het idee dat ‘wat goed bedoeld is, door de vingers moet worden gezien’. “We hebben een cultuur waarin wat je zegt niet racistisch of seksistisch is, als je het niet met die intentie zei.” Ze vervolgt: “Je kan een vrouw betasten, maar zolang je het doet, omdat het ‘grappig’ is, hebben we de neiging dat niet zo erg te vinden”.

De onwil om seksuele intimidatie als zodanig te benoemen en te veroordelen, blijkt ook uit de reacties in Denemarken op #MeToo. Terwijl deze beweging in Zweden een eindeloze reeks aan openbaringen, ontslagen en rechtszaken ontketende, was de ruchtbaarheid in Denemarken minimaal.

Volgens Andreassen besteedden de media destijds vooral aandacht aan de vraag of vrouwen ‘echt worden lastiggevallen of dat ze te gevoelig zijn’, en ‘hoe het voor een man moet zijn om vals te worden beschuldigd’. Ze zegt in The Guardian het vermoeden te hebben dat de onwil om intimidatie als een probleem te zien, een reflectie is van het gegeven dat veel Deense politici menen dat misbruik iets is dat alleen speelt bij moslims.

Lees ook:

De minister die feminist werd, wil dat u het ook wordt

Vroeger was hij niet bepaald een feminist. ‘Te polariserend’ vond hij, ‘te onverdraagzaam’. Nu zegt de Vlaamse minister Alexander De Croo: feminisme zal ook mannen bevrijden. Maar hij begrijpt: ‘Het wordt een opdracht om dat goed uit te leggen.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden