Klein verslag

In Den Dolder wacht het collectief bewustzijn op een verhaal

Een helikopter vliegt laag over. Om foto's van het terrein te maken, zegt de politie.Beeld ANP

Het is een gemengd bos, tamelijk dicht, tussen de kliniek en het spoor. Het pad is smal en zompig van de vele regen. In de ochtend, zo rond een uur of tien, is het er stil, ik kom een enkele wandelaar tegen. We zeggen tegelijkertijd hallo.

Maar niemand wandelt hier nu zomaar. De blikken zijn niet op het pad gericht, naar het neerzetten van de voeten, maar zijwaarts, het bos in. Dieper in het struweel knipt een man begroeiing weg. Verderop langs het pad een man met een koptelefoon over zijn oren en een metaaldetector. Zoekt hij een begraven iPhone 5S?

Alles zoekt.

Het bos opent zich voor een heideveld. Dieper tussen de stammen een roodwit politielint. Dan bereik ik een betonnen pad en een bord dat aangeeft dat dit een natuurgebied is en dat hier een ecoduct is aangelegd. Voor dieren.

Het woord 'dieren' is doorgestreept. Iemand heeft er met stift 'jagers' boven geschreven.

Alles zoekt.

Twee vrouwen met een hond.

Zijwaarts turend.

Een man met een fiets.

Een jonge vrouw te paard.

Het betonnen pad slingert het ecoduct over. Onder mij het spoor. Het talud is tamelijk steil en dichtbegroeid. Bramen.

De vrouw te paard draait onderaan het ecoduct om en rijdt nog eens omhoog. Stapvoets. Links, rechts kijkend, vanaf een hoger standpunt.

Beneden bij het ecoduct heeft een man een camera op een statief geplaatst. Hij filmt. Een vrouw naast hem. Aan hun uitrusting te zien een lokale zender. YouTube misschien.

In Den Dolder wordt een groot verhaal geweven voor het collectief bewustzijn. Over een vermiste jonge vrouw, nu twaalf dagen zoek, en een gearresteerde verdachte, veroordeeld voor een zware verkrachting en sinds enige maanden verblijvend in de kliniek, aan de andere kant van dit bos.

De verdachte, 27 inmiddels, wordt online als een gevaarlijke gek aan stukken gereten, de kliniek, een half open inrichting. zou een chaos zijn. Geruchten, halve observaties, uitgediepte berichten uit archieven. Rijg ik nu ook een draad in dit verhaal?

Alles zoekt.

Politie en leger.

Een helikopter vliegt laag over. Om foto's van het terrein te maken, zegt de politie. Bijna 24 uur is het geleden dat de verdachte werd opgepakt. En nog zoekt alles. Bijna vertwijfeld. Of de verdachte zwijgt hardnekkig of de verdachte is niet de dader.

Op een wandelbord is een vermissingsbiljet geplakt met haar naam, het ziet er verregend uit.

Een intercity davert voorbij.

Onder dit ecoduct zou ze geschuild kunnen hebben. Naast het spoor ligt een fietspad. Een pad voert naar de ingang van Park Vliegbasis Soesterberg. Iets verderop een korte slinger door een strookje bos en daar, achter een wal, een geasfalteerde stortplaats. Er staat een laagje donker water in. Ik kan de diepte niet schatten.

Daarachter begint het bedrijventerrein van Den Dolder. Het eerste gebouw dat ik zie is dat van Fit for Life; het kickbox-schooltje van mijn jongste dochter.

Ergens in zo'n geweven collectief bewustzijn rijgt een draad naar het persoonlijke. En het onvoorstelbare.

Lees ook: De rauwe werkelijkheid achter vermissingen

Lees hier meer columns van Wim Boevink.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden