In de voetsporen van Woody Allen

Jann Ruyters

1. ’Greenberg’ – Niet iedereen beschikt even gemakkelijk over sociale smeermiddelen, ook in welbespraakt Amerika niet. Regisseur Noah Baumbach treedt in de voetsporen van Woody Allen met deze subtiele karakterstudie over de narcistische neuroot Greenberg die iedereen van zich vervreemdt. Baumbach schiet niet met scherp, hij houdt in, mijmert, maar legt ondertussen liefdevol ieders onzekerheid bloot.

2. ’Where the wild things are’ – Spike Jonze’s verfilming van het beroemde prentenboek ’Max en de minimonsters’ vormt een weemoedige, lichte, filosofische en schitterend vorm gegeven ode aan de kinderfantasie. Een die de toeschouwer ondertussen speels voorhoudt het monster in het kind te zien voor wat het is: iets wat gromt, schreeuwt en lawaait en dan gewoon z’n moeder nodig heeft.

3. ’La vie au ranch’ – De hel, dat zijn die andere klittende, kwebbelende, gillende, hysterische Franse meisjes van twintig, zo registreert Sophie Letourneur (30) in een mooi doordacht debuut.

4. ’L’enfer’ – De reconstructie van een onvoltooide film van de Franse regisseur Henri-Georges Clouzot brengt een halve eeuw na dato tintelend frisse beelden van de legendarische Oostenrijkse actrice Romy Schneider: frank, vrij, expressief.

5. ’Uncle Boonmee who can recall his past lives’ – Dode geliefden en vreemde aapmensen schuiven bij aan tafel in deze tedere, groene, natte, ruisende, duistere oerwoudfilm, waarin droom en werkelijkheid samen opgaan. Een film over sterven, verdwijnen en voortleven, die je ergens in je buik gevoelig raakt.

6. ’Fantastic Mr. Fox’ – Dat tweed kostuum, die borstelachtige korenvelden, die theedoekjes, de tandenborsteltjes, je wil het allemaal aanraken, zo fantastisch en liefdevol gemaakt, als een levend poppenhuis, en gelukkig niet in 3D.

7. ’Weemoed en wildernis’ – In deze terughoudende film over verandering en verlies filmt Digna Sinke het terug-naar-de-natuurproces op Tiengemeten: bomen worden gekapt, de asfaltweg wordt gesloopt, het hek raakt overwoekerd, er ontstaan kreken. Alsof je land langzaam ouder ziet worden: het zakt uit, rimpelt, treurt.

8. ’Copie Conforme’ – Wat is echt en wat is nep tussen man en vrouw? Een verstokt stel speelt dat ze net kennismaken. Het spannende spel van Kiarostami kreeg een kitscherig romantisch Italiaans decor en wordt gedragen door Juliette Binoche die als geen andere actrice onder de snelle glimlach woede en frustratie kan laten zinderen.

9. ’Alamar’ – Vader en zoontje deinen maandenlang in een vissersbootje bij het koraalrif voor de kust van Mexico. Ook zonder het besef van de latere olieramp vangt deze film het idee van het verloren paradijs: de limonade, de krakende radio, de klotsende golven.

10. ’White Material’ – Denis filmt een archetypisch, dreigend, onthecht Afrika met Isabelle Huppert als het fascinerende middelpunt, een vrouw die als een kameleon opgaat in het landschap: de sproeterige huid en het rossige haar harmoniëren met de vale kleuren van koffieplanten, riet en zand.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden