In de rij

Ik sta niet graag in de rij en wie wel? Toch zijn rijen heel leerzaam, en die leerzaamheid komt vooral voort uit het feit dat je liefst direct aan de beurt bent. De dichter Mustafa Stitou schreef eens een gedicht over een rij van een man of vijf voor een supermarkt-kassa, over langere rijen zouden romans of proefschriften te schrijven zijn.

Rob Schouten

De rijen bij de Amerikaanse douane, vroeger al berucht, zijn inmiddels draconisch geworden. Van een groot deel van de gasten die het land bezoeken moet een vingerafdruk en een gelaatsfoto genomen worden en hoewel de instanties beloofd hebben dat dat per persoon maar zo'n dertig seconden duurt, sta je al gauw een uur of twee te wachten voor je binnen mag. Het zijn rijen vol geduld en braafheid, dat wel. Je voelt wel dat je hier als zijinstromer of herintreder geen goede beurt maakt en misschien wel als vermeende terrorist door de Amerikaanse politie wordt opgepakt want Amerika is een burcht geworen. Toch is er ruimte voor individualiteit. Voor mij is iemand erbij gaan zitten en hij schuift niet met iedere vooruitgang mee maar spaart als het ware tot hij weer wat substantiële winst maakt. Dat ergert mij geweldig want ik ben zo'n duwer die voortdurend dichterbij wil komen. De meest leerzame rijen vind je in de pretparken van Florida. Voor alles waar je maar ín wilt, het kabelbaantje over de dierentuin, de vlucht van Peter Pan, of de rollercoaster, moet je minstens een uur in de rij staan. Je brengt die tijd door met honderden anderen die van dezelfde verlangens zijn bezield. Snaterend kruipt het lint door labyrinthische gangen, je komt telkens dezelfde koppen tegen en onderdrukt de impuls om na drie kwartier alsnog de rij te verlaten, nu je mogelijk het doel zo dicht genaderd bent. Ik word er erg misantropisch van, iedereen ergert me, de gezellige vader die zijn dochtertje maar over de hekken laat lopen, de getatoeëerde vrije jongens die ik liefst overal zou weren, het veel te dikke knaapje dat steeds vóór en dan weer terugkruipt. Toch moet ik van iedereen houden om hun stralend humeur en goede wil. Het is hier leuk, straks wacht het ritje, kijk je vlak voor het instappen vergenoegd terug op de honderden achter je die nog moeten. Het schiet voor geen meter op maar de rij levert je een gratis studie in ambitie, zelfoverwinning en getergd humanisme.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden