Column

In de mixed zone naar de McDonald's

V.l.n.r. Hans Peter Minderhoud, Edward Gal en Diederik van Silfhout. Ook Minderhoud en Gal staan in de rij bij de McDonalds in het Olympisch dorp. Beeld anp

Het is net een dierentuin. De mixed zone van het olympisch dorp. Ik weet alleen niet wie de dieren zijn: de atleten, of de journalisten. Iedereen bekijkt elkaar. Staart. Loert. Lacht. Of kijkt stoïcijns de andere kant op.

De pers is ver in de meerderheid. Camera's, fototoestellen, schrijfblokken overal. Als ik sporter was, zou ik hier niet komen. Aangeschoten wild ben je, met al die journalisten binnen een mum van tijd op je dak. Maar de mixed zone is aanlokkelijk. In dit kleine biotoopje, beschut gelegen tussen de hoge teamflats, is wat te beleven.

Je kunt je nagels laten doen, je kunt een mobieltje scoren, je kunt pinnen en koffie drinken bij de bank. Je kunt je haar laten knippen, je laten scheren en je kunt er naar de supermarkt. Je kunt je kleren laten wassen en je kunt er bloemen kopen. Er is een strandje. Er is nepgras. Er zijn ligstoelen. Er wordt gedanst en nieuw aangekomen teams worden verwelkomd.

De grootste namen laten zich niet zien, geen Michael Phelps, Rafael Nadal of Usain Bolt. Maar dat veel atleten toch naar dit gebiedje togen mag eigenlijk geen wonder heten. Je binnenshuis vervelen, in die suffe torenflats, dat is ook zo wat. Dan maar het risico op journalisten aan je broek.

Tekst loopt door onder foto.

De Nederlandse vlaggen hangen aan het balkon van de Nederlandse Olympiërs in het Olympisch dorp. Beeld anp

Poppenkast
Ik kijk toe, het lijkt wel poppenkast. De ene na de andere atleet, handen op de rug of voor de borst gekruist, staat geroutineerd de pers te woord. Een mechanieker rijdt met de tijdritfiets van Wout Poels voorbij. Drie bomen van Chinese vrouwen torenen boven iedereen uit. Greg van Avermaet rijdt op een geel vouwfietsje rond. Hans Peter Minderhout en Edward Gal staan in de rij voor de McDonald's.

De McDonald's. U leest het goed. Een fastfoodrestaurant, in een atletendorp. Hier staat verreweg de grootste rij. Hoe lang ik ook blijf kijken, de rij wordt niet korter. Eerder langer. Ik kan mijn ogen niet geloven. So far voor het sportersdieet? Dit vraagt om nader onderzoek. Die wachtenden kunnen ook journalisten zijn. Of begeleiders. Immers. Maar kleding en lichaamsbouw doen het ergste vermoeden.

Iedereen hier heeft een kaart om de hals, met daarop naam en functie. Ik sluit aan in de rij, die tot ver buiten de deuren kronkelt. Stiekem gluur ik naar de jongens voor mij. Ze bestellen frieten. En hamburgers. Op hun kaart staat de A van atleet. Ook op de kaart van de meiden achter mij staat een A. Hier staan dus daadwerkelijk sporters vettigheden in hun mond te proppen. En de Spelen zijn nog niet eens begonnen.

Ik sta nog achterin de rij als Edward Gal en Hans Peter Minderhoud hun bestelling plaatsen. Geen vette frieten, of een hamburger. Maar gewoon een koffie. Ik kan het niet zien, ik weet het zeker. Echt.

Meer weten over de Olympische Spelen? Alles vindt u op:

http://rio.trouw.nl/

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden