In de eenvoud toont zich de meester

Jazz

Avishai Cohen Triveni Trio ****

Ook in Israël schijnt Avishai geen gebruikelijke voornaam te zijn. Toch zijn er momenteel twee Israëlische Avishais die in de jazz furore maken en nog dezelfde achternaam hebben ook. De ene is bassist en bedenker van een tamelijk pretentieus amalgaam van jazz, klassiek en oosterse muziek. Hoewel van de twee de minder bekende, is de trompet spelende Avishai Cohen de interessantere van het stel. Dat begint bij zijn repertoirekeuze, want hij speelt behalve eigen werk een heel diverse en daardoor verrassende selectie jazzklassiekers. Frank Forsters 'Shiny Stockings' naast 'Art Deco' van Don Cherry, zo breed georiënteerd kom je jazzmusici niet dagelijks tegen.

Het intrigerende aan Cohens muziek is dat hij de traditie lijkt te gebruiken om vrijheid te vinden. De gecomponeerde stukken zijn telkens de basis voor een muzikaal avontuur dat alle kanten op kan, maar nooit los zand wordt omdat de muziek daarvoor te stevig verankerd zit. Dat past in deze tijd waarin jazzmuzikanten het verleden gedegen hebben bestudeerd, maar er hun eigen gang mee gaan. De traditie lijkt niet langer een juk, maar is in plaats daarvan een vruchtbare voedingsbodem.

Boeiend is ook de trioformatie waarin Cohen opereert. Trio's bestaande uit trompet, bas en drums zijn schaars. Voor de trompettist is het fysiek zwaar en de muziek klinkt ook snel kaal. Cohen heeft van het laatste juist zijn kracht gemaakt. De gedurfde opener 'Dark Nights, Darker Days' was donderdag in het Utrechtse Rasa bijna provocerend sober. Een tergend traag ritme en een baslijn die soms uit niets anders bestond dan een enkele lang uitklinkende open bassnaar.

De muzikanten die Cohen had meegebracht, waren excellent. Bassist Reinier Elizarde Ruano een toonbeeld van ingetogen en subtiel spel, drummer Nasheet Waits fenomenaal stuwend. Het moet gezegd dat wanneer Waits losging, de andere musici meteen naar de achtergrond werden verdrongen. Anderzijds waren Waits' explosies noodzakelijk om de aandacht vast te houden. Bovendien is bij zoveel virtuositeit een klein gebrek aan raffinement wel prettig. Cohen kan de meest complexe partijen schijnbaar moeiteloos aan, maar hij overtuigt het meest als hij het simpel houdt. Zoals in 'November 30th' een indringende ode aan zijn moeder, eenvoudig maar intens.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden