Recensie

In de bres voor jeugdzorgkinderen die uit elkaar dreigen te worden gehaald

jacques vriens niet thuis Beeld RV
jacques vriens niet thuisBeeld RV

Jacques Vriens
Niet thuis
Van Holkema & Warendorf. 127 blz. € 14,99.
Vanaf 10 jaar

Groepsgedoe beschrijven: laat dat maar aan Jacques Vriens over. Niet voor niets werd hij beroemd met boeken over basisschoolklassen, van ‘Meester Jaap’ tot ‘Achtste-groepers huilen niet’. De grootste kracht van die verhalen is de sprankelende weergave van de groepsdynamiek. Dat geldt ook voor het actuele ‘Niet thuis’, over wat bezuinigingen voor ‘jeugdzorgkinderen’ kunnen betekenen.

Vriens heeft een groot hart voor kinderen, dat merk je aan de invoelende manier waarop hij zijn personages neerzet. Verteller Hannah (12) woont samen met zes anderen tussen de 5 en 16 jaar in een leefgroep. Ze ruziën, pesten en lachen, worden verliefd en zijn verdrietig over wat ze hebben meegemaakt.

Elke figuur krijgt kleur

Elke figuur krijgt kleur, niet heel diepgaand, maar toch zo dat alle kinderen tot leven komen en je ze uit elkaar kunt houden: stoere Julius (16) aan wiens pet je kunt zien in welke bui hij is, de duidelijk autistische Bjorn en Hannah zelf, die worstelt met de vechtscheiding van haar ouders. Wat wel opvalt: ze zijn allemaal nogal braaf. Julius blijft weleens weg zonder te laten weten waar hij is en klimt op het dak om te roken, maar daar blijft het bij.

Als Hannah een verhit gesprek tussen een groepsleider en de directeur van de instelling opvangt, begint het echte Vriens-avontuur dat je verwacht. De leefgroep moet sluiten, voor de kinderen wordt afzonderlijk naar een oplossing gezocht. Maar zij willen bij elkaar blijven!

Leegstaand vakantiehuisje

Onder aanvoering van Julius lopen ze weg en verschansen zich in een leegstaand vakantiehuisje in een nabijgelegen bos. Hopelijk haalt hun verdwijning de media en kan de leefgroep openblijven.

Het boek moet het hebben van het levendige groepsportret en het avontuur, dat in combinatie met Vriens’ nawoord een activistisch tintje krijgt. Dat hij zo weinig aan de interpretatie van de lezer overlaat, is een minpunt. Vriens benoemt bijna alle emoties van zijn personages (‘dat maakte me verdrietig’, ‘ik werd weer boos’) en aan het eind meldt hij expliciet hoe ze door hun avontuur zijn veranderd. Ook klinken zijn kinderen soms wat ouwelijk, door taalgebruik als ‘voorgoed’ en ‘wonderlijk’ of uitdrukkingen als ‘hij eet van twee walletjes’.

Desondanks zit ‘Niet thuis’ stevig in elkaar en is het een warm én spannend boek over een belangrijk onderwerp.

Lees hier meer boekrecensies van Trouw

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden