In de bosjes bij Calais zitten weer vluchtelingen

Een vluchteling zit onder een viaduct onder de snelweg naar de veerhaven. Beeld ANP

Veel jonge asielzoekers doen pogingen om vanuit Frankrijk naar Engeland te vluchten. 'Calais is nog niet voorbij.'

De Franse regering bracht het vorig jaar als een succesverhaal. In oktober ontruimde de politie de beruchte 'Jungle', het geïmproviseerde kamp bij Calais waar acht- tot tienduizend immigranten hun kans afwachtten voor de oversteek naar Groot-Brittannië. Met de ontmanteling zouden de inhumane toestanden en de overlast in één klap voorbij zijn.

Het kamp - een allegaartje van tenten, hutjes en cabines - was inderdaad snel verdwenen. De overheid slaagde er bovendien in om 7400 vluchtelingen onder te brengen in opvangcentra, verspreid over het land. In deze CAO's (Centres d'Accueil et d'Orientation) kunnen mensen een officieel asielverzoek indienen. Daarna stromen ze door naar een asielzoekerscentrum, waar ze langduriger verblijven.

Desondanks is 'Calais' nog niet voorbij, waarschuwt Mathieu Quinette van hulporganisatie Médecins du Monde. Voor een deel is het probleem eigenlijk alleen maar verplaatst, want honderden vluchtelingen zijn direct na de ontmanteling van Calais verkast naar een beter georganiseerd kamp bij Grande-Synthe, iets noordelijker. Dit kamp is nu in vlammen opgegaan, waarna opnieuw zeker zeshonderd vluchtelingen in de natuur verdwenen.

Ook in Calais zelf duiken de laatste weken weer veel migranten op. "Het zijn er zeker drie- à vierhonderd, vooral Eritreeërs en Soedanezen", zegt Quinette. Ruim de helft is minderjarig. Sommigen komen rechtstreeks uit Afrika, anderen zijn weggelopen uit de Franse opvangcentra. Veel jongeren uit Calais gingen vorig jaar naar zo'n centrum omdat hun was beloofd dat ze gezinshereniging in Groot-Brittannië zouden krijgen. Inmiddels zijn ze erachter dat die toezegging voor hen niet geldt. Daarom hebben ze hun CAO verlaten en proberen ze weer op eigen houtje het Kanaal over te komen - via Calais.

Anders dan in de vroegere Jungle is er in de bosjes van Calais nu geen enkele voorziening meer. Zelfs een kraan of een wc ontbreekt, want de overheid is als de dood dat het kamp herrijst. In feite is Calais terug bij de situatie van drie jaar geleden. Toen liepen er ook enkele honderden vluchtelingen rond, verstoken van enige faciliteit.

Tekst loopt door onder afbeelding

Beeld Sander Soewargana

Realistischer beeld

De vluchtelingen in Calais zijn er slecht aan toe, signaleert Quinette. Oorlogstrauma's, luchtweginfecties, opgezette buiken door de honger. En dan maakt Calais het hulpverleners ook nog onmogelijk om eten uit te delen, aldus Quinette. "De burgemeester van Calais had in een verordening afgekondigd dat niemand de vluchtelingen voedsel mocht geven. Gelukkig hebben we dit onmenselijke besluit via de rechter ongedaan kunnen maken." Maar de politie, massaal aanwezig om een nieuw kamp te voorkomen, houdt de vluchtelingen opzettelijk op afstand van de hulpverleners. Zo raken hun hongerige magen nooit gevuld.

Het is hoog tijd voor realistischer beleid, vindt Quinette. Calais ligt nu eenmaal vlakbij Dover, op een logisch passagepunt. Vluchtelingen zijn bovendien wanhopig en zullen daarom blijven komen, ook zonder voorzieningen. "Zorg dan tenminste voor een humane, respectvolle opvang", adviseert hij.

Het sluiten van een kamp is volgens hem sowieso zinloos. "Denk maar aan oud-president Nicolas Sarkozy. Die riep in 2002 na de sluiting van het kamp in Sangatte dat het probleem voorbij was. Inmiddels weten we wel beter."

Lees ook: Een bijzonder vluchtelingenkamp is afgebrand

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden