In de Arabische wijk van Jeruzalem spelen de Joodse kinderen op het dak

Reut OdemBeeld RV

Vijftig jaar geleden begon voor Palestijnen de bezetting. In Israël zeggen sommigen: het bijbelse land werd bevrijd. Wat doet dat conflict met Israëliërs en Palestijnen? Vandaag: toeristengids Reut Odem.

Ze draagt een hoofddoek – op Joodse wijze geknoopt, achter haar hoofd. Makkelijke loopschoenen, rok tot over de knie. Geen make-up. Ze wacht op me bij de Damascus Poort, naast de zwaarbewapende politie die de toegang bewaakt tot de Arabische wijk van het oude Jeruzalem. Er waren hier recent veel aanslagen op Joden, met messen.

Reut Odem (30) troont me mee naar de buitenkant van de oude stadspoort. Daaronder, wijst ze, liggen resten uit de Romeinse tijd. "De Romeinen vernietigden de oude stad en de tempel, ze verjoegen de Joden. Maar ik heb het voorrecht hier te staan", zegt ze trots, blij. "Het is hen niet gelukt, we zijn nog steeds hier."

Reut geeft rondleidingen door de Oude Stad. De Joodse geschiedenis ligt besloten in haar hart. Overal laat ze details zien die wijzen op de lange Joodse traditie. "Zie je die steen daar boven de deur. Met Hebreeuwse inscripties?"

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Maar ze woont hier ook. Dit deel van de Oude Stad, waar kooplui met veel kabaal en gebaar in het Arabisch hun waren aanbieden en waar haar kinderen niet alleen de straat op kunnen gaan – dit is haar thuis. Of ze zich veilig voelt? "Niet in mijn eentje. Maar er zijn bewakers die we bellen als we naar buiten gaan."

Kopen bij de Arabieren doet ze bij voorkeur niet, ze loopt liever naar het Joodse stadsdeel. "Alleen als het echt niet anders kan, als ik nog wat kruiden nodig heb. Sommigen van ons kopen absoluut niet bij Arabieren." Er wonen 75 Joodse families hier. Geen gemakkelijk leven. Dan moet je wel echt graag willen.

Hechte gemeenschap

We gaan een poortje door, een dikke deur valt achter ons dicht. Dan is het stadsrumoer ineens verdwenen. Een complex van oude gewelfde gebouwen, op elkaar gestapeld, en binnenpleintjes. Hier wonen een paar gezinnen. Een gewapende bewaker komt voorbij, op weg naar het dak waar hij uitzicht heeft over de omgeving. Een vriendin van Reut laat haar huisje zien. Op het fornuis staan stoofpotten te pruttelen. Het is bijna sabbat, over een paar uur mag er niet meer gekookt worden.

We lopen naar het dak, waar een speeltuintje is voor de kinderen. Op straat spelen kunnen ze hier immers niet. Ja, beaamt Reut, sjiek is dit niet. "Maar het is hier zo bijzonder, zo speciaal. Je voelt hier dat je in het hart van Israël bent, van Jeruzalem, van de Joodse natie."

Daarom kwam zij hier wonen, met haar man en twee kinderen, een paar jaar geleden. "Niet alleen omdat joden het recht hebben om overal in Jeruzalem te wonen. Ook omdat dit zo'n speciale, hechte gemeenschap is", zegt ze met zachte stem. "Zo dicht bij de Tempelberg, de meest waardevolle plaats voor het Joodse volk. Door hier onze kinderen op te voeden, geven we hen iets bijzonders mee."

Lees ook: Wonen in een Palestijnse stad met bloembakken en Armani
Lees ook: Elke week protesteert Tamar een uur in stilte tegen de bezetting van Palestina

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden